Swan, The (1956)

Hilarisch eigenlijk dat Kelly een prinses speelde vlak voordat ze het zelf werd... Ben wel benieuwd naar deze film

Een goede, leuke en mooie film, Two thumbs up!

Grace Kelly in de rol die ze later ook echt zou vervullen

Zoals ik al bij Mogambo had gezegd had ik gisteravond zin in een kleine Grace Kelly marathon. Na het redelijke Mogambo, waar Kelly teleurstelde was het de beurt aan The Swan. Gelukkig is ze hier weer als vanouds.

De grote kracht van The Swan zit hem zonder twijfel in zijn drie hoofdrolspelers. Garce Kelly, die hierna nog maar één film zou maken voor ze prinses van Monaco werd, acteert met een verfrissende finesse die ze ten tijde van haar Hitchcock films, die ik tot haar beste rollen beschouw, niet meer had gehaald. Haar natuurlijke schoonheid is zonder twijfel ook een leuk visueel extraatje, Kelly is gewoon één van de mooiste actrices die de aardbol heeft belopen. Vaak komt ze sterk tot haar recht in een driehoeksrelatie en dat is hier ook weer het geval. Het afstandelijke tussen haar en Alec Guinness is om van te smullen maar Kelly's rol komt toch het beste tot zijn recht in de scènes met de relatief onbekende Louis Jourdan. Vooral naar het einde toe wanneer ze dan toch voor Jourdan kiest is om van je vingers van af te likken. Gelukkig worden ook de bijrollen sterk ingevuld door Jessie Royce Landis als de moeder van Kelly en door Brian Aherne als haar katholieke oom, die trouwens best wel een leuke voetbal scène heeft.

Het plot heeft op zich niet veel om handen. Alexandra is een prinses die nog altijd niet aan een vent is geraakt en haar laatste hoop is Prins Albert die haar niet ziet staan. Moeder en dochter smeden een plan om toch het hart van Albert te winnen door de leraar van Alexandra er bij te sleuren. Dit is The Swan in een notendop een voor de rest gebeurd er ook niet zo bijzonder veel maar het wordt gewoon uitmuntend gebracht. Zoals hierboven gezegd zijn de scènes tussen de drie hoofdrolspelers bijna altijd geweldig en blijft de film de gehele tijd boeien. De chemie tussen Kelly en Jourdan klikt het beste en het doet je dan als kijker ook goed dat ze uiteindelijk kiest voor de man die ze liefhebt, Jourdan en niet voor degene waar ze mee moet trouwen om de troon weer te veroveren. Het is niet alleen kommer en kwel dat de film kenmerkt maar vaak wordt er ook gebruik gemaakt van best wel leuke humor die zich vooral presenteert in de vorm van de situaties tussen leraar en de rest van het hof.

Een sterke film die naar een hoger niveau wordt getild door zijn cast.

4*