The Brown Bunny (2003)

Okay eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik de film al een keer probeerde te kijken. Maar omdat de film zo traag vootschrijdt kon ik het niet opbrengen om het af te kijken danwel vooruit te spoelen.
Meestal hou ik van films die beeld goed kunnen combineren met muziek maar op een of andere manier kon ik het bij The Brown Bunny niet voor mekaar krijgen. Ik ga het nog een keer proberen te kijken en dan zal ik het met nieuwe ogen proberen te bekijken en dan laat ik jullie het nog weten. Ik geef nu dus ook geen stem omdat ik het niet naar waarheid kan invullen. I'll keep you posted.

Pffffff........Na het zien van deze film zat ik echt in mijn maag met de beweeg redenen van de regisseur. Op het eerste gezicht een retetrage en saaie film die op het einde tot een aangrijpende climax leidt. Op het tweede gezicht eigenlijk precies hetzelfde. Op het derde ook.
Het gegeven van de film is uitermate boeiend, de uitwerking kan met een woord worden omschreven: mislukt.
Er had zoveel meer van kunnen worden gemaakt. Beetje flashbacks, betere sfeer beelden, betere muziek om de beelden te ondersteunen enz.
Waar ik me eigenlijk de gehele film aan heb geergerd is dat soft-focus gedoen en dat beperkte scherptediepte dat doorheen nagenoeg de gehele film als een mislukt truukje wordt gehanteerd. Indien dit het verhaal of de gebeurtenissen ondersteund of versterkt is het oke,maar hierwordt de spreekwoordelijkeplank constant misgeslagen ('weet je wat,we leggen de focussteedsopzettelijk niet waar hij normaalgesproken wordt gelegd, en we noemen dat kunst'). Nee, jammer.............Wel een fraaie pijpscene.............

Helemaal mee eens, ben deze film gaan kijken omdat ik een fan ben van Chloë Sevigny en het genre Road Movie. Dat genre hield me dan nog een beetje vast, een reis door Amerika zet ik niet snel uit, ondanks alle onzin die maar aanhield, het zogenaamde artistieke out of focus, om je dood te ergeren. Het einde gaf de film dan nog een twist, maar het kwaad was al geschied.

had deze voor 1 euro op de kop kunnen tikken ,dus kon deze niet laten liggen.
wat een vreemd gastje is die vincent gallo toch ... al hou ik er wel van ...
heeft gelijk ver zelfs alles zelf gedaan bij deze film en dat is er aan te merken .
lange schots enja een script die op 5 bladzijden is neer te pennen is.
ook zijn personage is evenredig als die van in bufallo 66'... die ik trouwens echt goed vond!
het hoogtepunt was toen gallo zich opwerkte naar zijn 'hoogtepunt' in de film
en dat zegt genoeg vreesk ... gemiste kans !