Les Amants Criminels (1999)

Goede film, maar ontzettend kil en meedogenloos.
Waar Natural Born Killers (ongeveer zelfde thematiek) nog een boodschap lijkt mee te geven, weet ik niet wat ik met deze film aan moet.
't Is een vrij absurd verhaal, maar wel boeiend in ieder geval.

Ik vond het een redelijke film.
Raar verhaal.
Het was wel boeiend en absurd maar meer ook niet.

Ben het grotendeels met je eens Hugo. Die meid heeft die jongen goed onder de duim. Ik vind haar toch wel interessant.
Iig nog wel goed voor 3 sterren.

Franse films met goed psychologisch drama (/thriller) vind ik Une Affaire de Gout en Harry, Un Ami Quit Vous Veut du Bien.

Vooral erg apart. Een soort moderne Hans en grietje met een SM-randje.
Anders dan andere films, dat is al heel wat waard. Maar absoluut geen meesterwerk.
3.0*

Blij dat ik hier niet als eerste Hans en Grietje moet noemen, zou me een beetje raar beginnen voelen.

Een meesterwerk is dit niet, maar zoveel meer dan het gemiddelde laat vermoeden. Lekker duister en soms zwartgallig sprookje, dat tegelijkertijd erg duidelijk en ook erg subtiel zijn oorsprong weet te onthullen.

Boeiende personages, die moeilijk te vatten zijn. Gebruikt het meisje de jongen ? Het lijkt wel zo, anderzijds zijn er momenten van echte warmte.. Hoe idioot is de jongen ? Lijkt zich makkelijk te laten gebruiken, maar weet ook op de goeie momenten de touwtjes in handen te nemen. En wat dan met de man in het bos ? Lijkt de twee te willen misbruiken, maar blijkt de jongen uiteindelijk toch een goed hart toe te dragen.

Film zweefde de hele tijd op een dikke 3.5*, tot het einde, waar hij duidelijk overhelt naar 4*. Het moment dat ze ontsnappen en de man nog even oogcontact heeft met de jongen verraadt dat deze film meer in zich heeft dan wat lollig vertier.

Lekker duaal filmpje, kijkt heerlijk weg, is niet te lang en absurd op een normale manier. Geen dikke 4*, maar wel verdiend. Aangename verrassing van Ozon.

Ik vond het maar een saaie, willekeurig aandoende film. Geen greintje emotie of verbondenheid met de personages (wat ik doorgaans een erg belangrijk punt vind) en tevens weinig andere elementen (verhaal? vormgeving? soundtrack?) om dat te compenseren.
OH noemt het personages die moeilijk te vatten zijn. Mijn mening is precies eender, mijn waardering 180 graden de andere kant op. Een beetje hetzelfde idee dat ik bij Grimm had, personages die maar wat doen en van hot naar her rennen. Irritatie ten top.
Misschien een beetje overtrokken maar meer dan 1,5* kan ik niet geven. Moet al erg lang nadenken om een positief punt te bedenken. Staat open voor herziening, maar gaat wel een tijdje duren.

Wat een lekker sfeervol en op zichzelf staand filmpje was dit zeg! Tot nu toe zeker de beste van Ozon!

Wat hem voor mij zo interessant maakte was dat de film de jongen een beetje als een kneusje neerzet en de vrouw als een zelfverzekerd iemand. Geen goede balans om samen een duister plannetje uit te voeren. Ik had telkens het idee dat het meisje misbruik maakte van de jongen Maar afgezien van de moord, zat ik vooral te gissen hoe het meisje de jongen in de maling zou gaan nemen Dit zorgde dus voor de nodige suspense.

En dat omringd in een sprookjesachtig decor waarin er ook nog een 3de persoon ten tonele komt, die wonderwel geen kwade intenties heeft.

Het einde vond ik trouwens ook erg goed gevonden, wat zou er van Ozon overblijven als hij eens een keer niet het thema liefde/sex op zich zou nemen? De tijd vloog voorbij. 4*

Goede film.

De personages zijn ondoordringbaar, je stelt jezelf vragen hoe de personages nou in elkaar zitten maar het blijft heerlijk mysterieus. Een sprookje met een zeer duistere kant.

Geen meesterwerk maar toch wel weer een film waar Ozon nogmaals bewijst een zeer creatief cinéast te zijn. 4*

En toch moet ik weer zeggen dat dit weer een Ozon is waar ik niks mee kan.
Ik vond het een stomme rare film waar ik totaal niet geboeid naar kon kijken.
Ik ergerde me aan de personages, omdat ik er ook echt niks bij vond zitten al acteerde ze wel ok.
Begin was nog wel te doen, maar al snel was ik afgeleid en had ik niet meer de behoefte om te kijken.
Dus voor mij zeker geen voldoende, en nog minder de zin om meer te zien van Ozon.

1* ( voor het begin wat nog wel te doen was)

Erg goede film.

Dit is mijn tweede Ozon en ik moet zeggen dat het totaal iets anders is als de eerste die ik van hem gezien heb: Angel. Ik vond dit wel een veel betere.
Goed twisted verhaaltje dat je blijft boeien tot aan het vooral erg goede einde. Laat mooi zien hoe mensen in staat zijn anderen zo te manipuleren dat ze alles doen wat de ander vraagt. De jongen houd erg veel van haar, maar ik had zo mijn twijfels bij haar. Als zij zei dat ze van hem hield was het meer als een beloning als hij iets voor haar had opgeknapt. Vreemde relatie tussen 2 mensen erg mooi in beeld gebracht. 4.5*

Vreemde film.
Wat juist de bedoeling ervan was weet ik niet, maar het heeft wel een aparte en perverse sfeer.

François Ozon slaagt er toch weer iedere keer in films te maken waarvan ik iets totaal anders verwacht . Na de idiote kolder van Sticom verwachtte ik hier iets gelijkaardigs, maar niet is minder waar. Zoals steeds is de film niet echt te vatten, maar een hilarische komedie is het zeker niet.
Dat onvatbare is volgens mij ook iets waar veel kijkers op afknappen en de reden waarom Ozon niet door iedereen zo geliefd is: behalve de spaarzame glimpen van tederheid en liefde, is deze film opvallend koud en afstandelijk. De meeste liefdesscenes worden zo geësthetiseerd (weinig regisseurs kunnen naakte lichamen zo tastbaar en verleidelijk, maar toch zo gelikt (nu ja) in beeld brengen, dat is me ook in later werk van hem al opgevallen, vooral dan in Le Temps Qui Reste) dat er voor emoties weinig plaats overblijft.
Ik moet toegeven dat ik zelf ook nooit goed weet wat ik met veel van Ozons films aanmoet, maar ik raak iedere keer weer gebiologeerd door zijn stijl (steeds anders, maar er zijn wel wat constanten terug te vinden) en zijn originaliteit. Het lijkt alsof hij helemaal niets wil vertellen, en toch vanalles weet te zeggen . Hij lijkt alle kanten uit te willen, maar toch te blijven staan.
Maar genoeg vaag gebazel: het is ook gewoon een geweldig coole film, met een schitterende mix van ingehouden erotiek, kinderachtige naïviteit en onmenselijke wreedheid, met prachtige beelden, een perfect tempo en genoeg spanning om te blijven boeien. Alles wat Ozon toont en vertelt, lijkt een parodie te willen zijn op iets anders, en toch slaagt hij erin een vrij coherente film te fabriceren. Hoogtepunt vond ik de vrijscene aan het einde, waar in ware Bambi- en Sneeuwwitje-stijl alle dieren van het bos naar komen kijken en die een happy end lijkt te gaan worden (zodat de film, net als Roodkapje, kan gezien worden als een soort volwassenwordings-allegorie), maar dan wordt alles toch nog onderuitgehaald, en blijkt de relatie tussen Luc en de man te overwinnen. Een relatie die bij Freud (de echte, dan) al gauw de symboliek van die tussen kind en opvoeder zou krijgen!
Kortom, een film die veel stof biedt tot psycho-analyse, maar tegelijk ook erg weet te fascineren, én er geweldig uitziet.

Op een of andere manier pakken de films van Francois Ozon mij niet en ik weet dat anderen ze wel boeiend vinden. Les Amants Criminels is voor mij een vreemde mengeling van Bonnie & Clyde, Hans en Grietje en Adam en Eva. De film mist iedere logica. Ozon wil ons doen geloven dat een man eerst door een andere man genomen moet worden voordat hij in staat is met een vrouw te neuken? En waarom kijken alle dieren toe als de twee hoofdpersonen in het bos liggen te vrijen? Het blijft onduidelijk. En het slot slaat helemaal nergens op.

Kille hoofdrolspelers in een verhaal dat al 100 keer eerder is gefilmd.

Mooi, raar, eng, spannend, ik weet eigenlijk niet wat er voorrang van me krijgt.
Heb rechtop gezeten en ik moest hem uitzien terwijl ik eigenlijk niet meer kon. (moe)
Wel vond ik het allemaal een beetje snel gaan, deze film had eigenlijk een half uur langer moeten duren, maar dan had ik het waarschijnlijk niet gered.
Vond het ''Evil dead'' keldertje ook leuk gedaan.
Zo, nu mijn vrouw even los maken van haar ketenen want er staat alweer een flinke afwas.

Wat aanvankelijk een "normale" thriller lijkt te zijn, ontpopt zich geleidelijk aan tot absurd horror-drama waarin met psychoanalytische logica een spannend verhaal verteld wordt over de worsteling met de eigen seksualiteit en wellicht de acceptatie ervan, al kun je er vast nog wel een andere kant mee op. En passant worden er ook nog wat clichés en vooroordelen op de hak genomen.

De flash-back structuur van de film werkt erg goed en problematiseert in toenemende mate je zekerheid over het ogenschijnlijk eenvoudige verhaaltje, al wordt degene die bekend is met Wagner al eerder geplaagd, nl. als in de eerste scenes in het bos twee keer een leidmotief uit de Tristan opklinkt.

Knap het ongemak en zelfs walging die Ozon weet los te maken zonder goedkoop te worden. Hi-la-risch ook de valse "feel-good"-vrijscène tegen het einde waarmee Ozon de kijker even een ironische catharsis gunt, om die vervolgens keihard onderuit te schoppen met een deprimerende (want, uit de kast is nog niet vrij) afsluiter die doelbewust de confrontatie met de kijker zoekt.

De film is trouwens, vanwege verwante motieven én logica van vertellen, ook interessant voor wie Antichrist gezien heeft.

Hans en Grietje, de pedo adaptatie.

Oké, de film huist wel iets meer dan dat. Moest zelf ook een beetje aan Antichrist denken, al kwam dat vooral door de sexscène op de rots.

Op zich is het uitgangspunt heel aardig, je kunt er erg veel kanten mee op. Deze uitwerking wist me niet onmiddellijk te boeien, maar dat kwam naarmate de film vorderde wel. Het had van mij echter wel nét even wat grimmiger gemogen.

Swimming Pool vind ik net wat beter, maar Ozon maakt eigenzinnige films en daar houd ik wel van. Nu hopen dat ik nog eens een mooie uitschieter van hem tegenkom.

3*

Een film dat zich baseert op een sprookje, maar dat visueel totaal niet tot uiting laat komen. Jammer, want zo heb je enkel de verhaallijn als basis en niet de link met sprookjes. Nochtans lijkt dat wel de bedoeling met de zogezegde reus in het bos en de dieren die komen kijken terwijl ze aan het vrijen zijn en de verwijzing naar Hans en Grietje in het peperkoeken huisje, ... Daardoor wordt de aandacht vooral gefixeerd op de moord en de psychologische gedachten van vooral Alice, maar ook Luc. Dat lukt deels en de film krijgt een aparte draai als blijkbaar Luc ook worstelt met z'n eigen seksuele gevoelens (dromen van Saïd, eerdere fysieke afstandelijkheid bij Alice, ...) Aparte film die je deels meesleept, maar zelf niet echt blijf met zichzelf weet.

Schitterende road movie over twee jonge geliefden.
Een mix tussen het sprookje "Hans en Grietje" en een gewelddadige film.
Het verhaal doet redelijk gedurfd aan en oogt zeker interessant. Ondanks dat het soms wat ongeloofwaardig is en vreemd overkomt, ontspoort het nergens. De uitwerking mag er ook zeker wezen. Het grote pluspunt van de film is toch wel de sfeer. Mysterieus, spannend en beklemmend waarbij het verhaal lekker onder de huid kruipt en de kijker in zijn ban houdt.
De perfecte mix tussen de manipulatieve kracht, kinderlijke naïviteit, erotische spanningen en kille wreedheden weet ontzettend te bekoren.
Het einde van de film bevat een mooie opname, het beeld van de hutbewoner die als tragische figuur op de grond achterblijft. Uit zijn oogopslag spreekt een hele wereld, geregeerd door onmacht en vertedering, door agressie en angst. Ook deze man uit het bos is een mens van vlees en bloed ...
Zeker geen doordeweekse film, maar dat zijn die van Ozon toch nooit , dacht ik.

Homo-erotische/bi-sexuele variant op "Hans & Grietje" van de veelbelovende Franse regisseur Francois Ozon, die vaker teleurstelt dan echt doel te treft.
Maar hier lukt het dus in een toch ietwat vreemde Almodovar goes Grimmfilm.
Net ietsje minder dan zijn voorlopige hoogtepunt Swimming Pool, maar lekker brutaal, fantastisch camerawerk en geslaagde erotiek.

En weer een goeie Francois Ozon, jammer dat hij niet zoveel films heeft gemaakt. Ik houd wel van deze trage dramatische gedetailleerde style!

Niet zoveel films gemaakt?

Hij heeft al 13 films gemaakt in 13 jaar. Gemiddeld dus 1 per jaar.
De meeste regisseurs komen in hun hele leven niet aan 13 films.

De DVD van dit filmpje zag ik voor slechts € 2,50 liggen bij de FRS en daar ik wist dat oa Onderhond hier hoog op gestemd had zou dit filmpje ook gezien het plot mij wel eens mee kunnen vallen want normaal gesproken ben ik niet zo weg van de films van Ozon.
Dit filmpje dat iets weg had van een wreed sprookje viel mij dus ook mee en ik heb mij er ook best mee vermaakt. Dankzij uiteraard "femme fatale" Alice die ik dus best wel een lekker ding vond. Ja, dit soort films staan of vallen bij nu eenmaal met de vrouwelijke hoofdpersoon. Ligt die persoon mij niet, dan ik het voor mij over en uit en is een hoge waardering mijnerzijds voor de film uitgesloten. Wel jammer trouwens hoe die Alice aan haar einde kwam, maar een happy end had deze film echt niet beter gemaakt. Ik denk eerder het tegenovergestelde.

3,5*