Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003)

Wauw, eindelijk heb ik deze parel gezien.

Mijn kennis van het boeddhisme is niet erg verrijkend, maar toch kon ik me erg goed vinden in deze film. Deze film had rust, pracht en praal. De verandering van de personages met als metafoor de seizoenen vond ik echt prachtig.

Ik vond het een geweldig in de film toen de jonge leerling een touwtje met een steen eraan om de dieren bond. Als gevolg daarvan dat zijn meester hem zelf een steen om bind met de boodschap: Als een van de dieren overleden is, zul je deze steen altijd als last in je hart dragen.

Evenals de scene waarin hij de vrouw wil aanraken terwijl ze slaapt. Ze heeft het opeens door en hij begint meteen te bidden voor vergeving.

Indrukwekkende film!

4.5*

Prachtige film. Ben erg blij dat Canvas me aan de hand heeft genomen om toch eens deze film te gaan kijken.

Met als achtergrond de seizoenen volg je het leven van een jonge monnik die tijdens ieder seizoen voor een nieuwe uitdaging komt te staan. Waarin hij steeds meer verantwoordelijkheid krijgt en waarin zijn fouten grotere gevolgen hebben. Ik vond ieder seizoen op zijn eigen manier prachtig, nergens valt men in de herhaling. De locatie is natuurlijk magistraal. Het houten eilandje op een klein meer middenin een vallei. Je zal er maar mogen leven. Een met de natuur. De hoofdpersoon is al van kinds af aan ondeugend en ondernemend en waar dat hem in het begin nog siert, zorgt het later in zijn leven voor grote problemen. Ik vond de scene waar de oude monnik hem straft door een steen op zijn rug te binden prachtig. Visuele poezie, niets minder. Het seizoen Zomer was denk ik mijn favoriet. Als de monnik plotseling kennismaakt met het zieke meisje, en allerlei nieuwe gevoelens ontdekt. Hormonen die door het lijf gieren e.d. Hij kan haar niet loslaten als ze vertrekt en gaat, zoals het een jonge, onbezonnen tiener beaamt, achter haar aan.
In de herfst keert hij terug. De oude monnik is inmiddels stokoud en leeft samen met zijn kat op het meer. Deze scene vond ik erg ingrijpend. De woede van de hoofdrolspeler wordt zeer overtuigend neergezet. Ik vond het prachtig hoe hij de karakters uit het hout moest snijden om zo tot rust te komen. Volgens mij zit daar zeker een kern van waarheid achter, als je je gedachten ergens anders op kunt focussen. De zelfmoord van de oude monnik op het einde begreep ik ook niet. Misschien een traditie in die regionen ofzo?.
De winter is het meest raadselachtige deel van de film. Wie is toch die vrouw? Ik zal vast niet te enige zijn die dacht dat het zijn ex-vrouw was, die met zijn eigen zoon terugkwam bij hem, maar dat haar schaamte te groot was om haar gezicht te laten zien. Haar dood was tragisch. Ik denk vervolgens dat de monnik het zichzelf en de natuur kwalijk neemt dat de vrouw is overleden en dat hij daarom die marteltocht maakt. Dat hij vervolgens weer een touwtje om de vis en de kikker bindt is misschien een manier om de natuur te straffen ofzo? Vergezocht misschien..

Met het mooie cyclische einde was ik volledig tevreden na het bekijken van de film. Heel rustig. Van alles wat, maar nergens teveel van. Dit soort films willen ook nog weleens omslaan in te weinig dialoog, maar dat gebeurde gelukkig niet. Evenmin werden de scenes te breed uitgesponnen. Het camerawerk was goed en bepaalde elementen (zoals de deur die steeds opengaat bij ieder seizoen) geven de film een eigen smoel. Ik ben zwaar onder de indruk.

@Billy-Pilgrim: ik ga er vanuit dat zijn ex-vrouw is in de winter (winter was zo mooi, nou ja spring, summer, fall en de tweede spring ook .

Inderdaad, dat had zijn meester gelezen in de krant.

oja...niet vermoord dan? wie was die vrouw dan?

Geen idee. Moet het een bekende zijn?

Dat werd dus niet duidelijk gemaakt. Misschien heeft het er ook gewoon mee te maken dat deze schande zo groot is voor de vrouw, dat ze haar identiteit niet prijs wil geven. Het enige moment dat ze de doek afdoet is als ze voor het buddha-beeld staat, op het moment dat ze het kind afdraagt. Het personage van de vrouw zelf zal wel niet van belang zijn.

Op de DVD zie je haar wel bij de making off!
Maar heb het snel weg geklikt Het was de bedoeling van de film om de identiteit van de vrouw niet openbaar te maken, dus laat ik de vraag van wie zij nou daadwerkelijk was liever een geheim!

Prima dan houden we dat open/in het midden/....

Heb erg genoten van deze film. Dit vind ik één van de beste aziatische films die ik tot nu toe heb gezien. klasse

Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom

Mijn tweede Ki-Duk Kim, welke heel veel indruk op mij heeft gemaakt.

We worden meegenomen in de wereld van 2 monniken die op een magische plaats wonen. Bij de eerste beelden van deze omgeving had ik al ongeveer een brok in mijn keel, de rust en stilte greep mij echt enorm aan.

Aan de hand van de seizoenen zien wij hoe het leven van deze monniken drastisch verandert. De jongere monnik leert het leven ervaren en kennen en de oudere monnik komt dichter bij het 'niets'.
Elk seizoen in deze film is gewoon van toegevoegde waarde, niets is overbodig.Die jaarverschuivingen tussen de seizoenen door waren overigens ook erg mooi gedaan.

In de lente krijgt de jonge monnik een lesje in gerechtigheid
In de zomer wijkt de jonge monnik van het pad des geluk af en leert lust kennen.
In de herfst zien wij hoe de jonge monnik leert weer in het gelukspad te treden en innerlijke rust te vinden en eindigt de meester zijn leven
In de winter zien we hoe de jonge monnik de weg des meesters betreed en daarvoor een aantal beproevingen moet ondergaan. Ook wordt hier de nieuwe leerling naar de tempel gebracht.
In de 2e lente zien we eigenlijk hoe de cyclus des leven opnieuw begint.


Ieder jaargetijde bracht me bijna tranen in de ogen. Vooral de zomer is dus erg mooi, wanneer je ziet dat de jonge monnik eigenlijk zijn geloof wil volhouden, maar persee moet toegeven aan zijn lust.
Lust awakens the desire to possess. And that awakens the intent to murder

Dit was een van de wijsheden die de meester ons verschafte, geweldige wijsheden.

Vandaag voerde ik een gesprek met mijn filosofiedocent, die erg veel weet over de aziatische filosofie. Ik heb met de vraag rondgelopen waarvoor die deuren (zonder muren) dienden, en waarom de meester op deze manier afscheid nam van het leven.

Ik kreeg een erg verhelderend antwoord:
Alles draait om verlichting, iets dat je bij het Zen-Boeddhisme in een klap opeens hebt. Het gaat niet in gelijdelijke vorming, maar op een gegeven moment, na jarenlange training, vallen opeens de puzzelstukjes op zijn plaats. Die deuren schijnen ervoor te zijn omdat je persee ergens moet zijn om verlicht te kunnen worden. Je moet persee ergens doorheen, je moet eigenlijk de open wereld ingaan, dit door middel van die deur.

Over het einde van de Meester werd me verteld: Als een Zen-Buddhist eenmaal verlicht is kan hij een Zen-Meester worden. De meester is dus al een hele tijd verlicht. Als eigen invulling aan het feit dat hij niet meteen van de wereld verdwenen is heb ik gegeven dat het misschien wel een verplichting/ritueel is dat je persee een pupil opleid. In ieder geval over de zelfmoord:
Hij plakt al zijn zintuigen af omdat zijn zintuigen hem niets meer te bieden hebben, hij is verlicht dus alles is eigenlijk niets voor hem. In feite verbrand hij ook helemaal niet, omdat hij zelf ook 'niets' is geworden

Ik heb echt zwaar genoten van deze film en ik zou willen dat ik die plaats altijd vast kon houden.

Een meesterwerk van Ki-Duk Kim die na de verheldering van vandaag de laatste halve ster erbij krijgt wat erin resulteert dat deze film de maximale score haalt!

5*!

Interessante informatie Barns! Dat waren ook twee dingen die mij bezighielden na het kijken van de film. Vanwaar die verrekte deuren overal, terwijl er nergens bijbehorende muren zijn?

De film spookt ook nog regelmatig door mijn hoofd. Ik ben zeker van plan deze nog eens te zien. Deze zou best weleens door kunnen dringen in mijn top 10 op een mooie dag. Ik vind ook de zomer het mooist. Ik heb toch een zwak voor lust. Jonge honden die alles en iedereen achter laten voor zoiets als liefde. Wie weet doe ik het zelf ook op een dag. Ik ben ook zeker van plan meer te gaan kijken van Ki-Duk Kim. Ik heb The Bow hier op DVD staan (kreeg ik er gratis bij de de aanschaf van Spring...) en ook Bin-Jip lijkt me erg interessant. Mooie ontdekking zo vlak voor het begin van de nieuwe cyclus.

Nice Barns! Leer mij jouw filosofiedocent kennen Heeft hij de film zelf ook gezien?

Het is zonde dat deze man lesgeeft op een saai dorpschooltje, met zijn kennis/intelligentie zou hij het wel een stuk verder kunnen schoppen .

En ja, hij heeft de film gezien (wel al een tijdje terug).
Desondanks kon hij nog genoeg erover vertellen en wist hij me goede/heldere antwoorden te geven op mijn vragen. De Oosterse filosofie is echt uiterst interessant!

Kan iemand me eigenlijk nog 'soortgelijke' films aanraden?

Nou, kijk bijvoorbeeld de rest van de films van Kim Ki-duk. Ik heb ze ook nog niet allemaal gezien, maar toch al wel een stuk of 7. Niet alles is altijd top, maar ze zijn nooit slecht en altijd boeiend.

Mooie ingetogen (bijna compleet) stille film
die aan het einde van het winterseizoen
weer van vooraf aan begint.

De aziatische filosofie wordt mooi in beeld gebracht
en de omgeving is elk seizoen een genot om naar te kijken.

Ga ik doen!

Mijn tweede Ki-Duk na Bin-Jip en deze vind ik dan gelijk ook beter. Deze film trok mij gewoon meer en het lekker rustgevend om het verhaal van die twee monniken te zien tijdens de verandering van de seizoenen midden in het opmerkelijke eiland/huis/tempel waar ze wonen.

Ik dacht trouwens dat de vrouw die bij hem kwam en haar kind te vondeling gaf zijn eigen vrouw was, maar hij heeft haar vermoord las ik. Ik dacht dat hij namelijk de minnaar had vermoord.

4, 0 Sterren.