Voyage of the Damned (1976)

Een indrukwekkend verhaal, maar het duurt wel erg lang...

Goed bedachte propagandastunt die enerzijds precies het te verwachten resultaat behaalde, anderzijds dus tot tientallen jaren na het einde van de Tweede Wereldoorlog uitgespit kon worden. Politieke machinaties (Duitsland, USA, Cuba) enerzijds, financieel gewin anderzijds (de Cubaanse overheidsdienaren).

Het lijkt me sterk dat admiraal Canaris (hoofd Abwehr, gespeeld door Denholm Elliott) gebruik zou maken van een echte nazi, want hij had een bloedhekel aan de partij en haar aanhangers.

geeft weer hoe er met mensen omgegaan werd.

Indrukwekkend verhaal

Toen ik de film een eerste keer zag, zo'n 25 jaar terug, was ik er enorm van onder de indruk.

Aanvankelijk vond ik het verhaal ook ongeloofwaardig, maar ik ben er toen, in het pre-internet tijdperk, eens wat boeken over gaan opzoeken, en het verhaal klopt hoor, dit is echt gebeurt.

En het opzoeken naar de ware feiten heeft me nog meer overtuigd van de kwaliteit van deze film.

De rollen zijn prachtig gespeeld, zonder enige uitzondering, alleen is het wel spijtig dat ook hier het taalgebruik alleen Engels is, nu zou men bij het maken van zulk een film ieder zijn taal laten spreken, wat de film nog beter zou maken dan ie al is.

De film toont wederom eens waartoe het nazisme in staat was, maar toont ook dat het antisemitisme niet alleen in Duitsland aanwezig was in die tijd. Blijkbaar was men de Joden in meerdere landen liever kwijt dat rijk.

Het toeval wil dan ook dat België een voorname rol heeft gespeeld in het aan land brengen van de vluchtelingen.

Helaas voor velen van hen werden de landen die hun deuren openden voor hen, later door Duitsland onder de voet gelopen en eindigde de reis voor vele passagiers toch in de concentratiekampen, hadden ze in Cuba van boord mogen gaan zoals hun aanvankelijk was beloofd, hadden ze het wellicht allen overleefd. Maar ook dat was een belofte, van het allereerste begin.

Dit is wederom een unieke film die iedereen zou moeten zien.

En ondanks het feit dat hij nu al meer dan 30 jaar oud is, is het nog steeds een pracht van een prent, met zeer veel grote namen.

Deze prachtige, weliswaar dramatische, waar gebeurde film nog eens opnieuw bekeken.

Het blijft een puike film die de afschuwelijke geschiedenis toont van de St. Louis, die eindigde in België, en voor vele passagiers alsnog de dood betekende.

Na zovele jaren is de film nog steeds indrukwekkend om zien, een aanrader !!!

Ik heb Voyage of the Damned eenmalig ergens in de jaren 80 gezien op tv of destijds gehuurd in de videotheek. Gistermiddag heb ik deze film ( 155 minuten versie ) vanuit eigen collectie herzien en moet zeggen dat ik mij ook van deze film niet veel meer kon herinneren. Het verhaal is interresant, maar de film duurt te lang. De film ziet er in alle categorieën verzorgd uit en is voorzien van een prima muzikale omlijsting. Dit was een eenmalige herziening. Een 3.0+

Deze film gaat over het passagiersschip die bekend stond als de “MS St. Louis” en dat van de Hanzestad Hamburg in Duitsland in 1939 naar Havana in Cuba voer met 937 Joodse passagiers aan boord die de nazi-vervolging ‘mochten’ ontvluchtten.

Hoewel velen van hen exorbitante prijzen moesten betalen voor zowel de overtocht als de Cubaanse inreisvisa keken ze er allemaal naar uit om een nieuw leven voor zichzelf op te bouwen in de Nieuwe Wereld. Wat geen van hen zich echter realiseerde was het politieke klimaat daar in Cuba of de wijdverbreide corruptie onder degenen die daar destijds aan de macht waren.

Als gevolg hiervan werd hun hoop in de haven van Havana al snel de grond in geboord en veranderden hun dromen in een nachtmerrie van historische proporties. In plaats van nog meer te onthullen, wil ik alleen nog zeggen dat ik onder de indruk was van deze film, omdat hij erin slaagde de wanhoop vast te leggen van degenen die betrokken waren bij dit trieste debacle.

De film herinnert ons allemaal scherp aan het griezelige vermogen van demagogen om ongegronde angsten te wekken – jegens zowel immigranten, politiek anders denkenden en mensen met verschillende religieuze achtergronden (als ze maar anders zijn dan 'wij') – om hun eigen egoïstische belangen te bevorderen.

Het is vaak dezelfde basisretoriek met een iets andere nuance, afhankelijk van het land en de betrokken mensen.

Hoe het ook zij, voor zover ik begrijp was deze film voor het grootste deel historisch accuraat, zelfs rekening houdend met de typische Hollywood-versieringen.

Er moet ook worden opgemerkt dat verschillende acteurs werden erkend voor hun optredens met Lee Grant (als "Lili Rosen") wordt genomineerd voor zowel een Academy Award als een Golden Globe Award voor beste vrouwelijke bijrol. Daarnaast won Katherine Ross ("Mira Houser") een Golden Globe-prijs voor beste vrouwelijke bijrol, terwijl Oskar Werner ("Professor Egon Kreisler") werd genomineerd voor beste mannelijke bijrol.

Kortom, hoewel behoorlijk triest en tragisch, vond ik dit een goede film en heb ik hem dienovereenkomstig zo beoordeeld.

Een 7+!

Zondagavond klassiekeravond bracht deze Voyage of the Damned gevonden bij de kringloop. De cast leek meer dan oke, de synopys ook, en dan rest slechts het proberen van de film. Maar ondanks veel goede punten was dit toch niet echt een heel groot succes.

Het verhaal mag bijzonder en zelfs ongeloofwaardig genoemd worden, maar het blijkt niet minder waar met een soort van publiciteitsstunt met een oceaanstomer vol Joden die men naar de andere kant van de wereld stuurde waar uiteindelijk de conclusie gesteld kan worden dat Joden overal persona non grata waren. Over de hele wereld zuchte men onder een bepaald stigma en waren ze niet gewenst, en in principe gaat het verhaal nog verder dan we te zien krijgen waar niet alleen Cuba geprobeerd werd, maar men ook in Amerika en Canada probeerde aan te meren maar werden weggestuurd om uiteindelijk toch weer in Europa te belanden met het maar al te bekende lot dat de Joden te wachten stond.

Niet verkeerd natuurlijk qua verhaal, voeg daar een cast aan toe die bijna uit zijn voegen barsten van grote namen en andere bekenden, en je hebt toch heel wat zou je zeggen. Aardig is toch zeker de verdeling der gedachtengoed onder de bemanning met echte Nazi hardliners maar ook volk met een socialere inborst. Het levert in ieder geval verschillende momenten van spanning en conflict op, tilt de film op van het persoonlijk drama en levert het geheel zelfs een poging tot kaping/muiterij op, er gebeurt zat wat dat betreft en daar zal het dan ook niet aan liggen.

Waar het wel aan ligt is de verder nogal oubollig, jaren '70, tv-format achtige uitwerking van scènes, dialoog en karakteropbouw die negen van de tien keer afschuwelijk traag en oninteressant is met als gevolg dat de film zeker drie kwartier te lang is. Heel veel scènes worden veel te lang doorgevoerd en voegen in die hoedanigheid niets meer aan de film toe. En dat is erg jammer voor een dergelijk onderwerp die toch een beter lot verdient dan deze film die simpelweg gedateerd is, en buiten de spanningen vanwege het antisemitisme gedeelte, weinig tot geen interessante karakters weet te presenteren. Ik heb genoeg gezegd dacht ik zo over deze film die verder niet slecht te noemen is en daarom geen onvoldoende krijgt, toch had ik er helemaal niets mee en had ontzettend veel moeite om me te concentreren.