West Side Story (1961)

Omdat ik niet volgens jouw smaakpatroon films bekijk heb ik geen smaak ?

Respect opbrengen is nog steeds lastig blijkt maar weer, dat zulke stupiditeit nog plaatsvind hier, lachwekkend gewoon.

Daarnaast heeft mijn geboorte jaar bar weinig te maken met het begrijpen/waarderen van films, aangezien ik groot liefhebber ben van oud werk en altijd open heb gestaan voor iets nieuws. Maar dit valt totaal verkeerd en daarom blijf ik er ook ver van vandaan voortaan, maar blijkbaar mag je geen kwaad woord uiten hier, want dan krijg je aspro op je nek met loze woorden.

ben het wel met je eens gewoon een ''I feel pretty film''
en dat begin 60er jaren

Mooie, langdradige film.

Ik heb mijn portie musicals voor de rest van het jaar weer gehad . Dit is weer één groot tenenkrommend gebeuren. Bernsteins muziek is best aardig en de productie en choreografie is natuurlijk ook knap gedaan. Maar sjongejonge, het is zo overdreven aangezet allemaal. Ik waande me met al dat overacting in een Duitse jaren '20-film. Pasje hier en daar, gezicht nog extra in de plooi zetten en dan nog tot overmaat gaan zingen ook. De gayness druipt er vanaf! Extra minpunt is dat het langdradige Romeo en Juliet-verhaal over 2,5 uur uitgesmeerd wordt. Had van mij niet gehoeven natuurlijk.

Terwijl alle andere musicals geschreven zijn voor échte kerels. De enige keer dat je Hells Angels, homeboys, potenrammers en skinheads bij elkaar ziet, is bij de premiere van een musical. Dat is toch algemeen bekend.

Toen deze film uitkwam was het een sensatie, lange rijen voor de kassa,ik spreek uit ervaring,en iedereen die naar buiten kwam was onder de indruk,ga de 60e jaren niet vergelijken met deze verwende tijd.ha ha

Dat viel me toch niet mee dit. Zeg maar gerust dat het 140 minuten ellende was. Een marathon lopen is misschien nog wel minder afzien voor mij. Dankzij mijn vrouw kijk ik de laatste tijd ook weleens wat musicals en muziekfilms en hoewel dat absoluut niet mijn genre is, zit er soms nog wel eens wat aardigs tussen. Deze Oscar winnende film was echt ontzettend matig.

Vooral de muziek, datgene waar musicals vaak grotendeels op drijven vond ik matig tot slecht. Verder snap ik best dat overacting bij een musical hoort, maar hier irriteerde het wel heel erg. Tsja en als een film met een enorm simpel verhaaltje dan ook nog eens behoorlijk lang duurt, dan is het makkelijk voor te stellen dat er weinig te genieten overblijft. Zeg maar helemaal niets. Deze film was eens maar nooit meer voor mij!

0,5*

Klinkt lekker Spetie. Mijn moeder wil deze film binnenkort ook gaan kijken, ik denk dat ik na het lezen van je recensie maar even wat anders ga doen..

Ja precies, ik zou dan lekker een film-noirtje kijken op jullie 2e televisie ofzo.

Zal ik zeker doen.

Dat musicals je genre niet zijn kan ik me (zeer) zeker voorstellen. Maar de overacting vind ik persoonlijk zeer meevallen in vergelijking met Annie, Dirty Dancing, Grease etc. Ik heb er geen bezwaar tegen dat dit een 0,5 krijgt. Maar voor een muziek film vind ik dit absoluut niet slecht.

Dat is je goed recht om deze film wel erg goed te vinden natuurlijk. Het was bij mij een combinatie van factoren, waardoor ik het steeds slechter en irritanter ging vinden, waaronder de overacting.

Annie heb ik nooit gezien, maar Dirty Dancing is ook een verschrikkelijke film wat mij betreft. Grease vond ik dan nog wel meevallen. Daar vindt ook wel overacting plaats, maar vind ik vooral de muziek veel leuker en verfrissender.

Vond de combinatie van factoren best wat speciaals hebben. Maar goed ieder zijn mening

Het zou mij echt zwaar verbazen al er bij mij een andere score uit zou komen. Ik hoop dat ik deze film dan ook gewoon links kan laten liggen, geen rare stemverplichting battles enzo.

Jemig, ze nemen de term musical wel erg letterlijk voor West Side Story, daar je het eigenlijk niet eens meer een film kan noemen. De decors zijn allemaal prachtig, maar wel overduidelijk een set. De acteurs doen zwaar aan overacting, erg naturel komt het niet over en juist hierdoor heb je constant het gevoel ook naar een musical te kijken. De songs ondersteunen het verhaal niet meer, maar het verhaal lijkt geschreven om de songs aan elkaar vast te lullen.

Daarnaast helpen geschminkte gezichten natuurlijk ook niet, vooral als die door moeten gaan voor Puerto Ricanen.
Het verloop van de film voelt verder ook aan als een musical, veel tijd om juist het belangrijkste, het liefdesverhaal tussen Tony en Maria, uit te lichten blijft er niet over door de vele liedjes. Jammer, want Wood vind ik wel zo'n natuurlijke schoonheid. Kan altijd wel van zo iemand genieten in een film. Net zoals iemand als Audrey Hepburn.

De liedjes zelf zijn van wisselende kwaliteit, ondanks dat ze vaak erg goed bij het verhaal passen en de teksten ook erg creatief zijn gevonden vind ik lang niet alle liedjes even pakkend. Dat wil zeggen dat ze nauwelijks blijven hangen na de film. Dat heb ik met de musical klassieker Grease wel weer, stuk voor stuk pakkende songs. Toegegeven, er zat wel een stijgende lijn in de film en vooral het liedje "America" is erg pakkend en waarschijnlijk kent iedereen die melodie ook wel. Mooi hoogtepunt van de film.
De choreografie vind ik eigenlijk bijzonder fris voor een film uit 1961. Ik vind dat ze op een creatieve en mooie manier gebruik maken van de sets om de dansjes goed tot uiting te brengen.

Toch jammer dat ze het als film niet geheel serieus hebben genomen, als musical is West Side Story in ieder geval wel geslaagd.

Ik ga voor de gulden middenweg als voldoende.

3*

Niet echt fan van musical, maar West Side Story biedt naast 151 minuten dansen, zingen en acteren ook nog een mooie film die heel leuk en mooi in elkaar is gezet, vooral op visueel gebied is elk shot wel een echt plaatje. Film moet het vooral hebben van de constante musical-sfeer, de dans-gevechten en zijn charme uit de jaren 60, want door de techniek van deze tijd geeft het de film enorm veel sfeer. West Side Story moet het absoluut niet van zijn verhaal hebben, daarom is het ook zo bekend omdat het door de choreografie wordt verteld. Nadeel is wel dat het echt alleen maar zingen en dansen is waardoor je als niet-musical-fan je toch een beetje kan gaan vervelen van die eindeloze danspasjes, het is eerlijk gezegd een lange zit. Al met al een prima filmpje, een soort van klassieker in muziek films als je het mij vraagt. Daarnaast zitten er ook leuke, bewuste, verwijzingen naar Shakespeare, waardoor ej het verhaal herkent, maar desalniettemin wel waardeert. 3,5 ster

eigenlijk gewoon Romeo & Juliet in New York, maar toch een top musical

An sich een leuke film, maar vond hem wel een beetje langdradig. Vooral de songs waren écht iets teveel...ik weet dat het een musical is, en af en toe een liedje is prima, maar hier vind ik de songs af en toe ook echt wat saai. Er zitten mooie stukjes in, maar van de musicals die ik thuis heb staan vind ik deze toch verreweg de minste.

I wanna live in America!

Man, man, man. Naar wat zat ik nu te kijken? Ik had nog niks gehoord over deze film, du ik wist niet dat dit een musical was. De eerste vijftien minuten zijn één en al dans. Dit kon nog voor mij, maar toen begonnen ze te zingen...

Ik begon mij een beetje te ergeren aan de over-the-top dingen. Ze zongen echt over alles wat in hun opkomt. De off-knop leek zo verleidelijk, maar ik bleef toch kijken in de hoop tot nog iets leuks. Dit kwam jammer genoeg niet. Het verhaal duurde ook veel te lang. Ik heb mij zitten vervelen. Een 1,5* voor de soms aardige danspasjes, al is dit geen filp voor mij.

Prachtige musical waarin een jongen en een meisje van twee rivaliserende straatbendes verliefd worden op elkaar. Een uitstekende 'eigentijdse' bewerking van Shakespeare's Romeo and Juliet met een flinke lading maatschappelijk kritiek. Kostuums, sets en vooral ook het camerawerk en choreografie zien er allemaal even goed uit. Ook zijn de liedjes mooi, en versterken de teksten het verhaal. Verder een geweldige opening waarbij de camera boven New York zweeft en een sterk einde.

Meestal vind ik musicals wel leuk, maar deze klassieker valt toch behoorlijk tegen. Het is me allemaal te braaf, te statisch (in beeld gebracht) en te gedateerd. Niks mis met ouderwetse films, maar ik vond de gangleden compleet charismaloos. Nergens gevaarlijk, stoer of zelfs maar indrukwekkend qua dans. De rijke muzikale score help mee de 150 minuten door te komen, maar verder heb ik er eigenlijk niets positiefs over te zeggen. Een ruig onderwerp als gangfights laat zich niet goed vertalen tot een familie-en kindvriendelijk moralistisch dansfilmpje. Dat mist nu net de essentie, het is nergens ruig of adrealine opwekkend.

Onvoldoende. 2*

Verwachtte je op voorhand wel stoere gangsters die musical liedjes gingen zingen dan?

Beetje meer charisma of virtuositeit had ik wel verwacht, ja. Niet heel veel overigens, had het kijken van deze film niet voor niets zo lang voor me uitgeschoven, maar zelfs ten opzichte daarvan, viel ook tegen.

Fox vervangt de Blu-ray disc met persingsfout: bron.

Nog nooit gezien, en moest er gezien de status van de film maar eens van komen.

Het eerste deel van de film doet wat onnatuurlijk aan. Ongeloofwaardig bovendien dat een aantal blonde ventjes die al zwierend en dansend door de straten gaan deel uitmaken van rivaliserende bendes. Alles is duidelijk gechoreografeerd en de teksten worden ook nogal gemaakt overgebracht. Maar goed, het is een musical, en een vrije oude, dus al deze dingen zie ik wel door de vingers.

De muziek en de choreografie zijn door heel de film heen erg goed - het zegt genoeg dat ik zonder de film gezien te hebben eigenlijk bijna alle nummers wel kende - maar heel het verhaal had toch minstens wel met een half uur korter afgekund. Vanaf de dood van Riff en Bernardo gaat de vaart en de schwung er toch wel behoorlijk uit. En dan moet je nog bijna een uur.

Was leuk om een keer gezien te hebben, maar dan vooral voor de liedjes, het verhaal had ik op een gegeven moment wel gezien.

3,5*