Kinsey (2004)

Tijdje over nagedacht, maar uiteindelijk onontkoombaar tot de conclusie gekomen dat die een foute film is. Aangezien de film over iemand gaat die echt bestaan heeft, lijkt het me wel de bedoeling dat van zo iemand een realistisch, evenwichtig beeld wordt gegeven. Zeker als er een controversieel onderwerp bij komt kijken, en de hoofdpersoon zelf ook niet onomstreden is.

Ik ben er niet van overtuigd dat deze film een objectief portret van Kinsey geeft. Ik heb begrip vanuit de ideeën en doelstellingen van regisseur Condon om Kinsey een positief imago mee te geven. Het is absoluut zo dat Kinsey een cruciale rol heeft gespeeld in de wijze waarop Westerlingen met sex omgaan. Door zijn onderzoek heeft Kinsey sex uit de taboesfeer gehaald en bespreekbaar gemaakt. Alle lof daarvoor.

Tegelijkertijd zijn er hele sterke aanwijzingen en in ieder geval discussies dat de motieven en werkwijze van Kinsey zelf nou niet bepaald 100% zuiver waren. In de film kwam dat wat mij betreft te oppervlakkig ter sprake, en dan meestal ook nog op een dusdanige manier geënsceneerd dat de kijker geen ruimte kreeg om daar vraagtekens bij te stellen.

Feit is dat Kinsey minstens negen pedofielen heeft geïnterviewd, en hun zonder morele verantwoording hun verhaal heeft laten doen. Is dat aanvaardbaar?
Daarnaast zijn er zeer sterke aanwijzingen dat Kinsey zelf, passief of actief, betrokken was bij sexuele handelingen met kinderen. Ook al is dat onder het mom van de wetenschap; is dat aanvaardbaar?

Deze kwesties werden wat mij betreft teveel met de mantel der liefde bedekt, waardoor er een beeld ontstond van Kinsey als iemand die slechts vanuit zuivere motieven het beste voorhad met de mensheid.

De film is wat dat betreft volkomen in tegenspraak met de uitganspunten van de hoofdpersoon. Feiten horen ongekleurd en wetenschappelijk gebracht te worden. Ik vind dat je je als regisseur van een film met een dergelijk zwaar beladen thema deze eenzijdigheid niet kunt permitteren. En dan maakt het verder niet uit of er goed wordt geacteerd of dat je alles zo fraai in beeld brengt.

Het deugt gewoon niet.

Wat is Liam Neeson toch een ondergewaardeerde acteur. Hij is geweldig in deze film, als de wetenschapper Alfred Kinsey die in het Amerika van begin jaren vijftig seks bespreekbaar probeerde te maken. Zijn levensverhaal wordt redelijk standaaard verfilmd maar is indrukwekkend genoeg om bijna twee uur te boeien. Jammer dat de film richting einde de neergang van Kinsey te snel afraffelt en veel te zoetsapppig eindigt. Daarvoor een half puntje aftrek.

Beetje zoetsappig, maar evengoed een boeiend beeld van de bekrompen samenleving waaruit we komen. Sterk gespeeld door de hoofdrolspelers, waardoor het tot het eind boeiend blijft. Het verhaal houdt zich zo te zien goed aan het werkelijke leven van Kinsey. Lijkt me een enigszins saaie man, dus extra knapt dat het zo boeiend blijft.

Veel herhaling in de film. De gesprekken en de klassikale voorlichting kwamen steeds terug. Een voortdurend college (bijna obsessief), weliswaar met op sommige punten verouderde informatie uit de jaren '50. Ik denk dat twee A-4tjes om door te lezen over het leven en de aanpak en werkwijze van de professor voldoende hadden geweest. Eigenlijk is bovenstaande plotomschrijving al voldoende, veel meer wordt er niet getoond in de film. Deze komt daarom op mij overbodig over.
Het minimale aan drama pakte mij ook al niet, was over het algemeen vrij emotieloos ingevuld, wel werd er aardig geacteerd.