L'Inhumaine (1924)

Film die slechts diende als vehikel om de laatste trends op het gebied van design in FR te tonen,en daar ook goed in slaagt.Deze film kan roemen op de medewerking van de architect Mallet-Stevens,terwijl de decors werden verzorgd door Leger,Cavalcanti en zelfs de latere regisseur Autant-Lara.Kostuums werden verzorgd door Paul Poiret.
Visueel is dit dus een meesterwerk en een must see voor liefhebbers van twenties design.
Helaas zit er ook nog een verhaaltje aan vast dat onnozel is tot in het absurde.Het begint als een hyperromantisch,idioot liefdesverhaaltje en eindigt als een soort SF spoof met een apparaat dat eerst een soort proto- tv lijkt te zijn maar en passant ook doden kan opwekken.
Het acteerwerkwerk is miserabel,en de zgn. inhumaine die iedereen het hoofd op hol brengt is een oud misbaksel.Dit kan worden verklaard door
1:het feit dat L'Herbier gay was en zich meer voor het uiterlijk van Catelain interesserde,die erbij loopt als een schandknaap.
2:en nog belangrijker, het gegeven dat Leblanc die de diva speelt het geld voor de productie verzorgde.
Hoe dan ook,de 2 leads kunnen geen van beiden acteren.
De soundtrack werd oorspronkelijk verzorgd door George Antheil,maar die is helaas verloren gegaan.Overigens zouden Antheil en andere componisten te zien zijn geweest in de concertsequentie die duidelijk stock footage bevat,probeert u ze maar te herkennen.
Zeer aanbevolen voor de visuals dus,en dat is toch het belangrijkste aan een film.