Lost in Translation (2003)

Aan het eind van de film had ik zoiets van 'was dit het nou?'. Als het de bedoeling is geweest om de kijker met een leeg gevoel achter te laten is het ze goed gelukt. Maar not my cup of tea

De film weet bij je als kijker gewoon een bepaald gevoel over te brengen, en daarom vindt ik het helemaal niet erg dat er (bijna) niks gebeurd in de film. Toen ik de film voor het eerst zag wist ik niet zo goed wat ik er van moest vinden, ik had ook het idee dat er iets miste, maar als je hem herkijkt weet je al wat je kan verwachten en kan je dus lekker genieten van deze prachtige film en tot de conclusie komen dat er helemaal niets mist, het is perfect zo.

Mijn opmerking was meer bedoeld om aan te geven dat het (voor mij althans) niets uitmaakt dat er weinig gebeurd in de film. Voor veel mensen is dat een probleem gebleken, voor mij dus niet. En een 4,5 geeft volgens mij ook wel aan dat ik dit een zeer goede film vind.



Volgens mij wordt er helemaal niet beweerd toch dat deze film uniek is oid? Jij kan het natuurlijk niet zo vinden, maar op veel mensen heeft deze film blijkbaar een goede, misschien zelfs wel anders dan bij andere films, indruk achtergelaten, dan is het toch niet meer dan normaal om een paar lovende woorden achter te laten en veel sterren geven?

Ik weet niet wat de boodschap van de film is, volgens mij is er geen. Het is gewoon een film over twee eenzame mensen die elkaar vinden in een vreemde stad. Het is mijn favoriete film omdat deze film mij altijd beter laat voelen.

Hetzelfde geldt voor High Fidelity, het hoeft geen fantastisch gemaakte, originele film te zijn of wat dan ook, dat zijn niet de criteria waarop ik mijn favoriete films kies.

Wordt alleen maar beter zou ik zeggen, nu je weet wat je van de film kan verwachten kan je er optimaal van genieten De sfeer die blijft er wel, en waarschijnlijk wordt die alleen maar beter omdat je bij een herziening toch andere dingen ziet die je de eerste keer niet opvielen.

Ik snap op zich wel je kritiek. Zo'n film zal gewoon niet iedereen aanspreken. En ja, komedie, dat is het inderdaad niet echt,

Wat een megatalent die Scarlett! Moet je maar kunnen een gerennomeerde Hollywood acteur als die Bill Murray toch is zo partij kunnen geven.

Hoe oud was die Johansson in deze film eigenlijk, echt nog maar begin 20, toch?

Zag haar ook 2 keer terug in een film van en met Woody Allen, en weer blies ze mij van de sokkel. Mag ontzettend graag kijken naar haar, ook qua figuur haha.

Bill Murray vond ik altijd meer een grappige dan een goeie acteur, na deze film waardeer ik nu ook meer zijn serieuze kant van acteren. Hij is ontzettend gestegen in mijn achting.

Een dikke 3,5 geef ik deze film. Na herziening gaat ie waarschijnlijk naar een 4.