MENU

Gritos en la Noche (1962)

Alternatieve titel: The Awful Dr. Orloff

mijn stem
2,81
32 stemmen

Spanje / Frankrijk
Horror
90 minuten

geregisseerd door Jesús Franco
met Howard Vernon, Conrado San Martín en Diana Lorys

Dr. Orloff, een ex-legerdokter, ontvoert 's nachts aantrekkelijke jonge dames uit nachtclubs met de bedoeling hun huid te gebruiken om het gezicht van zijn dochter weer op te lappen, wiens gezicht door een brand vreselijk werd verminkt. Geheel per toeval komen een politieagent en een ballerina Dr. Orloff op het spoor en proberen zijn wandaden te voorkomen.

 
avatar van Mac Hammer Fan
4,0
geplaatst op 9 februari 2005, 1:21 uur, permalink
Er zijn invloeden merkbaar van LES YEUX SANS VISAGE van Franju en MILL OF THE STONE WOMEN van Ferroni. Dit was Franco's eerste horrorfilm, gothiek in zwart/wit en een oneindig veel betere prent dan zijn talloze vehikels uit de jaren zeventig, tachtig en verder.

avatar van maurice74
4,0
geplaatst op 12 februari 2007, 10:39 uur, permalink
Yup, naar mijn bescheiden de beste film die Franco heeft gemaakt. Niet dat ik ze allemaal gezien heb, maar toch... Dit is in ieder geval een prachtige gothische horrorfilm in stijlvol zwart-wit. Kan zich meten met de latere Hammer-films. Jammer dat Franco hierna vervallen is in ranzige porno en oersaaie films.

avatar van otherfool
2,0
geplaatst op 15 juni 2007, 15:17 uur, permalink
Goh, wat een positivisme alhier. Natuurlijk heeft Franco hierna veel mindere films gemaakt, maar dat maakt dit werkje (met de nodige cheesy dialogen) toch niet tot een echt sterk werkje...

2*.

avatar van starbright boy
2,5
starbright boy (moderator)
geplaatst op 28 mei 2009, 22:17 uur, permalink
Erg cheesy dialogen inderdaad. Zeker niet onaardig, maar zo'n film waarvan ik meteen zeker wist dat er veel betere in het genre moeten zijn. Films die meer sfeer hebben en niet zozeer een sfeer proberen te scheppen die niet helemaal overkomt.

Hoewel dit voor het eerst was dat ik iets van Franco zag en ik sowieso nog veel te weinig klassieke horror heb gezien om dit echt te kunnen plaatsen had ik het gevoel naar een doordrukje van een goede film te kijken. Zoals je nu na een paar succesvolle films rond een bepaald thema ook gegarandeerd mindere imitaties krijgt.

Maar ik heb me aardig vermaakt.

2.5*

avatar van stephan73
 
geplaatst op 29 mei 2009, 7:11 uur, permalink
Dit is de eerste keer dat ik de woorden "klassieke horror" en "Jess Franco" in één zin zie!

Franco is een meester in het maken van pulpfilms, maar klassiek wil ik ze niet noemen. Mocht je interesse hebben in wel een klassieke film met hetzelfde thema, probeer dan eens Les Yeux sans Visage!

avatar van starbright boy
2,5
starbright boy (moderator)
geplaatst op 2 juni 2009, 3:03 uur, permalink
Ik bedoel dan ook niet horrorklassieker, maar meer iets als "oude stijl" horror.Qua verhaalvorm, vormgeving en thema's. Deze film is daar een duidelijk voorbeeld van.

avatar van kirk douglas
2,5
geplaatst op 21 augustus 2009, 19:15 uur, permalink
deze film verschild erg van franco,s latere. vooral na de dood van soledad miranda maakte hij een boel rommel. maar deze laat zich niet met zijn latere vergelijken. franco probeerd hier echt een gotische horror af te leveren. wat hem maar matig lukt van dit soort zijn er genoeg en zat betere.

avatar van Querelle
2,0
geplaatst op 2 maart 2010, 12:13 uur, permalink
Inderdaad. Er zijn zat betere hiervan. Het exploitatieve karakter en het gekunstelde scenario vallen vooral op. Paar right-in-your-face shots van blote borsten en suggestief bedoelde horror scenes waren destijds vast de trekpleister van deze film. Maar meer heeft de film absoluut niet om het lijf. Als dit één van de beste van Franco is, maak ik me zorgen over de rest. Ik ga misschien alleen nog Venus in Furs van hem kijken in het Klaus Kinski retrospectief van de Melkweg en dan hou ik het voor gezien.

avatar van xgogax
 
geplaatst op 5 maart 2010, 17:05 uur, permalink
Querelle schreef:
Ik ga misschien alleen nog Venus in Furs van hem kijken in het Klaus Kinski retrospectief van de Melkweg en dan hou ik het voor gezien.
Kinski heeft maar een zeer kleine rol in Paroxismus. Hij is maar in 1 scčne te zien en die duurt niet langer dan 1 min. .

avatar van Querelle
2,0
geplaatst op 6 maart 2010, 11:10 uur, permalink
Oh oke, vreemd dat ze die in het retrospectief stoppen dan. Maar het leek me sowieso wel een interessante film.

avatar van ToNe
2,5
geplaatst op 4 augustus 2010, 14:38 uur, permalink
Mac Hammer Fan schreef:
Er zijn invloeden merkbaar van LES YEUX SANS VISAGE van Franju en MILL OF THE STONE WOMEN van Ferroni.

Leuk detail:
Bela Lugosi speelde in The Dark Eyes of London (1939) ook een zekere Dr. Orloff. En ook die had een monsterlijke dommekracht, die het vuile werk opknapte. Aangezien het bronmateriaal van Edgar Wallace kwam (goed voor vele gialli), zal Franco er vast enige inspiratie uit geput hebben.

Van deze typische 'gotische horrors' zijn betere gemaakt (bijna elke film met Barbara Steele!) en dit is niet de type film waarop Franco - dat zal later blijken - geheel los kan gaan. Grootste minpunt, vergeleken met de vergelijkbare Les Yeux ... en Il Mulino ..., is dat het subject, de verminkte dochter, hier maar een prop is. De noodzaak van Orloff's horror is hierdoor te eenzijdig. De dochter 'in nood' is een oppervlakkig gegeven, vergeleken met de menselijkheid die de dames in die andere twee films wel vertonen.

avatar van Perry Meer
2,5
geplaatst op 12 juni 2012, 21:00 uur, permalink
in zwart wit en uit 1962 maar toch kijkbaar en er zit een redelijke gang in
fraai sfeertje met koetsen, regen, hoge hoeden een kasteel en vreemde vogels
Howard Vernon is een aparte

2,5

avatar van Halcyon
 
geplaatst op 10 oktober 2012, 11:51 uur, permalink
Uiterst elegante gothic-horror in de stijl van The Body Snatcher (1945) en Les Yeux Sans Visage (1960). Een man wil het verminkte gezicht van zijn dochter reconstrueren met de huid van mooie, jonge meisjes en schakelt een soort zombie-vampier met uitpuilende ogen in om hen in het dorp te gaan ontvoeren. Waar Franco later bekend stond om goedkope exploitation, etaleert hij hier zijn kunnen met knappe belichting en sfeervolle zwart-witfotografie. Striemende regen, een oud kasteel, hoge hoeden en lange, zwarte capes vormen het decor van deze donkere film. De nachtelijke scčnes in het labyrint aan steegjes zijn een ware streling voor het oog. Maar ook het trieste, choquerende verhaal is voor de liefhebber van oude gothichorror een vette kluif.