Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)

Dat amateurisme heeft echter wel een reden. Waar in de nieuwe triologie men met de lichtzwaarden lekker op elkaar kan inhakken staat, vooral in deel 4, de techniek nog dermate in de kinderschoenen dat dit nog niet mogelijk was. Men gebruikte een dunne stok met lichtreflecterend materiaal erop geplakt dat de lichtzwaard gloed moest voorstellen. Deze stokken waren erg zwak en braken bij het minste en geringste. Dit zie je terug aan de manier van vechten, het is allemaal heel voorzichtig. Tevens was David Prowse een niet al te beste zwaardvechter en Alec Guinness al een oudere man. In deel 5 en 6 wordt David Prowse in de duels vervangen door de pas overleden zwaardmeester Bob Anderson. In deel 5 is Luke nog een heel erg onervaren Jedi en dat zie je af in de duels. In deel 6 vind ik het duel helemaal niet zo slecht. Je kunt zien dat de techniek hier al een sprong heeft gemaakt, want het voorzichtige uit deel 4 is niet meer aanwezig.

Bedankt voor de info (en je geduld om steeds opnieuw dingen te willen uitleggen ), het maakt de films er natuurlijk niet per se beter op, maar het is wel allemaal erg aandoenlijk!

Het probleem is gewoon dat je nergens in episode 4-6 echt merkt dat Jedi echt geweldige strijders zijn of Darth Vader echt een allesoverheersende machtige schurk. In dit deel wordt dat deels goedgemaakt, Count Dooku, Kenobi, Yoda en Anakin zijn duidelijk niet zo maar de eerste de beste zwaardvechters. Van mij moet al dat telekinetisch gedoe zelfs niet per se, maar het draagt er natuurlijk nog toe bij. We zijn als filmkijkers natuurlijk ook nogal verwend, met al die samourai en andere vliegende aziaten overal - dan is een astmatische kerel in zwart pakje en een net volgroeide kleuter die elkaar met stokken bevechten gewoon niet zo enorm spectaculair meer

Zo'n tien jaar later.

beste van de 3