Bambi (1942)

Mooie animatiefilm
Dacht vroeger altijd dat het een meisje was,terwijl de hele tijd 'PRINS Bambi' gezegd word

Goede tekenfilm. Al heel oud, en voor die tijd toch wel erg goed gemaakt.

Vind het verder een vrij saaie en niet echt boeiende film, maar moet nog altijd huilen als Bambi's moeder word doodgeschoten, Ik loop nu al vol met tranen.

Verder is het wel een vermakelijke film hoor, met enigszins kleine hoogte puntjes.

Mnee.

Jeugdsentiment is het zeker. Volgens mij de eerste film die ik ooit in de bios gezien heb, samen met m'n ouders. Jammer genoeg gaat de herinnering meer over de ervaring dan de film zelf, daar wist ik amper nog wat van.

Wat opvalt is dat Bambi eigenlijk erg weinig vlees in de kuip heeft. Het is al een erg korte film, maar er gebeurt verder ook echt geen bal. De helft van de film is gevuld met dartele tekenfilmdiertjes die rustig hun ding doen of het nodig vinden te zingen. De overige tijd wordt bestaat aan een "full circle", Bambi van baby tot trotse vader.

De dood van de moeder is amper sentimenteel te noemen, het is een klein blipje binnen de film dat eigenlijk amper aandacht krijgt. Visueel ook wat tegenvallend, de score is vooral véél te aanwezig, maar het is dan ook bijna een halve musical.

Had echt moeite om wakker te blijven, wat toch apart is voor een film die amper een uurtje duurt. Mnee, heb al veel betere Disney classics gezien.

1.0*

Heb sinds kort weer eens naat bambi en er valt 1 ding wel op in de film.
De jonge bambi ontmoet een meisje hert ganaamd feline en ze heeft mooie blauwe ogen, maar als feline volwassen is dan heeft ze ineens gele ogen.
Maar tegen het eind van de film heeft ze toen ze een tweeling kreeg waren haar ogen weer blauw.
Dat viel me wel op maar de film op zich vind ik wel leuk en een geweldige muziek!

wil ik barbie intypen krijg ik bambi... wat is dit?

Als je barbie intypy krijg je gewoon barbie hoor.

Tja, wat moet ik hier nou eens aan geven. De film leunt, net zoals bij bijvoorbeeld Sneeuwwitje, erg op de gedragingen van alle lieve diertjes. Die, zoals ik inmiddels gewend ben van Disney, wel weer ontzettend lief en grappig en goed geanimeerd zijn.
Best leuk om even te kijken, maar qua verhaal heeft het toch wel te weinig om het lijf vind ik, af en toe leek het alsof ze Fantasia nog eventjes dunnetjes overdeden, met al die seizoensindrukken en muzikale stukken.
Wel gewoon weer mooi.

net 3,5*

Aan de ene kant is het een voordeel dat er weinig dialoog zit bij sommige stukken, maar de muziek is aan de andere kant dan weer dermate vervelend in deze film dat ik m maar moeilijk kan uitzitten elke keer.

Lijkt me een complot.

Inderdaad. En ook wel terecht volgens mij. Ik herinner me dat ik Bambi erg mooi vond toen ik hem zag als kind in de bioscoop (iemand enig idee in welk jaar van begin jaren '90 deze film een rerelease heeft gehad in Nederland?), maar waar ik veel Disneys tot toch een heel eind in mijn tienerjaren bleef kijken viel Bambi al snel af, samen met Dumbo overigens. Maar waar Dumbo me inmiddels weer weet te overtuigen doet Bambi dit niet. Dit komt vooral omdat de film twee kanten heeft, waarvan er één niet sterk is.

Het sterke deel is het tweede deel, waarin Bambi volwassen wordt, door te vechten tegen een rivaalhert die op Bambi's liefje uit is, het ontsnappen aan het vuur en de honden, de relatie van Bambi tot zijn vader en natuurlijk de spookachtige moeder. Tijdens deze wat duistere momenten maakt Bambi nog steeds indruk. Het is meer een film over volwassen worden dan Disney ooit nog heeft weten te maken, met uitzondering van The Lion King, die hier trouwens flink leentjebuur speelt. Overigens is het niet de dood van de moeder die het meeste impact op me maakte. Ook geen feest natuurlijk, maar wat me echt angst aanjaagde als kind was die scène waarin zo'n kwartel zich verstopt onder het gras en een jager hoort naderen om vervolgens in paniek weg te vliegen en neergeschoten te worden. Enorm claustrofobisch moment. Nog steeds enigszins akelig.

Minder is het eerste deel, het kinderdeel. De onbezorgde vroege jaren van Bambi. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het vrij moeilijk had met de eerste 30-40 minuten, die misschien niet het slechtse zijn wat Disney ooit gedaan heeft, maar wellicht wel het saaiste, met uitzondering van de minste momenten van Fantasia. Bambi die leert lopen, praten en schaatsen konden mij gewoon niet boeien. Er is daar geen balans tussen momenten voor kinderen of volwassenen, niets om de oudere kijker erbij te betrekken. Na een half uur die uit bijna niets anders bestaat dan dartele diertjes was ik het allemaal wel zat. Zelfs Thumper vond ik eigenlijk gewoon helemaal nergens meer leuk of grappig, om van Flower nog maar te zwijgen. Het mist ook gewoon dat unieke gevoel van ontdekking dat bijvoorbeeld Totoro later wel zou hebben. Ook een film voor de kleintjes, maar toch wat meer dan praat- en looplessen.

Wat die vroege scènes ten dele redt is de mooie animatie. Achterhaald noemen sommigen het, maar de olieschilderingen zijn echt uniek en geven de film een eigen sfeer en gevoel. Het bos is echt heel mooi gedaan. Ook is er duidelijk veel aandacht besteed aan de complexe animatie van de herten. Disney was daardoor geobsedeerd schijnt het. Minder was de muziek. Niet zozeer de nadrukkelijk aanwezige score, al doet die soms wat te bombastisch aan, maar vooral de paar liedjes, die overigens in tegenstelling tot wat Onderhond in zijn recensie zegt niet door de personages gezongen worden. In plaats daarvan is er gekozen voor een nogal zwaarmoedig zingend koor die bijzonder onaantrekkelijke liedjes ten gehore brengen over triviale zaken als de regen.

De combinatie van het goede en het slechte vindt een balans in het midden. Bambi is nog vrij sterk als coming-of-age-film, maar er is teveel dat niet werkt om het tot een meesterwerk te blijven zien. Het blijft bij een verre herinnering dat dit als kind geweldig was. Het is een van de meest iconische Disneys, maar voor mij een van de minste films van die animatiestal.
3*

Een oude tekenfilm inmiddels, maar de tekeningen hebben nog niets aan kracht ingeboet. Het ziet er erg mooi uit allemaal. Verder steekt het verhaal leuk in elkaar, en komen er leuke memorabele karakters opdraven. Een klassieker in zijn Genre. 3,5 Ster.

De laatste film die ik in 2011 heb gekeken is een herziening van Bambi geworden. Wat me opvalt bij de oudere Disneys is een matige verdeling tussen intro, middenstuk en afsluiting. Maar wat wil je, deze film duurt net een ruim uur. Was het geld in de jaren 40 op? Films als Snow White en Fantasia namen wel de tijd, films als Dumbo en Bami hebben een uurtje. Ik vond Bambi namelijk erg goed beginnen. De film kent een hoge ''ahhh, wat schattig zeg''-factor. Bambi is schattig, de andere bosdieren zijn schattig, de liefde tussen Bambi en moeder is schattig, Bambi op het ijs is schattig...en toen zat er al een 40 minuten op en moest het echte verhaal eigenlijk nog beginnen.

De dood van Bambi's moeder is triest, maar de scene zelf vond ik eigenlijk niet meer zo bijzonder. Veel te kort, veel te gehaast. Dat hebben ze in The Lion King toch wel beter uitgewerkt met Scar-Mufasa. Dit probleem had een film als Snow White overigens ook, ondanks dat die film nog een stuk langer duurde. Het is wel leuk hoor, een lange intro, maar werk het restant dan ook goed uit. Plots is Bambi groot, breekt er brand uit, is hij heldhaftig en zit de film er weer op. Hmm.

Maar laten we niet te negatief eindigen. Ik heb namelijk best wel van deze herziening genoten. Toch wel 1 van de beste Disneys die ik heb gezien.

3,5* blijven staan.

De twee films die je als laatste noemt komen uit de oorlog. De eerste twee niet. Maar het klopt dat het bij zowel Bambi als Dumbo schort aan een goed lopende verhaallijn/spanningsboog. Dat viel me pas bij Cinderella ook op. Die heeft ook een zeer lang intro en het bal en het schoentje zijn voorbij voordat je er erg in hebt.

Ik had de link met de oorlog ook gelegd, alhoewel ik me afvraag of je dankzij een oorlogs de films niet een half uur langer had kunnen maken.

Overigens hebben the three Caballeros en Saludos Amigo's (kan een spelfoutje in de namen zitten) hetzelfde zie ik. Maar die ga ik in 2012 eens opzetten.

Ik mis inderdaad een spanningsboog ja. Na een goede opbouw verwacht ik ook een sterk middenstuk en passend slot. Dat lijkt er steeds in te schieten. Net of ze het dan wel genoeg vinden en er even een einde aan breien.

Beetje saaie en fragmentarische Disney. Het verhaaltje is enorm leeg en draait eigenlijk enkel om de cyclus van het leven voor een stel dieren en met name Bambi, meer is het niet. Het fragmentarische komt geheel tot uiting in de sterfscène van de moeder. Ik heb geen idee waar het treurige in zit, want van een goede karakterontwikkeling is tot dat moment geen sprake en de scène is voorbij voordat je het door hebt. Nee, de simpele aanpak van Disney is te waarderen, maar de middelen zijn te karig om van een warme film te kunnen spreken. De diertjes hebben te weinig impact en ook de animatie, hoewel baanbrekend, wil de lading niet dekken. Matig.
2,5*