Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Een ode aan het leven, alle kleine dingetjes waar bijna iedereen aan voorbij loopt en daarmee vergeet om er van te genieten, en tot slot de liefde. Dit is ten slotte wel het wonderbaarlijke lot van Amélie Poulain. Jean Pierre jeunet laat in zijn zoveelste meesterwerk zien dat de zin van het leven in het dromen zit, want zonder te dromen en genieten van alles wat letterlijk op je levenspad voorbij komt, werk je je bijzonder vreugdeloos naar je graf toe.

Jean Pierre Jeunet is een grootmeester op vele vlakken. Net als in al zijn andere films weet hij een unieke sfeer te creëeren door aparte kleurfilters toe te passen, unieke dialogen te schrijven en de meest wonderbaarlijke, kleine avonturen te bedenken. Iemand schreef al eens dat zijn slaapkamer in zijn jeugd waarschijnlijk vol lag met schaalmodellen, stripboeken en een grote variatie aan speelgoed en dat gevoel straalt Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain volledig uit. In mijn optiek weet Jeunet perfect te verbeelden dat een verhaal dat over niets gaat, juist over alles gaat. Niet alleen heeft hij hier een sterke cast tot zijn beschikking, maar is de soundtrack een van de beste ooit. Niet voor niets hoor je de bekende deuntjes bijna dagelijks buiten de film. Jeunet weet dingen bij je los te maken waar je van tevoren zelfs geen rekening had gehouden. Ik kreeg zowaar zin om de Tour de France te volgen, terwijl ik niets om wielrennen geef en om een of andere nutteloze, maar stiekem fantastische verzameling te vergaren. Kortom, weinig films die je een beter gevoel geven dan het wonderbaarlijke lot van Amélie Poulain.

Amélie is een heerlijke film, die je het beste kunt kijken op een warme zomerdag, tenminste zo is mijn ervaring.

Amélie valt op door haar filmische schoonheid en heeft, net als de andere films van Jeunet, lekker absurdistische humor. Er is al veel over deze film geschreven, maar ik word er in ieder geval altijd weer blij van. Dat komt niet alleen door de mooie film, maar vooral ook door de persoon Amélie. Amélie wordt fantastisch neergezet door Audrey Tautou en is een lieve schattige en hartverwarmende vrouw. Ze is vrolijk en gaat vaak op in haar eigen aparte wereld en geniet van de kleine en mooie dingen van het leven. Die details worden door Jeunet op erg fraaie wijze in de film verwerkt. Daarnaast heeft Amélie gewoon een geweldige uitstraling.

Net als een hoop andere mensen heb ik bijna de gehele film met een grote glimlach zitten kijken. Dit is ook zo’n typisch voorbeeld van een film die je goed kunt kijken als je down bent, grote kans dat de film je ietwat kan opbeuren. Ik vind het in ieder geval de perfecte feel-good film daarvoor. Amélie helpt ook graag andere mensen, zelfs als dat enigszins ten koste gaat van haar zelf. Dat maakt haar uitermate sympathiek en in filmland tevens een van mijn lievelingspersonages aller tijden. De film is op sommige momenten uitermate zoet, maar bij een film als deze is dat niet erg. De kleuren van de film, vooral geel, zijn daar namelijk ook op afgestemd, zo lijkt het.

Ook qua humor zit het goed. Een aantal keren heb ik echt kunnen lachen om de bizarre situaties die in de film voorkomen. Tenslotte wil ik nog vermelden dat de muziek van Amélie ook buitengewoon goed is. Het vrolijke deuntje is uiterst aanstekelijk en draagt op een prima wijze bij aan de vrolijke en gedetailleerde uitstraling van de film. Amélie is voor mij als chocolade. Die chocolade smelt echter niet, maar ik smelt wel voor Amélie.

4,5*

Erg mooie film. Ik word helemaal vrolijk als ik hem weer heb gekeken. Vooral ook door de stijl die Jeunet gebruikt heeft om de boel vorm te geven. Hele leuke, knusse settings en bovendien erg interessante en geestige personages. Ook een erg grote buiging naar Audrey Tautou, heel knap hoe ze haar personage neerzet.

4,5 *