Sergeant Rutledge (1960)

Vergeten Western van good old John Ford, maar mensen ga hem zien.

beetje late post, maar helaas is deze film nergens te zien!!

Schitterende rol van Woody Strode!

Een zwarte acteur in een western hoofdrol, in 1960!

Een mijlpaal in de filmgeschiedenis als je het mij vraagt...

Deze film zou meer aandacht verdienen is mijn bescheiden mening.

Wow, weer een topper van Ford! Na hiervoor het afschuwelijke Mary of Scotland gezien te hebben, was dit wel weer een eye-opener! En ik heb al heel wat van Ford gezien.

Zijn latere films blinken uit in minder over-acting en het betere acteerwerk. Woody Strode in zijn beste rol, tenminste na de andere films die ik zag. Dat waren allemaal kleine rollen, (spartacus, once upon a time in the west.)

De 'I'm a man' scene vind ik nu al een van Ford's beste scenes in zijn carriere. Ook al die legale acties van de prosecutor in de rechtzaak werden briljant getoond.

Een klassieker die zich kan meten met films als Anatomy of a Murder en the Searchers.

4*

Inderdaad Woody Strode's beste rol.

Een andere sterke rol van hem, waarin hij ook een totaal ander personage speelt (een overtuigende slechterik) kun je zien in ' Tarzan's three challenges' (1963)
Ook wanneer je niet van Tarzan films zou houden de moeite waard m.i.
Zijn rol daarin is bijna even groot als die van de hoofdfiguur (Tarzan/ Jock Mahoney)
(Tussen haakjes, Strode redde Mahoney's leven tijdens de opnames voor die film in Thailand.)

Na afloop van de film heb ik mij aan een dansje door de huiskamer gewaagd.
Alles wat een John Ford-film mooi kan maken, komt hier samen in deze film.

Het overbekende Monument Valley komt in deze film helemaal tot zijn recht, gefilmd in kristalheldere kleuren met dank aan Technicolor.
Eindelijk eens een verhaal van Ford dat blijft boeien tot de eindcredits verschijnen.
Een rechtbankdrama, in flashbacks verteld, met prachtige locaties, kleurgebruik en uitmuntend acteerwerk van de gehele cast.
Heel af en toe wat overacteren van Billie Burke en Willis Bouchey. Zij spelen het echtpaar Fosgate. Hij is de voorzitter van de jury, zij een getuige in de zaak.
Maar juist dit beetje overacteren, met heerlijke humor gebracht, is precies wat de film iets extra's geeft.

Je zit meteen al in de film als na de beginscène het verhaal verder gaat bij "Spindle Station". Een avondscène met als decor "Spindle Station" met op de achtergrond Monument Valley.
Volgens mij er achter geplakt, want de scène lijkt mij opgenomen in de studio's. Het zier er niettemin geweldig uit met zeer veel sfeer.
Het verhaal liet mij nergens meer los, het blijft spannend, ondanks schakelingen tussen de rechtbank en de verhalen van de getuigen, verteld aan de hand van flashbacks.

Geen enkele acteur valt uit de toon, stuk voor stuk allemaal goed. Eigenlijk meer dan goed.

Het drama in de film voelt uitermate realistisch aan: een zwarte soldaat wordt verdacht van moord en kan rekenen op de behulpzaamheid van de gemiddelde burger om hem schuldig te verklaren en ter plekke op te hangen.
De schuld staat bij voorbaat al vast. Dit wordt duidelijk, zonder dat er al te zwaar de nadruk op wordt gelegd, door de menigte mannen die de rechtszaak bij wil wonen.

Dit keer vergat Ford niet om, naast het schieten van mooie plaatjes, een reuze interessant en spannend verhaal te maken. Driewerf hoera!

Een mooie, enthousiaste, filmbespreking Barfly.
En...zeer terecht, want dit is een onterecht minder bekende Ford film.

Voor Woody Strode heb ik altijd bewondering gehad.
Hij was overigens ook een van Ford's beste vrienden.
Aan 't eind van Ford's leven, toen hij ernstig ziek was, bleef Strode zelfs vier maanden aan een stuk bij hem, als verzorger.
Ook in andere films van Ford had hij (kleinere)rollen.

Toch bleef Strode naar mijn mening altijd ondergewaardeerd, en kreeg meestal maar bijrollen.
Maar daarin wist hij wel altijd op te vallen.
Voor zijn rol als gladiator in 'Spartacus' werd hij genomineerd als best supporting actor.

Grotere bekendheid verwierf hij eigenlijk met de spaghettiwesterns waarin hij speelde.

Ik hoop dat je positieve recensie meer mensen zal enthousiasmeren om deze film eens te bekijken.
Hij verdient het.

Erg knappe film hoor, van John Ford. Die hier zoals Barfly al zegt niet alleen wat schitterende beelden schiet, maar hij propt ook nog een erg boeiend en spannend verhaal in de film, knap!

De film zelf is eigenlijk een soort mix tussen een rechtbankfilm en een western. Het verhaal werd onder andere door middel van flash-backs verteld, en dat is wat mij betreft een gouden greep. Het bracht ook bij sommige scenes erg veel spanning met zich mee. Het was niet zo spannend als volgens het poster, maar toch heb ik regelmatig op het puntje van mijn stoel gezeten. Verder vond ik het tintje humor in de film ook prima werken. Ik heb wel gelachen om die Cordelia Fosgate (de vrouw van de president van de rechtbank).

Vanzelfsprekend speelt Woody Strode hier uitstekend. Erg fijne acteur die vooral prima op zijn plaats was in westerns. Ja, dit was een uitstékende western. Erg sterk gemaakt, en niet alleen kent deze film een aantal schitterende plaatjes, maar ook het verhaal was erg boeiend en spannend. Heerlijk westerntje dus, van grootmeester Ford.

3,5*, die absoluut dikverdient zijn!

Leukere poster:

http://img571.imageshack.us/img571/672/sergeantrutledge.jpg

Absoluut, voer een correctie in zal ik zeggen.

Ik ben blij dat de film hier zo goed gewaardeerd wordt (i.v.m. de rest van Ford's oeuvre), maar snap de lofuitingen niet helemaal. Natuurlijk is dit een zeer degelijke western met een prima plot en overtuigende acteerprestaties, maar nergens wordt het opzienbarend. De thematiek van loyaliteit wordt veel krachtiger aangekaart in Ford Apache en de rechtbankscènes zijn dan weer inferieur aan die in Young Mr. Lincoln (met name de 'plottwist' op het eind vond ik nogal flauw). Ford bewijst met deze western versie van To Kill a Mocking Bird alleszins wel sociaal geëngageerd te zijn en verdient het dus allesbehalve om als ouderwets of xenofoob bestempeld te worden.

Eens met yeyo degelijk,of ik hem nog een kijkbeurt geef , geen idee, ligt ergens in het vergeet hoekje.