Berlin - Alexanderplatz (1931)

do 29 sep - 01:05 - 02:30 op ARD

Deze film staat op de nieuwe Criterion DVD van Fassbinder's Berlin Alexanderplatz.

Om te beginnen is Jutzi's Berlin Alexanderplatz is eerst en vooral een waardevol tijdsdocument. Je krijgt het Alexanderplatz te zien hoe het ooit eens was, veel mensen en verkeer, bouwplaatsen etc. Een chaotische plek in de Duitse metropool. Nu is van dit Berlin Alexanderplatz (bijna) helemaal niks meer terug te zien. Je kan je eigenlijk ook amper voorstellen dat het er ooit eens zo heeft uitgezien.
Deze film kan daarom ook zeker bij het rijtje films als: Menschen am Sonntag en Berlin – Die Sinfonie der Grossstadt geschaard worden, alle drie films die een duidelijk en nauwkeurig beeld van de jaren 20/30 Berlijn geven.
Het scenario is geschreven door hoe kan het ook anders, Alfred Döblin. Döblin is nauw betrokken geweest bij de totstandkoming van de film en het is dus ook aan te nemen dat het een 'straight' verfilming is van het boek. Zo komt kwam het in ieder geval op mij over, de film houd de vaart er ook aardig in.
Camera's lijden je van gevangenis Tegel naar het centrum, naar Alexanderplatz. Haastig verkeer wordt al even haastig vastgelegd, kriskras door elkaar lopende mensen, ieder met zijn bestemming. De cameravoering is indrukwekkend en af toe best duizelingwekkend te noemen. De snel gemonteerde stadsbeelden zijn zo wat de personificatie van de grote boze buitenwereld.
De wereld waar Biberkopf zich staande moet houden, een wereld die voor hem verandert is.

De dialogen in Berlin Alexanderplatz zitten goed in elkaar en de interactie tussen de acteurs is buitengewoon sterk. In bepaalde (intieme) scene's neemt de camera afstand draait weg en richt zich op de buitenwereld, de conversatie wordt een voice over. En doet de kijker beseffen dat zij maar een klein gedeelte van een groter geheel zijn. Een fragment uit 'het leven van' zeg maar.
Het acteren is eveneens sterk te noemen, vooral Heinrich George is uitmuntend als naïeve doch vriendelijk figuur. Ik kon eigenlijk ook echt sympathie voor Biberkopf opwekken. Naast Biberkopf zijn zijn twee liefdes ook eveneens sterk vertolkt, Biberkopf's eerste lief Cilly (Maria Brad) en zijn onfortuinlijke tweede lief Mieze. (Margarete Schlegel) Uiteraard mogen we Rheingold niet vergeten. Eigenlijk valt er op de hele cast niks aan te merken. Er wordt vanaf de eerste tot de laatste minuut zeer sterk geacteerd. Ik vond de Fassbinder variant al sterk, maar deze stijgt daar zelfs nog iets boven uit!