Börn Náttúrunnar (1991)

Deze regisseur heeft wel een zeer coole naam

Deze film, Children of Nature, heb ik ook maar toegevoegd, net als Devil's Island en Falcons. Dit omdat ik al twee films van de IJslander Fridriksson had toegevoegd, te weten Cold Fever en Englar Alheimsins (Angels of the Universe). Cold Fever is een leuk, fris filmpje (jammer dat niemand hem gezien had afg. donderdag en zaterdag, was Engels gesproken en Duits ondertiteld) en Englar Alheimsins lijkt me mooi: die film gaat over een schizofrene jongen, en de soundtrack daarvan is mede geschreven door Sigur Ros.

Dit Children of Nature schijnt nog de beste, mooiste film te zijn van die Fridriksson, volgens vele internet-bronnen. Erg naturel en ontroerend, en zeer poëtisch en spiritueel ook. Deze film scoort het hoogste op imdb van al de films van Fridriksson.

Een internet-user schreef op foreignfilms.com:

"…I highly recommend this film, it is perhaps the best film I have ever seen and that's saying something considering I have seen a few great films (I am a Kubrickite). All I can say is that it's very spiritual so if you enjoy Tarkovsky I suggest you check it out!"

Ik hoop dat deze film te vinden is in de Cultvideotheek (Cold Fever wel i.i.g.), maar eens opzoeken dan!

Heb de film in het filmhuis gezien er had er veel meer van verwacht. Ik heb veel geduld met films, maar bij deze kon ik mijn aandacht moeilijk vasthouden. De sfeer is echter goed en de soundtrack van de Ijslandse (cult)componist Hilmar Orn Hilmarsson is werkelijk fenomenaal.

Met een citaatje van Himmel uber Berlin !!!!!

Prachtige mythologische film over twee wat oudere mensen die teruggaan naar hun geboortegrond.

Het begin is een redelijk normaal verhaal over twee rebelse bejaarden die het tehuis waar ze in zitten zat zijn en besluiten te ontsnappen. Naarmate de reis die ze onderernemen vordert wordt het onderscheidt tussen leven en dood steeds dunner en dit wordt versterkt door de prachtige natuur en de mythologische gebeurtenissen, zoals de rivier die ze oversteken.

Ik was erg onder de indruk van het laatste half uur, mede door de muziek en het visuele, een ontroerend einde en iets om over na te denken.

Het voorlaatste bericht bij deze film stamt van maart 2011. Toen was ik nog niet eens op MovieMeter!

Ondergeziene film wat mij betreft, deze zal wel meer mensen kunnen bekoren, verwacht ik. Fijn geschoten en mooie atmosferische score. Zou Bruno Ganz toevallig in Ijsland zijn geweest?

En zou Olafur Arnalds deze muziek hebben gehoord als jonkie?