Halcyon schreef:
een overdonderende, pompeuze score
Daar heb ik niets van gemerkt. Ik vond de score vrij pover eigenlijk voor een horrorfilm, ook ietwat misplaatst op sommige momenten. Het is gewoon muziek die goed bij de tijdsgeest past (zeker gezien het land van herkomst, Italië), maar bij een giallo/slasher weet ik wel betere muziek te bedenken. Let op: ik vond de muziek absoluut niet storend of slecht, maar ze vormt in mijn ogen zeker en vast niet de grote meerwaarde van de film.
Blood and Black Lace is een film die een enorme status geniet: de film, geroemd door vele critici, wordt algemeen beschouwd als de eerste giallo (ook al is 'The Telephone' uit Black Sabbath, van dezelfde Bava overigens, hem eigenlijk een stapje voor, maar dan spreken we over een kortfilm van een 15-tal minuten), en ruimde de baan voor al het latere slashergeweld à la Halloween en Friday the 13th.
Blood and Black Lace is niet de film der films geworden, maar het is wel een trendsettende giallo/slasherfilm van een zeldzame schoonheid.
Bava toont meteen wat hij in huis heeft d.m.v. een sfeervolle (doch ietwat campy) voorstelling van zijn hoofdpersonages en de eerste tien minuten van de film. Tijdens de overige 110 minuten laat de regisseur visueel gezien geen enkele steek vallen, en weet hij nog een drietal scènes op het scherm te schilderen met een gelijkwaardige visuele schoonheid als de beginscène. Dit zijn heus geen holle woorden: het waanzinnig efficiënte kleurengebruik en goede oog voor kadrering zorgen ervoor dat vele shots uit Blood and Black Lace om duimen en vingers bij af te likken zijn (liefhebbers van de visuele pracht van Argento zullen bij Bava zeker en vast niet van een kale kermis thuiskomen).
Narratief scoort de film, zeker gezien het genre, zeker en vast een voldoende. Er zijn idd nogal vrij veel hoofdpersonages die elk hun ding gezegd willen hebben, wat ervoor zorgt dat je op het einde van de film een beetje op je honger blijft zitten: sommige personages konden misschien wat meer screentime gebruiken, in elk geval naar het einde toe. De plot is niet origineel te noemen, maar de kijker heeft er zeker en vast het raden naar wie precies de moordenaar is.
De film kent genoeg spannende ogenblikken: geen 'creepy' horrorscènes misschien, eerder efficiënte thrillermomenten.
Acteerprestaties zijn degelijk (al steekt het Italiaanse overacting af en toe toch weer eens de kop op), al dient gezegd te worden dat het niveau van de acteurs in het algemeen iets hoger ligt dan dat van de (mooie) actrices.
De film heeft slechts last van een aantal vervelende ogenblikken, al zijn deze van erg korte duur: een tweetal keer is de montage niet al te geslaagd (maar dat komt vaker voor bij films uit die tijd), het einde van de film lijkt op andere pellicule te zijn gedraaid (het ziet er in elk geval korreliger uit dan de rest) en er is één hilarisch moment dat 'helaas' net temidden van een schitterende scène valt
Ik heb het over de scène in de antiekwinkel, waar de moordenaar zijn slachtoffer stalkt. Tussen de lichtflitsen door ziet het slachtoffer in de verte haar belager staan, om vervolgens te zien dat hij plots verdwenen is. Helaas is het *toverstokje-en-de-moordenaar-is-weg*-effect voor de kijker nét iets te duidelijk.
Blood and Black Lace is tot nu toe de mooiste Bavafilm die ik al gezien heb, en zeker en vast één van de mooiste horrorfilms tout court. De verbluffende visuele pracht vind ik al genoeg om van deze film te genieten, maar de spannende momenten dragen zeker en vast bij aan deze prachtige film.
Absoluut verplicht kijkvoer voor de liefhebber van de Italiaanse giallo-cinema en de Amerikaanse slasherfilm (ook al zal je hem allicht moeten importeren vanuit de States, de film verdient het!) en een film die ten sterkste aanbevolen wordt voor elke filmliefhebber.
4* (schipperend tussen 3,5 en 4 eigenlijk)