Bloodfist IV: Die Trying (1992)

Oh, is dit die befaamde Paul Ziller film...

Met weinig verwachtingen besloot ik het vierde deel van de Bloodfist series in mijn dvd-speler te doen. Maar tot mijn grote verbazing kwam ik na 82 minuten tot de conclusie dat ik me serieus had vermaakt met dit 4e deel. Sterker nog, Bloodfist 4: Die Trying is de beste Bloodfist tot nu toe.

Wilson speelt weer een compleet ander karakter dan in het 3e deel. Hij werkt voor een bank die voor een garage auto’s in beslag neemt die niet afbetaald worden. Wanneer hij per abuis een verkeerde auto in beslag neemt die een aantal kostbare nucleaire ontstekers bevat, worden zijn vrienden vermoord en staat zijn leven op z’n kop. Achtervolgt door de terroristen, de politie en de FBI moet onze Don zich al vechtend zien te bewijzen.
Het verhaal van het meenemen van een verkeerde auto met daarin waardevolle spullen van criminelen kan zo in een Bassie en Adriaan film. Maar als je het verhaal voor lief neemt krijg je een actievolle film te zien die je zeker zal vermaken.
De film zit vol met knok- en schietpartijen en we hebben ook nog een rol van Gary Daniels die het 2 keer tegen Don Wilson opneemt. Het punt waar deze Bloodfist film zich onderscheidt van de voorgaande delen is het tempo. De film kakt bijna geen moment in en schakelt de ene actiescene vast aan de andere. En de actie is ook nog goed in beeld gebracht.
Juist, daar doen we het voor bij dit soort films!
Bloodfist 4: Die Trying voelt absoluut aan als een B-film, maar het is wel een vermakelijke vanwege het hoge tempo en de vele actie. Hopen dat dit niveau vast gehouden kan worden in de volgende Bloodfist films. 3 sterren

Ik denk dat sommigen hem echt niet begrepen hebben! Vond het net als Dida, met wie ik het eigenlijk helemaal eens ben, vermakelijke pulp.