Schatjes! (1984)
907 stemmen | gemiddelde 2,84
Nederland
Komedie /
Thriller101 minuten
geregisseerd door
Ruud van Hemertmet
Peter Faber,
Geert de Jong en
AkkemayJohn Gisberts is een helikopterpiloot bij het Nederlandse leger. Samen met zijn vrouw en hun vier kinderen woont hij in een riante villa, net als de familieleden van de andere officieren. Van een warme gezinssfeer is er echter geen sprake. John zelf is amper thuis en zijn vrouw blijkt niet vies van een slippertje. Hun twee jongste zoontjes, Jan-Julius en Valentijn, krijgen geen degelijke opvoeding en de twee pubers van het gezin, Thijs en Madelon zijn het onverantwoord gedrag van hun ouders grondig beu.
5,0
[permalink] geplaatst op 23 september 2011, 14:14 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenLeuke film!
Dat
die auto uit elkaar vloog door die ketting was geniaal!
De muziek was ook lekker te pruimen, hetzelfde geldt voor Akkemay.
Het enige wat ik niet snap, is waarom die ouders en kinderen elkaar niet uit kunnen staan.
Voor de rest waren de grappen uitstekend en goed getimed.
Die scene dat Geert de Jong
in dat appartement uit woede uitvalt en een kind aanviel, was ook wel grappig.
4.0*
Ben benieuwd naar Mama is Boos.
4,0 [permalink] geplaatst op 30 oktober 2011, 9:06 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenDeze laatst -na een jaar of twintig- weer eens bekeken.
Dit is qua Nederlandse films toch wel een van de knallers uit de jaren '80 en een mega hit.
Nauwelijks verouderd en nog steeds even leuk als toen.
Faber is erg leuk in hoofdrol, De Jong doet niet voor hem onder en De Gooijer krijgt de lachers op zijn hand, maar het zijn uiteraard de kinderen die de show spelen, met name Akkemay is wel erg... leuk (op hier en daar een klein rolletje voor TV na, nooit meer wat van vernomen).
Vele hilarische -inmiddels klassieke- scene's volgen elkaar in rap tempo op, incl een homage aan Nicholsons rol in The Shining.
Het enige zwakke moment blijf ik -net als destijds- toch het plotselinge muzikale nr vinden, wat werkelijk nergens op slaat.
Een acht, ofwel vier sterren.
5,0 [permalink] geplaatst op 20 januari 2012, 14:42 uur John Gisberts: De kinderen gaan naar kostschool.
Pete Stewart: Ja, laat het andere maar oplossen als je met je pik in het zand zit. 
5,0 [permalink] geplaatst op 20 februari 2012, 15:06 uur Een van de leukste Nederlandse films met een ongeevenaard nostalgiegehalte.
De psychologische oorlog tussen de ouders en de kinderen is goed uitgewerkt. Je krijgt langzaam door hoe tragisch ontspoort dit gezin is. En waar zowel ouders als kinderen het hart wel op de goede plek lijken te hebben is er iets dat hen drijft tot de meest extreme vormen van pesterij. Geniaal is het getoond in de schilderij dat die Thijs consequent scheef hangt.
Geniaal is ook de rol van de moeder als psychisch wrak.
4,0 [permalink] geplaatst op 20 februari 2012, 18:51 uur NLFilmfreak schreef:
Een van de leukste Nederlandse films met een ongeevenaard nostalgiegehalte.
.
Zo leuk als Flodder
2,0 [permalink] geplaatst op 7 maart 2012, 0:20 uur Als dat dus blijkbaar al vaker zo is geweest is het des te treuriger dat ze het gewoon telkens met deze kwaliteit uit blijven zenden.
3,0 [permalink] geplaatst op 7 maart 2012, 12:11 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen In de jaren '80 was dit een prima nieuw Nederlands product. Goede stunts, goed geacteerd, een in principe naar verhaal wat ingepakt werd in een zee van grappen en actie. Je moet er van houden.
Nu ik deze na jaren terugzag vond ik het allemaal te veel over de top gaan, de inslag die het eerder had was bij mij niet meer te reproduceren. De stunts vond ik een goede impact hebben, de miltairen vond ik grappig ingevoegd. Een aantal dingen bleven humoristisch, maar het strijden zelf ging mij tegenstaan, ik vond 't triest.
De film bouwt langzaam uit naar een extreme oorlogsituatie tussen ouders en hun kinderen.
Het gezin deed mij aan de familie Flodder denken, maar dan bv hun overburen, waarvan vader de altijd afwezige piloot is en moeder als een echte Desperate Housewife haar torenhoge frustraties probeert weg te poetsen met de tennisleraar en flessen drank.
1,5 [permalink] geplaatst op 7 maart 2012, 19:13 uur De eerste keer dat ik deze film zie, maar direct ook de laatste keer. Het idee is nog wel leuk en voor die tijd zal het best wel een aardige film zijn geweest, maar nu komt hij gewoon tekort. De kwaliteit van het beeld en geluid vind ik nog niet zo'n groot probleem. Dat heeft namelijk ook wel iets.
Het ligt meer aan de uitwerking van het idee. In het eerste deel zijn de kleine pesterijen nog leuk en goed gevonden, maar als de kinderen het huis overnemen wordt het teveel overdreven. Daarnaast begrijp ik dat liedje niet helemaal. Het komt nogal abrupt en voegt naar mijn mening niks toe. Ook het einde vind ik erg zwak. Alles bij elkaar kom ik niet verder dan 1.5*
4,0 [permalink] geplaatst op 7 maart 2012, 19:21 uur The Goss schreef:
Als dat dus blijkbaar al vaker zo is geweest is het des te treuriger dat ze het gewoon telkens met deze kwaliteit uit blijven zenden.
Zeg het anders tegen die RTL groep.
3,0 [permalink] geplaatst op 13 april 2012, 13:49 uur Ik denk dat mijn oordeel niet heel anders is dan dat van anderen:
Een van de leukste Nederlandse films met een ongeevenaard nostalgiegehalte.
Zelf heb ik deze óók het eerst in de bioscoop gezien... ooit. En ja, de film was een enorme hit (vandaar ook het vervolg, dat, zoals het hoort, minder is dan het origineel...), maar verouderd is-ie zéker wel.
...waar zowel ouders als kinderen het hart wel op de goede plek lijken te hebben is er iets dat hen drijft tot de meest extreme vormen van pesterij. Geniaal is het getoond in de schilderij dat die Thijs consequent scheef hangt.
Eigenlijk zijn het deze kleine dingen in de eerste helft van de film die me nu nog het meest aanspreken: als geheel is de film grotesk, absurd, ongeloofwaardig. Hoewel soms in de overdrijving (het slotbeeld...) ook weer humor zit.
Alleen dat plotselinge muzikale intermezzo ergens op het eind van die tennisleraar, had van mij niet zo gehoeven.
Nee, het doet de film absoluut geen goed en het is een erg flauwe, vertaalde uitvoering van een song van Fay Lovsky: ik hoor liever het origineel, op haar album
Confetti.
