Underground (1995)

Ik heb door het te hoge flauwheidsgehalte in de beginfase van deze film bijna op het punt gestaan om hem af te zetten. Maar ik ben achteraf toch erg blij dat ik te lui was om van van de bank af te komen, geweldige omslag!

Dit is wel hoe een film hoort te zijn, als je het een comedy wilt noemen, dan wel één met brute geschiedenis. De film duurde te lang en dat heb ik niet snel.

Bij toevallig tegen deze film aangelopen en door de vele positieve reacties toch behoorlijk enthousiast geworden om deze te gaan kijken.

De film begint erg sterk met het bombardement op de dierentuin.als inleiding op de oorlog waarna het wat inzakt door erg flauw en over de top spel. Nadat ik dat gedeelte met veel pijn en moeite was doorgekomen liet de film zich van zijn geniale kant zien. De scenes onder en boven de grond zijn op prachtige wijzen komische dan weer dramatisch en worden ondersteund door een sterke score. Sommige zullen zich aan de steeds terugkerende band gaan irriteren maar het past perfect bij de film en ik kan het erg waarderen.

Ondanks dat het verhaal eigenlijk triest en tragisch is weet Kusturica aan haast iedere scenes wel iets positiefs mee te geven. Dit maakt de film luchtig maar tegelijkertijd ook serieus en die mix is hier perfect toegepast.

Het is in het begin even doorbijten maar je zult er rijkelijk voor beloont worden met dit juweel van een film.

Aanrader!

4*

Ik ga me zo eens wagen aan de TV-versie die in 1996 op de Servische televisie kwam. Dit is met 6x50=300 minuten eigenlijk zo'n beetje de 'director's cut' (van 320 minuten zoals hij weleens in interviews heeft aangegeven) waar Kusturica van co-producers flink in heeft moeten snoeien (bijna de helft dus!) alvorens de film werd goedgekeurd voor distributie. Wel jammer dat deze TV-versie vooralsnog alleen in een niet al te beste (maar toch alleszins goed kijkbare) VHS-rip van ARTE beschikbaar is.

Wow, die wil ik graag zien.

Op wat irritante stukje na erg aardig in elkaar gezet en naar behoren geacteerd, maar de humor was totaal mijn ding niet en ik was niet zo kapot van het verhaal.

En terecht, want ondanks dat de film in essentie hetzelfde blijft, voelt de lange versie vloeiender aan en zijn er tal van mooie/grappige/heftige scènes die de bioscoopversie weliswaar niet gehaald hebben, maar het verhaal wel verder uitdiepen en sommige wendingen beter verklaren. Een must voor de fans eigenlijk, tijd dus dat deze film eens in zijn volle, vijf uur durende glorie wordt hersteld op dvd. Toch zou het best kunnen dat we daar nog heel lang op moeten wachten...

Een wervelend stukje cinema blijft dit trouwens, dat op schijnbaar achteloze wijze humor en tragiek weet te mengen, met een prachtig berustend en hoopvol einde waarbij ik het zelden droog houd.

Nu dan toch, de Kusturica waar alles op z'n plek valt. Underground is zelfs een klein meesterwerk te noemen, omdat het zo perfect het evenwicht weet te vinden tussen slapstick en tragiek. De unieke stijl van Kusturica, een soort mengeling van Chaplin en Fellini, komt hier uitstekend tot z'n recht. Zelfs martelen is iets grappigs in deze film, en ook verder worden alle genreregels met betrekking tot de tweede wereldoorlog bijvoorbeeld overboord gezet. Toch wordt het deze keer niet flauw, sterker nog, Underground is een zeer betrokken film waar de pijn om het lot van Joegoslavie overal aanwezig is. Een paar saaie momenten zijn er wel, maar die worden snel weer goedgemaakt. Het einde van de film is aangrijpend en indringend. Zelfs in de dood dansen de personages nog door, met ongebroken levenslust. Prachtig.

Leuk filmpje,

Jammer dat het allemaal net iets te lang duurt. Het middendeel is het leukst, als je al wel in het verhaal zit maar als het nog niet begint te vervelen. Vrolijke muziek, aparte humor en erg vermakelijk. Op een gegeven moment komt de muziek je een beetje de keel uithangen en wordt het allemaal een beetje veel van hetzelfde. Het laatste stuk viel slecht op zijn plaats bij mij, als er opeens drama om de hoek komt kijken, dat vond ik erg slecht passen. Verder gewoon erg vermakelijk 3*

Hoezo vond je het drama slecht passen, het beslaat nu eenmaal de geschiedenis van een land met een nogal dramatische historie?

Tuurlijk, dat begrijp ik ook wel. Vond het alleen slecht passen bij het eerdere verloop van de film, ook over een hele serieuze periode maar daar werd het heel vrolijk neergezet haast zonder drama. Als het dan opeens serieus wordt valt dat wat minder op zijn plaats bij mij, snap je?

Mwah, ik vond het bombardement op de dierentuin in het begin ook niet erg vrolijk. Wellicht er ooit een herziening komt en het beter op z'n plek valt voor je.

Dat zou zo maar kunnen. Wat betreft de dierentuin heb je gelijk, maar dat was wel helemaal aan het begin en daarna volgde toch een ruim anderhalf uur aan komedie, wat ik overigens het leukste deel vond. Catastrofe, catastrofe!

Ongelovelijke film, een prachtige mix van slapstick en drama. Een zeer zwaar onderwerp word met zoveel lol en humor gebracht dat je maar door wilt blijven kijken, heerlijk. Nog nooit gezien ook, deze filmstijl. De eerste helft van de film geeft vooral mooi de vriendschap tussen Blacky en Marko weer en hoe men er het beste van weet te maken in de kelder ook al is de oorlog al voorbij. Maar je weet dat het niet koek en ei kan blijven en dan komt dat eind vol met drama, tranen in mijn ogen vanaf het stuk dat Blacky het bevel geeft tot executie, ook al weet hij niet dat het zijn 2 oude vrienden Marko en Natalija zijn die gedood gaan worden, of Ivan, teleurgesteld in zijn broer's leugen zichzelf ophangend aan de kerkklokken. Maar vooral het besef van Blacky als hij de vlammende rolstoel en de paspoorten ziet van wat hij gedaan heeft is prachtig. Het surrealistische eind past perfect bij de film en daarom ook een perfect cijfer, een 5*.

Een film die je meteen meesleept, deels door de bekende muzikale ondersteuning. De film geeft zowel een grote dosis humor als een apart beeld van de oorlog(en) in het Oosten van Europa. Waar de meeste films dergelijke periode bekijken aan de Westelijke kant met de bevrijding van de Amerikanen, de confrontatie met het Oostblok achter het IJzeren gordijn, is dit net de andere kant. Niet de verzuurde communisten zoals ze veel afgeschilderd worden, maar evengoed mensen die genieten van het leven, gebukt gaan onder de oorlog en soms alles doen om zich te redden als het er op neer komt.

De film is als een mix van Goodbye Lenin en Doctor Zhivago met soundtrack die constant wil zeggen 'oorlog of geen oorlog, we gaan door tot het einde en liefst al feestend'. Naast het verhaal zelf schept de film ook een beeld van een land dat constant in oorlog leeft. Terwijl de Westerse wereld zich stilaan terug opbouwde na de oorlog, was dat minder evident voor het Oosten. Na WOII komt de Koude Oorlog en nadien de burgeroorlogen voor grondgebied. Het feestend karakter toont aan dat de mensen er stilaan mee leren leven.

Ook al zijn de grote thema's de humor en de drama van een land in oorlog, toch heb je ook meer emoties. Die van liefde, familie, goedgelovigheid, ... Er is veel te beleven en dat maakt de lange zit toch zeer aangenaam.

Een groot minpunt is misschien toch deels de lange tijd (ook al is het een leuke film, iets korter had wel gemogen) en vooral de grote dooddoener van de film die als een koude douche op het scherm spat: de monoloog op het einde van de film als een moraliserende vinger met zelfs deels propaganda. Dat had echt niet gemogen en breekt compleet de sfeer.

Los daarvan is deze film een absolute aanrader, die denkelijk door velen vanwege het drukke karakter misschien niet altijd zal geaprecieerd worden.

Ik zal wel een filmbarbaar zijn, maar dit soort films vind ik dus he-le-maal niks, met excuses naar de Hogeschool voor filmkunsten & mystiek en dan vooral naar de studenten met het vakkenpakket filmanalyse, filmtoneel, ingekleurde slapsticks en brainf**king in de vierde dimensie.
-
Het zal er wel niets mee te maken hebben, maar de laatste keer dat ik me zo aan een film gestoord heb was bij "El Topo" van Alejandro Jodorowsky, wat een ellende.
-
Die verschrikkelijke toetermuziek, de kinderachtige humor, de mix van documantaire en toneel, die aap...
-
Helaas, het laagste cijfer wat ik kon vinden als uitzondering op de regel. De ultieme tegenstelling tot de score voor mij, een 0.5.
-
Wellicht een uitstekende film aan de commentaren te zien, maar zo overduidelijk niks voor mij
-
Wat vreselijk jammer van mijn €4,-, niet omdat het veel geld is, maar omdat ik er niets voor teruggekregen heb.

Ach, saaiheid of kleurloosheid kan de film in ieder geval niet verweten worden.

Maar het zal absoluut een kwestie van smaak zijn. Met hogeschool voor de filmkunsten heeft het echter weinig van doen. Deze film werkt juist vooral in op je gevoel, maar als de opzwepende Balkantonen je als verschrikkelijke toetermuziek in de oren klinken, zal je er vast geen fijn gevoel van krijgen.

Gelukkig hebben we niet allemaal dezelfde mening

Leuk om weer al die meningen van deskundige filmfreaks te lezen
Schat alleen dat 2 % iets meer weet over de oorlogen en conflicten in voormalig Joegoslavie.
Ga je de film dan afkraken begeef je je op gladijs.
Ik ben ook niet volledig op de hoogte, maar heb diep respect voor deze regisseur.