Nouvelle Vague (1990)

Een van de meest experimentele films van GODard. Op het gebied van de montage en timing misschien wel de beste film ooit. Vergeleken met Nouvelle Vague zijn de gelaagdheid en de complexiteit (de structuur) van bijv. Zerkalo zwaar achterhaald. Niet voor iedereen...


***** / *****, alleen al voor de dolly shots (de camera is bijna altijd in beweging).

Beste Speranza! Ik zie dat je dit meesterwerk hebt beoordeeld met 5 sterren . Ik zou er graag je mening willen lezen. Wat vind je hier precies meesterlijk aan? En hoe interpreteer jij het verhaal en de inhoud (thema's)? Ik ben er niet helemaal uit waar deze film precies over gaat. Dit is echt een lastige film om te begrijpen. En wat mij betreft veel ingewikkelder dan de ingewikkeldste film van David Lynch. Deze film is namelijk te abstract en erg cryptisch. Omdat dit meesterwerk bij mij in de top10 staat, ben ik heel erg benieuwd naar jouw reactie / mening. Mvg, Goga.

Ik kan me niet voorstellen dat iemand deze film kan doorgronden op inhoud of onderliggende thema's. Daar is deze film veel te abstract voor. Waarom heeft deze film zo'n indruk op mij gemaakt? Het is ware experimentele kunst. Deze film is een geniale stortvloed van beelden en klanken. Het kleurgebruik en de muziek zijn bijzonder fraai. Dit meesterwerk is de bekroning van de gelijknamige stroming.

Bedankt voor je reactie, maar iedereen kan zo’n antwoord geven. Een ‘echt’ antwoord heb je nog niet gegeven. Een antwoord waaruit blijkt dat je deze film gezien hebt. Wat gebeurt er bijv. met "Elle" (haar) in de hoofdrol?

Zeker nier. Maar als deze film gezien hebt (al begrijp je het niet), moet je het wel gewoon weten. Heeft niets te maken met inhoud, meer met verhaal zelf.

Het is toch gewoon een normale vraag. Dit is een filmsite en ik wil gewoon oprecht met iemand over deze film discussiëren. Ideeën uitwisselen, deze film beter begrijpen. Maar als er users zijn die beweren deze film gezien te hebben een discussie over deze film met mijn niet durven aangaan, of gewoon niet meer inzicht kunnen verschaffen. Dan is het nog niet zo vreemd dat ik me afvraag of een persoon in kwestie de film wel of niet gezien heeft.
Probeer het maar. Vind je toch niet. Het is namelijk een soort van spoiler.


En wat is dit dan voor een site? Het gaat hier echt niet om de toplijstjes of stoer doen welke films je allemaal gezien hebt. Het is een discussiesite...

... "Era la festa di San Gennaro,
quanta folla per la via...
Con Zazá, compagna mia,
me ne andai a passeggiá." ...

"...De inhoud bestaat uit een stortvloed van beelden (negen cameralieden!), `klanken` (vijf bewerkers) en, natuurlijk woorden...."

Nouvelle vague - Cinema.nl

9 cameralieden!

Eentje voor de diehard filmgeeks.Hoewel:zelfs mensen die een Straub/Huilletje nuttigen bij het ontbijt zullen dit geen hapklare brok vinden.
Een "plot"omschrijving heeft hier geen enkele zin want er is geen plot,er gebeurt niets en er zijn geen personages.Oppervlakkig gezien vertelt Delon vanuit gene zijde,maar het motto van de film luidt:RES,NON VERBA dus wat doet het er toe.Al even oppervlakkig bekeken lijkt het alsof een evil twin van Delon zijn leven overneemt,maar dat idee wordt gaandeweg ook moeilijk vol te houden.Waarschijnlijk had goh-daar ook helemaal niet de bedoeling om een geestneuk à la Lynch/narratief experiment a la Resnais in elkaar te knutselen,maar houdt hij slechts naievelingen voor de gek.In gewone mensentaal:JLG deconstrueert hier het deconstrueren.
Echt vernieuwend is het allemaal niet:de tegenstelling tussen beeld en gepraat was toch al een Resnais stokpaardje,geimiteerd door middelmatige kopiisten als Duras .
De titel lijkt me trouwens net als de hele film een soort Resnais hommage te zijn,grondlegger van de NV immers,à peu pres.Dat zou dan ook de extreme hoeveelheid aan dollie/trekking sjots kunnen verklaren zoals we die van goh-daar niet in deze mate gewoon zijn.
Verder verwezenlijkt goh-daar hier een postmoderne droom:er wordt louter in pasklare citaten gesproken ,wie ze herkent krijgt overigens een ovatie van de regisseur zelf.
Ook de filmgeschiedenis wordt er bijgehaald:zo heeft "elle" wel degelijk een naam,die precies dezelfde is als die van Ava Gardner in TBC,enz. enz.
De voornaamste lol van de film lijkt dan ook te liggen in een wat flauw citatenspelletje,dat au fond het Tarantino niveau niet overstijgt en daarbij een stuk minder vermakelijk is.
Het verschilpunt met QT is dan dat goh-daar het uiteraard niet kan laten om wat maatschappijkritiek te spuien door wazige scènes rondom kunsthandel en andere uitwassen van het verderfelijke kapitalisme.

Gezegd dient te worden dat de cinematografie zwaar ok is,zeker 1 vd beste uit het oeuvre van de maestro überhaupt.
Tenslotte kudoi voor de extreem gevarieerde soundtrack.