Kakuto (2003)

De uitzonderlijke situatie doet zich voor dat deze film nog niet op imdb staat, en dus wel op MM...

Hij staat wel op midnighteye.com. Ik heb hem op het Rotterdams filmfestival gezien. Erg leuk!

En precies een jaar later draait ie nog eens in Grunn....(zondag 1 februari in Vera).

Zwaar matige film... de scenes waren nogal wisselend van kwaliteit: er zitten een paar grappige stukjes in, maar ook een heleboel scenes die niet interessant zijn en veel te lang duren. Voor het camerawerk en de montage geldt eigenlijk hetzelfde... soms goed, soms ronduit irritant. Daarbij was het verhaal niet al te boeiend, rommelig bovendien, en de karakters waren slecht uitgewerkt en konden niet erg boeien.

Kortom, dit is zo'n typisch voorbeeld van een film die je na een week weer bijna vergeten bent.

De verwachtingen waren hoog gespannen na het lezen van het IFFR blaadje....'kruising tussen trainspotting en lola rennt' stond er zelfs. Dat viel dus erg tegen en in eerste instantie was ik wel teleurgesteld.

Toch heeft de film wel iets sympathieks, misschien wel juist omdat het wat klungelig is allemaal of omdat het in tegenstelling tot sommige IFFR films eens een keer niet zo hoog gegrepen is maar gewoon 'een leuke film'. (of omdat susumu terajima toch wel een leuke rol speelt: http://www.imdb.com/name/nm0855398)

Klungelig bent ik het niet mee eens.

Leuk dat een film weer eens wat experimenteert met verschillende visuele effecten. Openingsscene vond ik prachtig, die sunsetscene ook, en zo waren er nog wel een paar. Diegene die deze film vergelijkt met Trainspotting zal op die moment waarschijnlijk wat weinig inspiratie hebben gehad, want zowat de enige overeenkomst is "drugs" (en da's nu niet echt uniek).

In tegenstelling tot puck vind ik de personages wel interessant genoeg, een leuk allegaartje dat naast blowen ook nog in staat is tot een degelijk gesprek af en toe. Diep filosofische waarheden komen er niet naar boven, maar dit is dan ook een film over doorsnee tieners, en vooral dan een vermakelijk verhaaltje over een drugsdeal.

Vond het zeer aangenaam om kijken, mooie shots, leuke muziek (tof om eens een discotheek te zien met echte discomuziek, ie psytrance in dit geval) en een geinige setup. En 't is altijd leuk om Susumu Terajima aan het werk te zien natuurlijk.

4*

Klungelig ben ik het ook ZEKER niet mee eens.

En met dit lage gemiddelde ook niet. Hoe kan dat nou!? Meer mensen moeten de film zien.

Het is echt een genot om naar te kijken, deze film. Heel groot arsenaal aan absurde personages, leuke situaties, mooie shots en soms (inderdaad) een beetje een experimentele aanpak. Daar bovenop is het wel allemaal goed uitgewerkt, het vormt een mooi trippy geheel en is niet rommelig.

De bijrol van Terajima is leuk, en die van Ryo Kase is ook erg fijn. Maar de leukste 2 bijrollen vond ik wel de 2 wiet-rokers in bontjassen met de rode sportwagen, geen idee wie het waren maar ik heb erg om ze gelachen.

De main reason waarom ik deze wilde zien is dat Iseya hem zelf geregisseerd heeft. Dat heeft hij goed gedaan, en ik zou het leuk vinden als hij het nog een keer zou doen.

Ik zie trouwens op IMDb dat Kore-Eda Hirokazu de film heeft geproduceerd, niet echt wat je zou verwachten maar wel leuk om te weten.

Ik blijf het zeggen, maar dit soort Japanse films voelt toch altijd een beetje als thuiskomen. Wat klungelige lieden beleven een avontuur. Misdaad en komedie wisselen elkaar af, met op het einde toch vooral de feeldgood die overwint tijdens de heerlijke eindscene, je kan het gerust poetisch noemen. En dat maakt deze film in en in Japans, en behorende tot een specifiek type film die rond de eeuwwisseling zo floreerde.