The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994)

Een film die mijn verwachting overtrof en met een boodschap.
De grappen waren echt super, en dan het acteerwerk niet te vergeten hugo als travestiet overdonderd goed acteerwerk net als guy en terence.
(Texas chainsaw mascara ) geweldig....
En de kostuums waren echt erg mooi gemaakt

4,5 ster

Erg leuke, licht absurde film met werkelijk fantastische kostuums.

Super film, kan niet anders zeggen.

Prachtig gemaakt, goede muziek en voor ieder wat wils: briljante humor, vleugje drama voor het evenwicht ...

Alles is gewoon goed, van cast tot camerawerk tot script tot de details.

Eens in de zoveel tijd kijk ik deze film weer en hij verveelt nooit. Da's best zeldzaam

Vond deze film een beetje tegenvallen. Het er meer van verwacht overigens het wel eens wat anders is. Tevens ook super mooi acteerwerk van de mannen. Maar niet dat ik zeg wow wat een topfilm.

Je moet er maar net van houden, iets te veel homo-geouwehoer naar mijn zin. Daarbuiten wel een goede film.

Hele leuke roadmovie. Het acteerwerk is ontzettend goed, maar voor mij steelt Guy Pearce de show! Lekker simpel verhaaltje, genoeg gebeurtenissen of ontmoetingen om het leuk te houden, veel humor, heerlijke foute muziek en af en toe een lichte vorm van drama. O, en de oscar voor kostuums is ook 100% terecht. Ik heb er van genoten!

3,5*

Leuk. Film kijkt lekker weg door de ongedwongen sfeer en het goede acteerwerk. Een echte, avontuurlijke, vermakelijke roadmovie met genoeg verrassende wendingen om het interessant te houden.

Je kunt ook niet zeggen dat het smerig is om te kijken, als heteroman zegmaar. Er komt geen naakt in voor en het is nergens echt provocerend. De drag-queens zijn vooral erg grappig, en met het hart op de juiste plaats, oooohhhh.

De boodschap van de film komt over en er zitten stukjes in die echt hilarisch zijn. Maar de film heeft te weinig om het lijf en het verhaal boeit niet enorm. Je krijgt als kijker niet enorme sympathie met de hoofdrolspelers, terwijl dat wel zou moeten.

Ik zal echter nooit meer hetzelfde naar Hugo Weaving kijken als voorheen .

Ik moet zeggen dat die Lord Elrond toch stiekem ook wel wat nichterige trekjes had (Nee, das een geintje. Ik vond dat juist een van de mooiste en overtuigendste karakters in LOTR).

Maar ik kreeg wel sympathie met de hoofdrolspelers. Nah ja, het karakter van Guy Pearce blijft gewoon een irritante relnicht, maar het zijn allemaal goede mensen. En met Weaving en Stamp leefde ik zeker mee naarmate de film vorderde.

Vooral Weaving met zijn vrouw en zoontje en de manier waarop die zich eerst nog mannelijk probeert op te stellen richting zijn zoon, wekte mijn sympathie. Ik kan me alleen absoluut niets voorstellen bij die Bob, waar Stamp dan uiteindelijk bij blijft: Hoe kun je zo'n travestiet aantrekkelijk vinden en waarom vindt je zo'n show mooi? En hoe komt ie erbij dat de rest van zijn dorpsgenoten (in die kroeg voorafgaand aan de pingpongballen) dat ook mooi zullen vinden?

Humor in Dragarama.

Het verhaal heeft, evenals de hoofdrolspelers, weinig om het lijf. Maar dat hoeft bij dit soort roadmovies ook niet. E.e.a. valt en staat met de drie hoofdrolspelers, die goed hun best doen.

Sommige dialogen zijn werkelijk hilarisch evenals de vele performances, maar niet alles is even grappig. Ook het drama-deel is niet erg sterk.

Goed.

Geinige komedie/road movie.

Verrassende film met erg goede muziek en goede rollen van alle drie de mannelijke ? acteurs. Geweldig hoe deze grof gebouwde mannen toch geloofwaardig overkomen als vrouwen/travestieten.
De humor afgewisseld met het serieuze thema/ probleem was erg goed in elkaar verweven. Goede film dus een 3,0.

Heb de musical hiervan gezien in London dus besloot ik om de film eens te bekijken. Is wel geinig vind ik, leuk om je bezig te houden. Maar een echt serieuze film noem ik het nou ook weer niet.

Omg, wat een film haha! Die blijft me wel even bij!

Is dit die zelfde speler als uit de matrix?ik ben z'n naam even kwijt...

Ja. Hugo Weaving. In "The Matrix" speelt hij Agent Smith.

Fijne roadmovie, die eigenlijk op zijn best is in de luchtige stukken. Het leek mij dat Elliott toch vooral een ode wilde brengen aan de dragqueencultuur en als hij daarmee bezig is komt de film het meest tot zijn recht. Het persoonlijke drama is ook goed, maar de regelmatige haat die geuit wordt tegen de queens wordt opvallend vluchtig behandelt, alsof dat toch vooral niet is waarop Elliott zich wilde richten. Veel maakt het niet uit, want films die homofobie en daar aan verwante angsten in beeld brengen zijn er al veel en dit soort luchtige eerbetonen aan travestieten minden. Je moet er overigens wel van houden, van die levenstijl. Ik kon me wat dat betreft wel inleven met de reactie die kennelijk heerste in die zaal van de vrouw van Mitzi: publiek die niets tegen dragqueens heeft, maar tegelijkertijd er ook niet enthousiast van wordt. Een acquired taste is het denk ik, mannen die vrouwen nadoen door meer vrouwelijk te zijn dan de vrouwen en los gaan in maffe danspasjes en uitbundige jurken.

Ik kon in ieder geval wel met deze film meegaan, niet in de laatste plaats door de voornamelijk vrolijke energie en het bijzonder fijne acteerwerk van Terence Stamp (geniaal hier), Hugo Weaving en Bill Hunter. Guy Pearce bleef me wat te oppervlakkig hangen in een over-the-top performance. Verder een aantal mooie scènes, waarbij iedereen denk ik wel als favoriet de momenten heeft waarop een travistiet bovenop de bus zit, waarbij de lange jurk (of wat is het?) kleurig door de woestijn wappert). Verder ook een fijn script, met wat toepasselijk bitsige dialogen. Het enige wat ontbreekt is toch een wat pakkender verhaal of gewoon wat meer bijt. Misschien had de film zelf wat meer flamboyant mogen zijn als zijn protagonisten. Buiten dat om is Priscilla goed vermaak.
3,5*

Deze opmerkelijke mix van komedie, drama, roadmovie en musical is verbluffend, bont, schuin, amusant, hilarisch, melancholiek en clever gemaakt. De film kent knappe dialogen en histerische one-liners, is pure fun en over de top. De regisseur heeft ervoor gewaakt dat de hoofdpersonages geen freaks, maar mensen blijven en omdat homofobie en intollerantie diverse keren worden aangekaard, stemt deze reeks van gebeurtenissen ook tot nadenken. De kostuums zijn in een woord prachtig (een complete, bizarre, oogverblindende modeshow trekt aan je voorbij); de poster met een van de drie hoofdpersonen op de bus is treffend. Het spel van de cast is adembenemend en overtuigend; Terence Stamp is fantastisch als trannseksueel. Kortom een kwaliteitsfilm: wat een show!