Tenshi no Tamago (1985)

Deze film is wel op dvd te krijgen (hij staat hier in de kast).

Een van de engste films die ik ooit gezien heb... en dat is een compliment.

Heerlijk die films waarbij je in het diepe gegooid wordt en vervolgens ondergaat om vervolgens van alles bij te kunnen verzinnen.Tenshi no Tamago legt niets uit, maar vertelt tegelijkertijd zoveel dat het allemaal alsnog duidelijk is. En aan de andere kant ook weer compleet niet. Religieuze symboliek en het proberen te behouden van hoop, maar ook het verlies van geloof staan centraal, maar worden nergens in woorden expliciet gemaakt, waardoor de beelden zelf zovele malen sterker over komen. De enige dialogen die er in zitten draaien om existentie en identiteit en verklaren niets, maar zijn tegelijkertijd zo ongelooflijk mooi dat het allemaal niets uit maakt.

Bij Innocense was er al wat kritiek van velen dat Oshii een slecht script leverde door zijn hoofdpersonen alleen maar filosofen en geleerden te laten quoten, voor hen zal deze film eveneens een grote hel zijn. Gelukkig zijn daar de beelden van desolate steden en gebouwen, met het jonge meisje als moederziel alleen zijnde personage. Met haar ei als enige kompaan zien we haar door een verlaten woestenij trekken, terwijl we ons afvragen wat ze daar aan het doen is, waarom ze als enige leeft en wat dit ei voor significantie heeft. Tot de man in beeld komt was de film voor mij doodeng. Visueel heb ik nog nooit zo krachtig eenzaamheid weergegeven zien worden en de fantastische muziek en koorzang voedt dit gevoel zo ongelooflijk sterk.

Met de komst van een tweede personage en de mensen die achter de schimmen van vissen/God aanzitten nam het angstige gevoel in eerste instantie wat af, tot de metafoor van het najagen van iets ongrijpbaars/de onmogelijkheid van het vinden van de waarheid tot me doordrong en de film alleen maar treuriger en depressiever werd. Met de man komt er wel eindelijk wat dialoog in de film, maar zoals eerder gezegd worden we hier niet heel veel meer wijzer van. In het begin dacht ik nog dat hij stond voor Satan, waar het meisje dan weer zou staan voor Christus/Maria, maar de theorie dat hij staat voor de latere Oshii vind ik eigenlijk veel beter. Dit maakt de film echter wel extra angstaanjagend, omdat de komst van de geboren ongelovige de wereld niet beter maakt en haar zelfs haar hoop ontneemt. Dit zijn zaken waar ik in het dagelijks leven als overtuigd agnost absoluut veel over nadenk, maar ik kleur mijn eigen leven verder in zoals ik het wil, en deze film heeft al een kleur meegekregen die zeer angstaanjagend over komt.

Tegen het einde als de man het ei kapot slaat en het meisje hier achter komt, gingen de haren recht overeind staan bij de gil van het arme kind. Een geluidsloze schreeuw voor de camera, maar het geluid wat we ineens wel horen op het moment dat we een shot van een verlaten kamer te zien krijgen, is zo angstaanjagend en realistisch, dat ik me er echt heel erg vervelend bij voelde. De vraag is ook meteen wat voor recht de man had haar ei kapot te slaan en haar zo alle hoop die zij in de woestenij had te ontnemen. Is leven zonder geloof en hoop wel zo goed? Is het genoodzaakt de valse hoop te laten varen?

Het absolute einde kan ik nog steeds niet begrijpen, behalve dat het me naar de strot greep en me de komende dagen niet los zal laten. Is het nu een happy end? Een open einde? Een overduidelijk noodlottige en deprimerende afsluiting? Wat een film. Wat een beelden. Wat een muziek! Zelfs de miniscule hoeveelheid aan dialogen zijn weergaloos. Ik begrijp er niks van en tegelijkertijd denk ik er zo veel van. Zo zijn de betere filmervaringen over het algemeen! Op deze manier leer ik te midden van mijn liefde voor lompe actiefilms de echte parels als deze zoveel beter waarderen.

Na Avalon, Ghost In The Shell en Innocense heeft Oshii me alweer aangenaam verrast en me doen inzien wat een uitstekend verhalenverteller hij is zonder ook maar enige vorm van een grote lijst aan indrukwekkende dialogen nodig te hebben. Kan iemand me hier vertellen welke van zijn andere films ook de moeite waard zijn? Beter dan dit zal het voor mij waarschijnlijk niet worden, maar als er iets tussen zit wat net iets minder angstaanjagend en mooi als deze film is, dan ben ik daar ook heel erg blij mee. Wow, gewoon... wow.

Jin-Roh heb ik vorige week al gekocht en gezien, maar de recensie staat daarvan nog niet online (die beviel ook uitstekend!). Bedankt voor de tips!

Na het herzien van Jin-Roh ben ik toch blij dat je het vraagteken er nog bij hebt gezet

Spijtig dat deze film amper te verkrijgen is, ik zou hier maar wat graag een mooie dvd-uitgave met commentaar van de regisseur erbij willen hebben.

Tenshi no Tamago (Angel's egg)

Deze film is me meerdere keren aangeraden door misterwhite, nadat ik zei dat 5 centimeters per second zo mooi was geweest, en na de trailer te hebben gezien en meer te weten kwam over deze film begon mijn interesse meer en meer hiernaartoe te komen. En telkens, op een woensdagnamiddag of in het weekend (wanneer ik tijd had) wou ik telkens deze opzetten, en de film begon erg sterk. Maar telkens als ik 10 minuten ver was voelde ik dat het het juiste moment niet was om te kijken. En dat geeft aan dat deze animatiefilm geen gewone animatiefilm is. Het is een speciale film, en dat geeft een goed gevoel wanneer je het juiste moment wel vind, zoals daarjuist, ja een dinsdagavond.... en ik had examenstress en had afleiding nodig. En zo te zien was dit het juiste moment, raar maar waar .

Eigenlijk is deze Tenshi no Tamago (Angel's egg) DE animatiefilm, en het meesterwerk van Mamoru Oshii (natuurlijk de regisseur van Avalon en Ghost in the Shell) dus had ik wel hoge verwachtingen. Ook de speelduur (71 minuten) is erg perfect, dus ja. En toch had ik bang dat de film mij niet goed ging bevallen, nadat ik Ghost in The Shell : Innocence had gezien en had ondervonden dat de vertelstijl van Oshii mij soms niet zo goed beviel. Maar ja, ik zette hem op met hoge verwachtingen.

Er zijn echter twee dingen die mij vooral opvielen, en dat waren tegelijkertijd ook de twee grootste voordelen (er zijn natuurlijk ook voordelen, en één nadeel) : 1. De muziek dat oshii gebruik is prachtig, sfeervol en vernieuwd. Het past eigenlijk perfect met de post-apocalyptische stijl dat word toegepast in de film. Ook komen er soms een paar prachtige scènes in waarbij de muziek en de beelden tot 1 worden gevloeid en dan een straling voor het oog worden (net zoals Melancholia eigenlijk). Het tweede dat mij opviel was iets dat de film bijzonder maakt, en dat Oshii erg goed heeft gedaan. Je kunt je vanaf de eerste seconde inleven in het hoofdpersonage, je leeft echt mee en zo word het meeste van de film ook erg boeiend. En dan, dan kwam er nog een tweede personage bij, en ook bij hem kon je je inleven. Heel erg mooi gedaan dus dat je je met 1 film in de 2 hoofdpersonages kunt inbeelden.

En tenslotte komen er nog een paar kleine nadelen (maar dat zijn dan wel kleine nadelen ) : Ik stoorde mij met momenten aan de animatie zelf, soms prachtig, maar soms ook te onnatuurlijk gedaan (vb. de openingscène met de handen, de bewegingen van de handen doen telkens dezelfde afstand en zo lijkt het minder echt), en zo van die dingen kwamen net iets teveel in de film voor (wat totaal niet het geval was bij 5 centimeters per second). Het tweede kleine nadeel is dat de film, ondanks de 71 minuten, op sommige momenten nogal saai en langdradig word.

Ik hou het op 4*

Goede recensie hoor.

Danku allebei , en je hebt eigenlijk, als ik er de volgende dag over denk, wel gelijk over die bewegingen.

Herbekeken, ben op het moment geneigd te zeggen dat dit toch de beste anime ooit moet zijn voor mij. Grappig ook dat het me nu pas opviel dat de plaats waar het meisje in woont een ark blijkt te zijn, dat had ik eerst niet gezien.