Vredens Dag (1943)

Dat geloof ik. En Ordet is nog indrukwekkender dan deze film vind ik. Leuk dat er uberhaupt nog mensen op zoek gaan naar het werk van Dreyer. Ik krijg zin om mijn dvd'tjes weer uit de kast te trekken na deze post.

Ha, mijn 666ste stem (toepasselijk bij deze film ) en mijn eerste ervaring met Dreyer smaakt naar meer!

La Passion de Jeanne d'Arc is niet in mijn favouriete videotheek (Sleaze) te krijgen De film is wel te downloaden, dus probeer ik dat maar, al duurt het eeuwen.

Ben wel erg benieuwd naar die film!

Hele dikke 4.5*. Na Passion of Joan of Arc is dit mijn 2e en weer geniale film van Dreyer. Een kille sfeer, prachtige fotografie en geacteerd met een enorme passie. Top prestatie van de hele cast. Vooral de vrouwen schitteren in deze film (Anna en Marte worden geniaal neergezet. De laatste wist me helemaal in het begin meteen in het verhaal te trekken). Mooi einde ook, dat ik meteen na de film wat minder vond, maar nu hij op me in gewerkt is des te beter vind.

Naast de beelden en de acteerprestaties maken de muziek deze kille, indrukwekkende compleet!

Nogmaals hele dikke 4.5*. Ik zou bijna gaan denken nadat ik 2 films van Dreyer heb gezien dat hij geen onaardige regisseur is

Dit was, net als velen hier, mijn tweede film van Dreyer. En ik ben, net als bij 'La Passion de Jeanne d'Arc' weer erg onder de indruk.
Ik kijk al uit naar zijn twee volgende films, die Criterion box was zeker geen miskoop denk ik.

Een dikke 4.5*

ARTE zond gisteren tóch een nagesynchroniseerde versie uit. Ik wist me deze keer over de pijngrens heen te zetten...

Gelukkig maar, prachtig werk. Mooie shots (de plaatsing van Herlof's Marte, de heks, op de brandstapel vond ik zelfs shockerend), uitermate interessant script en fabuleus acteerwerk.

Vier sterren voor nu, de film moet ik herzien met de originele taal. Zoals ik reeds merkte bij 'Gertrud' (die ARTE wél uitzond in het Deens) speelde in die film de intonatie van de woorden een grote rol. Dat kan ik me bij Vredens Dag ook goed voorstellen. Een opwaardering zal dan zeker tot de mogelijkheden behoren.

ARTE zendt volgende week nog Ordet (blijkbaar ook nagesynchroniseerd potdikkie) en Mikael ('silent movie') uit. Vreemd dat deze Frans-Duitse zender niet Dreyers films uitzendt die gemaakt zijn in Frankrijk en Duitsland, respectievelijk La Passion de Jeanne d'Arc en Vampyr.

Nog opmerkelijker is dat Vredens Dag door de censuur van nazi-Duitsland is gekomen. Hedentendage leg je de link (die er ook niet is) heksenvervolging vs Jodenvervolging niet, maar in die tijd 'moest' dat toch wel?!

Fascinerende filmmaker deze Dreyer; ik wil meer!

Lekker luguber deze donkere film. Dreyers Ordet vond ik ook sterk, Jeanne d'Arc heb ik nog niet gezien, ben ook wat huiverachtig voor die film, omdat het veel gepraat en alleen maar close-ups schijnt te zijn.

Kan iemand de plotomschrijving misschien aanpassen, want ik snap er geen iota van.

Wat snap je niet dan?

Ik snap alleen de eerste zin. (Hoewel ik de voorkeur geef aan 17e boven 17de.)

De jonge vrouw van de dorpspriester wordt verliefd op zijn zoon? (Dreyer schaft hier meteen ook maar het celibaat af?)
Wie gaat er precies dood?
En van wie is de moeder eigenlijk de moeder?

Vragen, vragen, misschien moet ik deze film maar eens gaan kijken.

Dat klopt inderdaad, de zoon van de priester komt uit een eerder huwelijk waarbij de vrouw overleden is en waarna de priester hertrouwd is met de jonge Anne. Ik weet eigenlijk niet waarom het celibaat in de film niet gold voor de priester.


De priester gaat dood.


De moeder is de moeder van de priester die overlijdt.


Dat is sowieso een goed plan!

Inmiddels heb ik vier van de vijf laatste films van Dreyer (zoals ze op MM staan) gezien, en zo langzamerhand kan ik concluderen dat ik de bewondering van Von Trier voor deze oude Deense cineast niet helemaal deel.
Vredens Dag is een drama uit de tijd van heksenvervolging, maar de echte thematiek is die van een verkeerd huwelijk (een man is getrouwd met een veel te jong meisje). "I'm burning for someone to love", zegt deze Anne op een gegeven moment, waarmee de twee thema's mooi verbonden worden.
Wat me in deze film een beetje tegenstaat is dat het allemaal zo theatraal is. Het acteerwerk, de dialogen, de duidelijke positie van de personages ten opzichte van elkaar, het voelt aan als nogal simpel en eendimensionaal. Niet voor niets vond ik waarschijnlijk de enige stomme film die ik van Dreyer zag (La passion de Jeanne d'Arc) zijn beste; zo'n film vraagt om aangezette contrasten, maar het lijkt alsof de Deen deze techniek heeft meegenomen in het tijdperk van de gesproken film. En dan werkt het niet meer.
Het aardige is dat de eerder genoemde Von Trier recent ook een film maakte waarin heksenvervolging en misogynie een plaats had. Deze film, Antichrist, is zo veel complexer en diepgaander dan wat het 'grote voorbeeld' hier op het doek brengt. Natuurlijk zijn deze twee films verder niet te vergelijken, maar het illustreert wel wat ik vaak mis bij Carl Theodor Dreyer.
Vredens Dag heeft gelukkig ook genoeg goede punten. Met name het begin is beklemmend, de belichting is zoals vaak weer erg mooi, en ook is er een aantal fraaie tracking shots binnenskamers.
Toch stelt de film als geheel me teleur. Misschien nog eens op zoek naar het vroege werk van Dreyer.

De derde film die ik zie van Dreyer, na Ordet en Jeanne D’Arc, maar de eerste die enorm tegenvalt. Vredensdag is een film die me vanaf het begin al kwijt was. Het verhaal boeide totaal niet en het verloop van de film is traag en sloom. Dit alles zorgde ervoor dat het een negatieve kijkervaring is geworden waarvoor ik niet meer 1,5* kan geven. Ondanks sterk acteerwerk en mooie zwart-witte shots.