Strange Cargo (1940)

Deze film heeft last van een identiteitscrisis daar het zowel een avonturenfilm wil zijn als een film die een spirituele boodschap uitdraagt. Dit laatste zit vervat in het personage ‘Cambreau’ die op sommige momenten misplaatst en ietwat lachwekkend oogt. Het einde wordt daardoor ook een les over de zondaar die verlicht wordt en uit eigen beweging tot boetedoening overgaat. Het personage van Clark Gable lijkt nochtans in den beginne tot alles in staat om zijn gevangenschap achter zich te laten maar op het einde lijkt dit alles slechts een gezondheidswandeling, van een vreemd contrast gesproken. Altijd leuk om Peter Lorre te zien in een film maar zijn rol was toch echt tot een minimum beperkt. Desalniettemin slaagt hij er toch steeds in om je met een ongemakkelijk gevoel op te zadelen, hoe kort z’n optreden ook moge zijn. 3*