En God stopte inderdaad in Eboli.

Wat een fantastische film van Francesco Rosi waar ik vanaf nu, alles van wil zien.
Gian Maria Volonté is uitermate briljant, maar waar deze film zo uitermate goed in is, is het filosofische/humanistische/politieke deel. Het personage van Levi is briljant neergezet, evenals de situatie in de jaren voor de oorlog, het is voor mij een verdubbeling van La Meglia Gioventu en Novecento.
In fantastische beelden, en heerlijk traag, en met enorm fascinerende discussies krijgt Francesco Rosi het voor elkaar om je volkomen te identificeren met de hoofdpersoon, en met zijn besluiten, en zijn dilemma's. Er wordt geen woord teveel in verteld, de beelden vertellen het verhaal. Beetje jammer dat de dvd-kwaliteit niet zo best was, was ook een RAI-film op 4:3.
En de muziek maakt het wel af. Er zit een fado bij die door je ziel snijdt, en een klarinetsolo en een heerlijk gezongen dorpslied.
Enorme kritiek verder op het etablishement die Italie de oorlog injoeg, en de boeren die dat wel WO 1 deden, maar hier uiterst terughoudend reageren.
Kortom, een meesterwerk, voorlopig nog een 4.5*
Wat een passie voor film en motief die Francesco Rosi laat zien.
Het aantal stemmen hier voor dit soort meesterwerken, is bedroevend laag
EDIT: verder uiterst trage film, misschien dat dat wel een aansporing is, om hem te zien
