Hauru no Ugoku Shiro (2004)

Bij herziening gaat het matige plot in de tweede helft toch wel wat meer tegenstaan. De eerste helft is Miyazaki op zijn best, in de tweede helft zitten er teveel ontwikkelingen om nog leuk te blijven. De emotionele band met de personages ontbreekt ook hier. Maar het blijft er fantastisch uizien.
Ik verlaag een halve ster.

Geweldig hoe men erin slaagt om van vuur een echt, volwaardig personage te maken!

Wel heb ik nog een vraag bij het verhaal: Hoe komt het dat Sophie naarmate het verhaal vordert, terug jonger wordt? Maar dat ze bij momenten toch plots weer oud is?

Nou dat zit een beetje zo: Elke keer als Sophie gelukkig is en liefde voelt, wordt ze jonger. De heks van verspilling kan niet op tegen krachten als liefde, dus op die manier zal de vloek 'opgeheven' worden. Howl laat haar dan ook op alle mogelijke manier blijdschap en liefde zien. En zoals je ziet is de betovering nooit helemaal verbroken, want aan het einde heeft ze nog steeds grijs haar. Als ze ongelukkig zou zijn, zou ze dus weer veranderen in een oud vrouwtje. Tenminste, dat heb ik uit de film kunnen halen Dus iemand mag verbeteren als ik ongelijk heb.

Wat ik zo heerlijk vind aan de films van Miyazaki, is dat ze zowat hét toonbeeld zijn van fantasie en creativiteit. In elk van zijn films zitten er meerdere originele ideeën, het één met nog meer fantasie dan het ander. Bij Howl's Moving Castle vond ik vooral het idee van de deur die uitgeeft op verschillende werelden echt geniaal bedacht. Maar hiernaast blijft het ook genieten van de schitterende creaturen die Miyazaki uit zijn brein tovert, en de heerlijke totale sprookjeswereld.

Wat ik net iets minder vond, was het verhaal an sich. Het is me net iets te verwarrend en iets te chaotisch. Soms werkt dat, en tijdens het bekijken van de film was ik misschien meer bezig met verwonderd te kijken dan echt op het verhaal te letten, maar af en toe ergerde ik me toch aan bepaalde zaken. Een film hoeft voor mij absoluut geen focus op narratie te leggen, maar als je duidelijk merkt dat er een verhaal in zit, wil ik wel dat het mooi verteld wordt. En hier ging het soms toch wel met horten en stoten, met af en toe een kleine leemte tussendoor.
Ook vond ik de animatiestijl iets "gladder" ivm films als Castle in the Sky of Princess Mononoke, films die qua stijl warmer aanvoelen. Gelukkig zorgen de prachtige omgevingen en fantasierijke vondsten er voor dat dit euvel (als je het al een euvel kan noemen) tot een minimum herleid wordt.

Een schitterende fantasierijke film die iedereen doet wegdromen. Alleen jammer van de nogal slordige vertelling. Een mooie 3,5*


3,5*

"Howl's Moving Castle is een kleurrijk, meeslepend sprookje over opoffering en hebzucht, liefde en heldenmoed, de geïndustrialiseerde stad en het vredige platteland, en over de blijmoedige jeugd en destructieve volwassenen", las ik in een recensie. Helemaal mee eens: de regisseur biedt een avontuurlijk mooie wereld tussen realiteit en fantasie, een verhaal over goed en kwaad, oorlog en ongerepte natuur, verantwoordelijkheid en liefde. Hij speelt met je vooringenomenheid: bijvoorbeeld jong wordt oud en kwaad wordt plotseling goed. De film is duidelijk met liefde en oog voor detail gemaakt. Het is alleen wat vreemd om (witte) figuren in een (voor mij) Engelse wereld, Japans te horen praten.

Nu voor de tweede keer gezien en prachtige film weer van Miyazaki! Direct na Spirited Away heb ik deze film gekocht omdat ik meer wilde zien. En vond deze film eigenlijk veel mooier dan Spirited Away. Het verhaal sprak me meer aan en mijn dochter was gek op het liefdes verhaal (en ik stiekem ook wel).
Deze film was ook een stuk minder vaag (geen droomwereld). Lees hier veel over dat het een ingewikkeld verhaal is maar vond Spirited Away eigenlijk veel ingewikkelder.
Wat me vooral blijft aanspreken in beide films is dat het niet zozeer om goed en kwaad draait. Ieder personage heeft haast wel een goede en kwade kant in zich.

Spirited Away moet ik nog met een tweede kijkbeurt verblijden maar bij de herziening van deze film zag ik prachtige details die ik de eerste keer toch gemist had. Zo zag ik nu pas goed dat Howl zijn kasteel verplaatst en het hetzelfde huis is als waar Sophie woonde voor ze een oude dame werd, ik wist wel dat het in dezelfde stad was maar niet hetzelfde huis. Howl's slaapkamer zag ik ineens een aantal bewegende ogen in (in de deur en een piramide vormig object), waar ik me meteen afvraag wat daar de betekenis van is? De film doet je ook nadenken over onherroepelijke zaken zoals over ouder worden. Is het zo erg om een oude dame te zijn? Is het zo erg om lelijk te zijn (hoewel niemand echt lelijk lijkt in deze prachtige animatie!), is iemand door en door slecht?

Zeer vermakelijke film, de personages zijn heerlijk luchtig en vrolijk eigenlijk. Niet de Disney vrolijkheid maar echte vrolijkheid met soms een bitter randje.

Vermakelijk filmpje en erg mooi getekend.
Het eerste deel vond ik op zich nog wel interessant, alleen het tweede deel was toch iets minder. Ik snapte ook niet echt waar die hele oorlog over ging en uiteindelijk wordt het zo raar opgelost als Howl zijn hart weer terug krijgt en de koningin ineens besluit om te gaan overleggen met de andere partijen...
De rol van de heks die een oogje heeft op Howl en Sophie dus betovert was ook ietwat vaag te noemen.

Nipt 3,5 sterren.

deze en spirited away zijn eigenlijk de enige Ghibli films die ik kan waarderen. de achtergronden, het kasteel en de bijrollen en zo zijn echt mooi maar wat mij over het algemeen altijd stoort in anime, is de manier waarop Howl is getekend. De vorm van het hoofd en de haren en ogen, altijd hetzelfde alleen andere kleur. Terwijl Japanners standaard zwart haar hebben en donkere ogen(Tokyo godfathers, meer accuraat). Hier zal ik me nooit overheen kunnen zetten dus zal ik ook nooit een anime liefhebber worden. Maar het kasteel is echt te gek!