Funny Games (1997)

yeyo; bedankt voor je review. Sluit me volledig aan bij iedere zin uit je betoog. Braveaux!

Altijd leuk om te horen natuurlijk bedankt voor het compliment

een stamp in de maag, zoals alleen Michael Haneke die uit kan delen

Michael Haneke slaagt er weer in om een uiterst onbevredigende film te maken die je met een heel naar gevoel achterlaat, en met stof tot nadenken. Al vanaf het begin weet hij erin te hakken door leuk te werken met contrast (opera/herrie). Het verhaal is volledig amoreel, aangezien elke vorm van een sociaal contract afwezig is. De vreselijke sadistische spelletjes die de twee boefjes met het gezin spelen zijn gruwelijk en komen nergens vandaan. Interessanter wordt het als de jongemannen de kijker erbij betrekken, en zo wordt er ook een psychologisch spelletje met jezelf gespeeld. Gek genoeg is het geen ontlading dat je de film niet serieus hoeft te nemen en dat het sadisme dan dragelijker wordt. Integendeel, het zorgt ervoor dat het echt onder je huid kruipt. Heel naar maar sterk werkje van Michael Haneke, waarin zijn interessante visie op het medium film weer goed naar voren komt.

Ik vond het een goede film, laat ik dar voorop stellen. Het lijkt allemaal heel waarschijnlijk, ik bedoel dat het echt zou kunnen gebeuren zo, misschien een beetje aangedikt met een beetje veel geluk voor de 2 jonge heren.


Maar dit vond ik nou net niet zo'n goede zet. Ik heb dat persoonlijk liever niet. En niet iedereen heeft het in de gaten dat de regisseur dit zo bedoeld. Het deed geen afbreuk maar voegde ook niets toe.

Hoge verwachtingen, niet helemaal ingelost. Hier en daar een vreemde stijlwending waar ik mij niet altijd even goed in kon vinden. Funny Games schijnt een ander artestiek licht over de horror film. Interessant, maar niet altijd even treffend.

Wat een arrogant, neerbuigend wanproduct. De samenleving wordt tegenwoordig zoveel aan geweld blootgesteld dat niets ons meer schokt, dus zal meneer Haneke wel eens even laten zien hoe onplezierig geweld nu wel niet is. Hartelijk dank voor deze broodnodige les in moraliteit! De enige reden dat ik 1* geef en niet 0,5* is dat ik uitwerkingen van abstracte principes in films bij voorbaat aanmoedig, en Funny Games is een abstract psychologisch experiment. Weliswaar eentje van sub-Dr.Phil niveau, maar een experiment nonetheless. Het publiek wordt geimpliceerd en geconfronteerd met haar bloeddorstigheid, haar tolerantie op de proef gesteld en haar onmacht benadrukt. Potverdikkie wat diep en verfijnd! De parameters die Haneke gebruikt om zijn argument te ondersteunen zijn lachwekkend infantiel en incoherent. Als ik het goed begrijp is het allemaal de schuld van de media (met als meest kinderachtige verwijzing die naar Beavis en Butthead), en zijn de psychos dus eigenlijk een soort 'slachtoffers'? Of is het een satire van de bourgeois middenklasse, zo van 'eigen schuld, dan had het gezin maar geen vakantiehuis en golfclubs moeten hebben'? Het maakt Haneke niet zoveel uit, zolang hij maar lekker wat martelwerk kan laten zien. Naar eigen zeggen heeft hij een hekel aan geweld. Ha! Funny Games is gewoon ordinaire exploitationfilm in de trant van Hostel en Saw en al dat soort verwerpelijk puin, maar Haneke denkt met een hooghartig pseudo-intellectueel sausje het publiek aan het denken te zetten, hoofdschuddend en 'tssk tssk' kermend. Mensen trap er niet in! Dit is violence for violence' sake en niets verheveners, hoeveel Brechtiaanse verfremdungseffekten je er ook in gooit.