Fear, Anxiety & Depression (1989)
7 stemmen | gemiddelde 2,35
Verenigde Staten
Komedie /
Drama85 minuten
geregisseerd door
Todd Solondzmet
Todd Solondz,
Jill Wisoff en
Max CantorIra Ellis (Todd Solondz) is een echte loser, die bovendien problemen aantrekt. Zijn artistieke werk wordt door de critici neergesabeld, zijn vrienden roddelen achter zijn rug om over hem, en zijn ouders vinden hem een loser.
Dan komt Sharon in zijn leven. Zij wordt verliefd op hem, maar hij, stom als hij is, geeft de voorkeur aan kunstenares Junk. Junk dumpt hem echter voordat hij haar telefoonnummer heeft, en Ira verleidt Janice, die onlangs is verlaten door Jack, Ira's beste vriend. De relatie tussen Ira en Janice duurt ongeveer een week, totdat Jack weer ten tonele verschijnt. Weer zit Ira zonder vriendin. Maar verschijnt Sharon weer in zijn leven. Krijgt zij de kans om hem te vergeven? Kunnen twee hopeloos neurotische mensen het ultieme geluk vinden?
2,0
[permalink] geplaatst op 12 december 2006, 16:50 uurAltijd aardig om te zien waar een regisseur vertrokken is. Geinig als curiositeit, mede omdat Tolondz zelf de hoofdrol vertolt. Hij ziet eruit als een kleinere Napoleon Dynamite en komt over als een jongere variant van Woody Allen. Erg praterig, erg druk en vooral heel erg geek. Hij en zijn vriendinnetje zijn mooie archetypen voor de lelijke mensen die later zijn werk overheersen.
De film is veel luchtiger dan zijn latere werk en leunt meer op het komische dan het zwartgallige. Geen humor om hardop bij te lachen, maar vermakelijk en onderhoudend genoeg om de aandacht erbij te houden. Net als bij een Woody Allen film gaat het niet echt ergens over en voelt het meer aan als een momentopname, waar we het wel en wee van enkele personages volgen. Maar zoals eerder gezegd, dan wel een jongere variant met vaak wat minder scherpe dialogen en minder gefixeerd op de bourgeoisie, al worden er wel de nodige (visuele) sneers gemaakt naar kunst en cultuur.
Op zichzelf staand zou de film waarschijnlijk geen indruk maken, maar binnen het oeuvre van Solondz toch wel leuk om eens gezien te hebben.
2,0 [permalink] geplaatst op 2 december 2009, 1:33 uur Lijkt inderdaad nogal op een veredelde amateur versie van een Woody Allen film die verder absoluut niet interessant zou zijn mocht Solondz hem niet gemaakt hebben. Hoewel het verder ook weinig te maken heeft met zijn latere werk. Ben dan ook niet verbaast dat zo weinig mensen (incl fans) hier op de site de behoefte hebben gevoelt hem eens te gaan zien (ik bedoel, kijk alleen al naar die poster!) Hoewel, het feit dat hij nergens op dvd te krijgen is daar ook wel mee te maken hebben. Zo af en toe is er wel een flits van talent te zien, vooral de dialogen zijn wel leuk, maar de typetjes en situatiegrapjes zijn meer flauw/droog dan echt scherp, iets wat zijn latere films juist zo goed maakt. Daarnaast maakt het verder ook niet echt een punt, wat natuurlijk ook niet hoeft maar in combinatie met de eerder genoemde punten vraag je je toch wel af waar je nou eigenlijk naar hebt zitten kijken. Eigenlijk wat Dopke hier al boven schreef dus...
2 sterren
