Le Daim (2019)

Tweede Dupieux.

Een filmmaker die echt actief onderscheidend lijkt te willen zijn. Ik zie zelden films die zo hun best doen om origineel over te komen en daar kan je van houden of niet. Soms vind ik het te geforceerd, maar de kurkdroge manier waarmee Dupieux zijn films invult heeft me tot nu toe alleen maar overtuigd. Zo ook bij Deerskin, gelukkig.

Het duurt even voordat de film echter aftrapt en zelfs voor een erg korte speelduur van onder de 80 minuten voelt het aan alsof de inleiding wat te lang doorgaat. Het concept is ridicuul, maar het werkt wel. Vooral omdat Dupieux het met een toon brengt waar je stiekem wel goed naar kan kijken. De humor was wat halfjes voor me, maar niet omdat het zo slecht is, maar omdat het niet door iedereen gewaardeerd kan worden waaronder ikzelf. Het is me net wat te droog.

Wanneer de film wat horrorelementen toevoegt kon ik er goed naar kijken, maar bovendien voelt alles aan deze film eigenlijk gewoon 'juist' aan. Perfecte toon, precies de juiste stilering en een verloop dat nergens sterk verveelt. Tel daar nog een nogal uitzonderlijke rol van Dujardin bij op en Deerskin is geboren; een vermakelijke, korte en bizarre film.

Duister wanneer het duister moet zijn. Deerskin is waarschijnlijk één van de apartere films die je zal aantreffen, en ik gok dat dit met de overige films van Dupieux niet anders is. Inhoudelijk is het flinterdun, maar er zal altijd wel door een specifiek publiek wat achter worden gevonden. Ikzelf geniet vooral van de toon en schaarse horrorscenes die ik erg geslaagd vond. Deerskin laat je met vraagtekens, maar ook met glimlachjes achter. Best leuk voor een keer.

Leuke film met een dwaas thema. Dujardin en Haenel spelen hun rollen prima, en zeker die scenes waarin ze samen acteren zijn erg de moeite waard. Onverwacht maar mooi einde!

Ik had hier veel meer van verwacht. Vond het maar een rare film. Kon er zo goed als niet om lachen.

Voortaan maar met zonder jas naar buiten!

De film laat weinig los over de geschiedenis van het hoofdpersonage en dat zorgt mooi voor de nodige mysterie. Mysterie past wel bij het absurdisme van een man die geobsedeerd is door zijn nieuwe jas. Die jas lijkt bijna een personage op zich te worden.

Naast de wat gestoorde Jean Dujardin is het ook altijd weer leuk om de fantastische Adèle Haenel bezig te zien. De enige echte tegenrol van het hoofdrol in deze film. Verder moet je de film maar over u laten komen. Het is een relatief traag verhaal, maar heeft wel de nodige zwarte humor en absurde scènes. Een leuke verrassing.

Vreemd filmpje, maar wel vermakelijk. Had er nochtans meer van verwacht. Ben nu wel benieuwd hoe Rubber me gaat bevallen, dat wel.

3,5*

Bij: Horrorchallenge 2018

Behoorlijk.

Ik kende Quentin Dupieux slechts van naam, maar Le Daim zal ik toch niet zo snel vergeten. Tof absurdistisch sfeertje, met een schitterende Jean Dujardin als rare kwast die een liefhebber is van 100% hertenleer. Het uitgangspunt is te onnozel voor woorden, en leent zich perfect tot een aantal dwaze, absurde scènes, met de openingsscène die er meteen bovenuit steekt. Nadien had het soms nog iets grappiger gemogen en ik mis iets in de relatie met de barvrouw. De speelduur is weliswaar zeer beperkt gehouden, en dat bleek de enige juiste keuze. De cirkel was immers rond.

3