The Drone (2019)

Had hij aan black mirror moeten verkopen.

Toen ik de synopsis las, moest ik meteen denken aan die filmreeks met die overgewaardeerde pop. Ook in deze film verstopt een seriemoordenaar zich in een stuk speelgoed zodat de terreur ook na zijn verscheiden niet stopt. Een drone, dames en heren! Hoe verzin je het.

Een film als deze kan door zijn humoristische insteek en zijn melige plot erg meevallen en zelfs met smaak worden gegeten. Daar hoopte ik uiteraard op. Een film als deze kan ook de plank erg misslaan door de serieuze toon te laten prevaleren boven de humoristische. In deze film gebeurt dat.

Waarschijnlijk is het niet eens opzet maar is de humoristische onderlaag gewoon van abominabel niveau en valt dat aspect gewoon niet goed te herkennen.

Hoe kun je in vredesnaam een drone als agressor serieus nemen? Zo’n fragiel stukje plastic met wat knipperende lichtjes jaagt in deze film werkelijk iedereen de stuipen op het lijf. Oh, ik begrijp het al. Ook dat is humor. Aha. En ik maar denken dat de terreur zaaiende drone nu juist wel serieus bedoeld is.

Maar er is meer. Zo hoorde en zag ik hoofdpersonage Chris zijn teksten spuien met een overtrokken gespeeld soort onverstoorbaarheid en een overdreven geamuseerde gelaatsuitdrukking. Helaas missen de teksten dan ook nog eens aan scherpte. En is dat dus niet grappig.

Zo zag ik zijn stoute verleidelijke (als je er van houdt) buurvrouw wel erg haar best doen om met overacting en eveneens overdreven gelaatsuitdrukkingen komedie te bedrijven. Erg grappig was dat ook al niet. Weer een nee dus.

Er zijn meer voorbeelden te bedenken. Ga ik niet doen.. Ik probeer alleen maar duidelijk te maken dat personages die zich opzettelijk grappig gedragen (zoals in deze film) dat vaak niet zijn.

Eigenlijk zijn slechts een paar scènes in de film humoristisch geslaagd. Er is een politieduo dat zich erg droog gedraagt en me aan het lachen kreeg. Ook de kills van de belachelijke drone zijn best leuk. De manier waarop is steeds erg onwaarschijnlijk en dat maakt het grappig. De absurdistische factor komt hier eindelijk eens om de hoek kijken en dat werkt. Van die momenten heeft de film te weinig.

Zowel als komedie en als horror faalt de film op veel fronten. Ik herkende de vage contouren van beide labels wel, maar beide slaagden er nooit in zich in vaste substantie te hullen.

Een in een jaren '80 stijl gefilmde horrorthriller, met daarbij een perfect klinkende '80-sound en het verhaal volgt heel voorspelbaar en clichématig een horror uit die tijd. Zie het als een moderne versie van films als bijv The Car, De Lift, Rubber, etc.. Maar met in dit geval een drone...

Uitstekend nagemaakt met degelijk camera- en acteerwerk, oa Alex Essoe die toch al een aantal opvallende rollen op haar naam heeft staan, maar verloopt het allemaal net ietsje te serieus voor zo'n over the top-filmpje en begon ik me ook af te vragen waar de humor bleef inderdaad.

Ik snap de grap, maar miste een knipoog.

Geweldig, echt ik val elk jaar weer meer in de verbazing qua verhalen.

En dit jaar, heb ik na anderhalve maand, al het dieptepunt bereikt van waarschijnlijk de slechtste film van 2020. Ongelooflijk, wat een bagger, wat een acteurs (eigenlijk mag je ze zo niet eens noemen), wat een script, wat een... zal er verder maar niks meer van zeggen. Beslis zelf of je het risico wil nemen om anderhalf uur van je leven te verliezen door hier naar te kijken.

Horror Challenge (2024) registratie #2

Deze film hebben mijn maat en ik op dezelfde avond als Cocaine Werewolf (Film, 2024) gekeken. Je kunt wel stellen dat het een avondje vol slechte films was.

De vergelijking die Collins trekt met Chucky kan ik me volledig in vinden. Ik dacht exact hetzelfde tijdens het kijken van deze film. Waar ik van Chucky toch nare gevoelens kreeg, kreeg ik dat van deze drone totaal niet. Poppen vind ik nu eenmaal nare voorwerpen.

De drone vermoordt de meeste personages buitenbeeld. Soms vliegen er wat rode spetters over het scherm, maar meestal wordt er geknipt naar het moment dat het lijk gevonden wordt, zoals bij de hond en de buurvrouw. Het gebruik van stock image vind ik schijnend. Het filter dat wordt gebruikt voor het gezichtspunt van de drone oogt zeer goedkoop en is vrij lelijk. Verder was het einde waarin Chris wordt bezeten door de moordenaar compleet overbodig. Pluspuntje voor de CSI Miami acteur: Rex Linn.

Bedankt voor de tip, collega van maat! 1*