King Creole (1958)

Elvis in zijn gloriedagen. Dit is naar mijn mening zo ongeveer de beste Elvis-film ooit.

Ik ben een grote fan van elvis, en heb dan ook een groot deel van zijn films gezien. Deze film maakte the king vlak voor hij ik dienst ging, en de film is goed gelukt. De meeste films die elvis later in zijn carriere maakte zijn meer een soort grote commerciele videoclips. Maar deze film is erg goed, elvis bewijst dat hij erg goed kan acteren, iets wat hij hierna nog een keer of drie liet zien, maar daarna niet meer. Ook lijkt deze film zo als al eerder gezegt een beetje op rebel without a cause. Kortom een goede film, het simpele verhaaltje wordt goed gebracht, elvis speelt zijn rol met overtuiging, en ook bevat de film nog een paar mooie klassieke elvis songs.
3,5 sterren

Behalve dat hij een veelzijdige zanger was kon Elvis ook best goed acteren zoals hij in deze film laat zien.

Dit is echt een hele goede film! en niet alleen omdat ik een grote Elvis fan ben en heel blij ben dat ik eindelijk een film heb gevonden waar hij goed speelt... maar echt, goede acteerkunsten van de hele cast, leuke nummers en een erg goed verhaal.

4,5

King Creole heeft een zeer goede soudtrack en is tevens misschien wel Presley's beste film. Vaak worden Jailhouse Rock en/of Flaming Star gezien als zijn beste films maar wie deze film heeft gezien weet wel beter. De film heeft net dat kleine beetje diepte waar het in zijn films vaak aan ontbreekt. Ook het acteerwerk is goed in orde. Af en toe wordt het verhaal een beetje rommelig en had het accent beter op het drama kunnen blijven zitten dan er weer een nieuw liedje in te monteren. De openingssene is prachtig: Crawfish!

Zinema

normaal houd ik niet van de serieuzere films van Elvis maar er zijn een par uitzonderingen waaronder King Creole. Leuke liedjes.

4 sterren.

Ondanks het feit dat ik groot Elvis fan ben, moet het gezegd worden: zijn films zijn slecht! Wat natuurlijk niet zijn schuld is, maar door de verschrikkelijke scripts. Maar gelukkig is er een uitzondering: King Creole. de meesten vinden Jailhouse Rock de Elvis-klassieker, maar voor mij is het toch echt King Creole. Goede songs, goed script en het belangrijkste; een goed acterende Elvis. De film begint met het mooie Crawfish, gevolgd door goede dialogen over de thuissituatie. De rest van de cast is ook erg sterk en de film heeft een sterke 50s 'rebel' sfeer. Zoals ik al eerder heb gezegd, de muziek is erg goed, met zowel leuke R&R nummers (Dixieland Rock, Hard Headed Woman, King Creole) als ballades (As Long As I Have You, Steadfast Loyal & True). Halverwege de film wordt de film een stuk dramatischer, maar blijft op hoog niveau. Op een gegeven moment wordt de film zelfs erg spannend, met een bevredegind einde.

Zwaar ondergewaardeerd deze film, en mag van mij in het rijtje van Rebel Without A Cause en Streetcar Named Desire!

4*

Deze film, derde keer denk ik, nog maar eens bekeken. Was voor mij altijd de beste Elvis-film, maar ben nou niet meer zo zeker. Mijn smaak is in de loop der jaren ook weer aardig veranderd.

Het 'King Creole' -nummer is wel één van mijn favoriete Elvis-nummers, al is die lijst best lang. Hij heeft zoveel platen gemaakt, dus keuze zat. Ik ben zelf geen echte Elvis-fan. Het nummer wordt ook leuk neergezet in de film. Elvis zingt nogal wat liedjes in deze film. Die worden trouwens goed in de film geplaatst en niet, zoals je bij musicals wel eens ziet, dat ze op de vreemdste momenten gaan lopen zingen.

De acteurs spelen goed in deze film, al is hun rol me vaak niet helemaal duidelijk. Alleen Matthau blijft consequent in zijn rol als boef. Elvis is dan weer de bad guy, dan weer de good guy. Carolyn Jones heeft wat weg van een femme fatale. Alleen is het hier meer een vrouw waarbij het allemaal anders is gelopen. Ze deed me trouwens in deze film wel wat denken aan Keely Smith, die vormde in die tijd met Louis Prima een heel bekend zangduo. Charlie is me een beetje te zachtaardig, een slapperd. De vader is dan weer wat te stug. Past allemaal wel goed in het tijdsbeeld van 1958. Een monopoly-boef en rebelse jongeren die zich afzetten tegen de ouders.

Film is in zwart-wit, zal wel met het kostenplaatje te maken hebben. Maar het past wel goed bij de sfeer van de film, rauw, somber, film-noir-achtig ..... De New Orleans-scène kon me niet zo boeien, hierdoor viel het eerste halfuur wel wat tegen. Daarna wordt hij steeds beter. Laatste halfuur is sterk. Wordt wel wat afgeraffeld, jammer van die romantiek. Matthau is ook wel wat lachwekkend als hij de steiger oploopt. Ideale film ook weer om vanuit hedendaagse blik de film op alle fronten neer te sabelen zodat er een prul overblijft, want de film kent toch wel veel mankementen.
Blijft voor mij toch een vrij goede film. Ik zet hem als geheel nu op 3.0, al kan de tweede helft wel op 4.0 blijven staan.