Hsimeng Jensheng (1993)

Het spijt me, maar deze film vond ik eigenlijk té saai. Ik heb dat wel vaker bij Aziatische films (hoewel ik Eureka en Ju Dou bijvoorbeeld wel schitterend vind) en het zorgt niet direct voor een aangename kijkervaring. Sommige scenes waren best wel mooi en aangrijpend (de eerder westers getinte dan zeker, waarin enige emotie werd getoond) maar het geheel kon mij niet overtuigen. Li Tien-Lu als bejaarde man is wel ongelooflijk, een echt fascinerende persoonlijkheid die prachtig vertelt. Maar ik had gewoon de indruk dat alles een beetje gewrongen zat, temeer omdat je nooit de tijd hebt om een personage of zo te leren kennen, het enige wat je te zien krijgt zijn (weliswaar mooie) annekdotes. Een moeilijke film dus, misschien had ik hem gewoon nog niet moeten zien en even wachten. Voorlopig 2.5 sterren.

Meen toch dat die Hou's grote doorbraak was.

Aan het aantal stemmen, berichten en de score valt het niet af te lezen in ieder geval. Dooie boel.

Typische Hou film in ieder geval waar hij z'n stijl toch eindelijk wat weet te verfijnen. Visueel ziet het er een stuk beter uit dan z'n eerder werk (vooral binnenshuis dan) en het schaars gebruik van muziek begint ook echt wat toe te voegen.

Toch zijn de oude kwalen nog iets teveel aanwezig. Sommige scenes slepen écht te lang aan (zoals de vele theater intermezzos, hoe goed ze dan ook mogen aansluiten bij het thema). De film wordt daardoor te lang en de aandacht gaat teveel verslappen. Bij elke nieuwe anecdote is dat gelukkig weer verholpen, maar z'n traagheid zou Hou later veel beter gaan doseren.

Film met mooie scenes en die oude kerel is inderdaad echt leuk. Maar het sleept wat teveel en hoewel de audiovisuele kant echt potentie begint te tonen had Hou ook daar nog een weg af te leggen.

Essentiële film in de ontwikkeling van Hou als filmmaker, maar het echt goeie werk moest toch nog komen. Aardige film om een keer gezien te hebben met enkele memorabele scenes, maar dus net wat te langdradig allemaal.

3*