Je Vous Salue, Marie (1985)

Het eerste stuk (26 min.) is niet van JLG, maar is een kort filmpje (Le Livre de Marie) van Miéville. Gelukkig maar!

Zijn er meerdere versies van dit stukje film? Deze scènes in het Italiaans zijn toch een beetje anders dan de Franse versie van Je Vous Salue, Marie.

http://youtube.com/watch?v=9ZMWybp9mT0&feature=related
http://youtube.com/watch?v=fxB3DMQVNAU&feature=related
http://youtube.com/watch?v=nTek4qe4kw8&feature=related

Veel mensen beweren dat dit een antichristelijk werk is. Volgens mij is Je Vous Salue, Marie niet antichristelijk. Theologische en filosofische vraagstukken worden hier uiteengezet. Godard is in dit meesterwerk op zoek naar “prima causa”. Hij begint hier bij de oorsprong (zonder beeldvorming) en onderzoekt vanuit zijn perspectief onze (menselijke) verhouding met de godheid. En hoe onze visie over de godheid wordt beïnvloed door externe factoren (egoïsme, seksualiteit etc.) en niet intern vanuit onze ziel.

Dit is Godard’s beste en mooiste film van zijn posmodern (voor velen intellectueel ontoegankelijk) tijdperk waar ik zo veel van houd!


***** / *****

Het geluid hier (muziek van o.a. Antonín Dvorák en J. S. Bach) is nog mooier dan beelden. Dit is een audiovisueel meesterwerk en geen enkel medium kan dit nog ovetreffen. Hier zijn de stills die ik uit Je Vous Salue, Marie heb gehaald.

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 en 19.

Wanneer zulke beelden worden vergezeld met klassieke romantische klanken (muziek), dan is voor mij de hemel nabij.

Ave Maria vind ik het mooiste compositiestuk in Je Vous Salue, Marie. In de verlichtingsperiode ten tijde van Montesquieu gecomponeerd. Veel rustgevender dan bijv. Matthäus Passion en Air, ook van Bach.

Voor mensen die na Pickpocket meer willen, is Je Vous Salue, Marie zwaar aan te raden. Met dit meesterwerk heeft Godard Pickpocket en de cinema van zijn leermeester, Bresson, volledig ontcijferd en vervolgens er iets beters van gemaakt. Een niveau (het stadium), zelfs een paar niveaus hoger, zal ik maar zeggen. Eigenlijk is dit een soort van geëvolueerde versie van Pickpocket. Ook hier is er sprake van de voice-over; waarschijnlijk passages uit het dagboek van Marie. De beeldcompositie van beide films komen heel erg overeen. En er zijn ook meer verwijzingen naar Pickpocket. Zo zegt Joseph tegen het einde: "oh, Mary, what a strange road... ...I had to take to reach you." In Pickpocket zegt Michel bijna hetzelfde: "Oh Jeanne, in order to reach you... ...what a strange way I had to take."

Maar wat maakt deze film beter? De structuur in dit meesterwerk is toch wel wat gecompliceerder, de fotografie (nog steeds ongeëvenaard) is een niveau hoger en natuurlijk de 'hypermontage' van GODard.

Ik vind het schande dat de beste film van Godard volledig wordt genegeerd. En dat alleen maar omdat hij een kritische houding durft aan te nemen inzake het Christendom en het geloof in het algemeen!

Heb jij Pickpocket gezien. Als dat niet zo is, zou ik deze 2 film achter elkaar zien. Zo’n kans krijg je maar 1 keer in je leven.

Jammer!
LOL, de meeste mensen gaan voor double bill Tarantino/Rodriguez en jij gaat misschien voor Bresson/Godard. Dat is pas ballen hebben!

Als je nog steeds weet hoe Pickpocket gaat, denk ik niet dat het nodig (en vestandig) is om beide films in 1 keer te zien.

GODard was minstens 3 jaar bezig met dit project. En dat terwijl hij in zijn beginjaren in 1 jaar 3 a 4 films produceerde. Hij was toen net 50 jaar oud, dus energiek genoeg voor meerdere films. Maar hij focuste zich helemaal op dit project. En dat kun je echt merken. Dit is zijn beste film, extreem gedetailleerd...

Ik vind dat ik hier niet genoeg over mijn lievelingsfilm heb geschreven.

Dit is eigenlijk een 'coming-of-age' film. Dit meesterwerkje gaat over 2 jonge vrouwen die worstelen met hun seksualiteit en geloof. GODard laat hier twee verhalen parallel lopen. Het ene verhaal gaat over Marie en het andere verhaal gaat over een jonge vrouw (zonder naam) die een seksuele relatie heeft met haar docent.

Dit is een minimalistisch, abstract, cryptisch en efficiënt meesterwerk. Elk plaatje, elke foto, elke shot, elk woord is hier weloverwogen en heeft een betekenis. Personen die Godards postmoderne films niet gewend zijn, zullen deze film ervaren als: verwarrend en afstandelijk, met veel plot holes...

Dit is een nog nooit overtroffen audiovisueel meesterwerk over de worsteling van twee jonge vrouwen met hun seksualiteit en geloof.

Woorden schieten te kort om mijn liefde voor dit Meesterwerk uit te drukken . Je Vous Salue, Marie is ( met Public Enemies ) mijn lievelingsfilm . Verder denk ik niet dat er ooit nog een betere film zal verschijnen ...

De beste Sovjetfilm allertijden en dat terwijl Je Vous Salue, Marie (1985) niet eens in de Sovjetunie gemaakt is !

Je Vous Salue, Marie (1985) staat bij mij vooral bekend als een " urban " Dovzhenko . Omdat de films van Dovzhenko dikwijls gesitueerd zijn op het platteland buiten een grote stad . Er zijn echter oneindig veel parallellen te trekken tussen GODard en Dovzhenko vooral op het gebied van hypermontage .

Je Vous Salue, Marie (1985) is net iets humanistischer van toon , ook al vertoont dit meesterwerk net als het werk van Dovzhenko totalitaire en dictatoriale trekjes . Het individu is altijd ondergeschikt aan de vastgelegde normen & waarden van buiten af , opgesteld door een kleine ( Marxistische ) elite . Maar aan de andere kant moet je wel een strijd voeren tegen de wil van het volk ( tegen het fascistische populisme - volgens mij is dat een beetje dubbelop want het populisme is sowieso fascistisch van aard - ) en de kapitalistische gevestigde orde ( establishment ) !

Van een ideologie kom je heel erg moeilijk af en wat betreft GODard : eenmaal een Marxist , altijd een Marxist . Of nog radicaler ; een Maoist !