Ieri, Oggi, Domani (1963)

Aanvullende info: dit is de film met de legendarische striptease-scène van la Loren.

In een woonkamer (geloof ik), Marcello zit erbij en kijkt er naar

lol
Volledig in overeenstemming met zijn geaardheid.

Hoezo? is hij niet hetero dan? Heb ik nooit geweten.

Ik heb ook uitzonderlijk genoten van Ieri Oggi Domani. Terwijl Mastroianni hier en daar over de over-acting grens heen'huppelt' en -'kraait', laat La Loren niks heel van negatieve kritieken. Mijn god, wat een performances. De beruchte striptease valt echter in het niet bij haar wulpse verleidingspogingen jegens de jonge pastoorsleerling gehuld in een badhanddoek terwijl haar rug bloot en nat ook mijn temperatuur een beetje deed stijgen.

Het tweede verhaaltje, gelukkig ook de kortste, deed mij het minste. Het script was iets te gemakkelijk naar mijn mening, terwijl de dollemans-chauffeur-praktijken van Loren actie-rijk in beeld zijn gebracht.

Temperamentvol drieluik, vol jolijt en mijn rechtervoet maakte overuren door de soundtrack. Dikke 4 sterren.

Af en toe moet een mens dit soort films bekijken, ze verlengen je leven in één klap met een dag of tien denk ik . Zo'n plezier, zo veel enthousiasme, en dan toch nog een goede film maken die iets te vertellen heeft: pure klasse. Ik kende De Sica enkel van reputatie en van het meesterlijke Ladri di Biciclette, maar hij is duidelijk veel veelzijdiger dan ik dacht. Deze film heeft dan ook alles mee: een schitterend regisseur, twee fenomenale acteurs die ik nog nooit beter heb zien acteren dan hier, drie erg mooie verhalen om van te vertrekken en drie prachtige steden als decor.
Het eerste verhaal is om te zoenen zo plezant. Het is zo'n verhaal waarvan je na tien minuten denkt 'Het zal toch niet zijn dat...?', en dan is het ook gewoon zo! Alles bruist, leeft, schreeuwt, zingt en danst, en in het midden staat Sophia Loren als straatarme diva, mooier dan ooit, bevelen te geven en iedereen is maar al te blij om die te mogen uitvoeren. Zelden een indrukwekkendere vrouwenrol gezien, en het is maar al te begrijpelijk dat Mastroianni eraan kapot gaat .
Het tweede verhaal is van Moravia en dat valt ook op: een eenvoudig gegeven, een vleugje absurditeit en twee typische, maar geloofwaardige personages. De boodschap is duidelijk, het verhaal eenvoudig en het doel snel bereikt, maar niet zonder de altijd aanwezige poëtische ondertoon (wat een prachtig beeld ook: Mastroianni zittend op de vangrail, met zijn eeuwige hondenogen, en dan dat jongetje met die half verlepte bloemetjes...) Joyce Roodnat wijst in het boekje bij de dvd ook terecht op de kleine details in de marge, waaruit blijkt dat De Sica het zelfs in een filmpje over de bourgeoisie niet kan laten toch het volkse leven te tonen: de vrouwen die de was aan het toen zijn in de rivier, het jongetje met de bloemen, de twee mannen in de lantaarnpaal,... Een filmpje dat uitblinkt in eenvoud, maar met een hart en vol poëzie.
Het derde verhaal vond ik persoonlijk het minste, omdat hier eenvoud en uitbundigheid het meest botsen. Het is eigenlijk niet veel meer dan een kleine klucht met overacterende personages, en erg geloofwaardig komt het ook allemaal niet over, maar alles wordt andermaal gered door de schitterende prestaties van de onweerstaanbare Mastroianni (die zich werkelijk hélemaal geeft ) en de o zo aanbiddelijke Loren (niet zo zeer de striptease, maar wél de al eerder aangehaalde scene op het balkon in handdoek ) Aan de ene kant spijtig in vergelijking met de twee andere verhalen, maar aan de de andere kant wél een leuk filmpje. Maar het laat het geheel steken op 4*, terwijl de eerste twee resoluut richting 5* gingen .

Mastroianni is voor mij altijd de moeite waard, terwijl ik van Loren met ieder nieuw kijkmoment minder onder de indruk raak.

Het eerste verhaal is erg geestig, en goed geacteerd, het tweede is wat simpel en het derde vond ik wat irriterend en vervelend. Mislukte komedie zeg maar.

3 sterren als totaal

Oscar trouwens voor beste buitenlandse film

Opvallende Italiaanse film met behoorlijk veel charme.

Daarnaast is dit een genietbare film (niet alleen om de bekende striptease scene van Loren). Dit is met veel vakmanschap gemaakt door Vittorio De Sica, die ook al het geweldige La Ciociara heeft gemaakt. Maar ook hier laat deze regisseur prachtwerk zien die helaas niet meer dan 50 stemmen heeft. Het mooie van deze film is ook hoe de verhalen naar voren komen. Elk verhaal heeft een fijne/lekkere structuur. In de personages zit wat krachtigs en sterk. Het heeft allemaal wat. Loren laat een behoorlijke prestatie zien. sowieso heeft ze een mooi voorkomen maar hier zet ze echt een geweldige rol neer. Dit geldt ook voor Italiaans groot acteur Marcello Mastroianni (die vent heeft een geweldige kop). De film heeft ook weer zo'n mooie Italiaanse stijl die ik altijd vrij prettig vind in zo'n film.

Deze film is een aanrader, vooral als je van Italiaanse cinema houdt kan je dit zeker waarderen. Dit is werkelijk een klassieker. Ook mensen die niet zo'n groot fan zijn van de Italiaanse cinema kunnen dit zeker goed vinden. Dit is geen hatelijke film maar een echt genietbare film. Dit is gewoon een lekkere film met passie. Sowieso vanwege de scene met Loren in lingerie is deze film alleen het kijken al waard. Deze film krijgt van mij dus een 5,0. Deze film maakt me behoorlijk benieuwd naar het andere werk van Vittorio De Sica. In films als Boccaccio "70, I Girasoli en in II Viaggio ben ik behoorlijk geïnteresseerd, maar ook Umberto D.boeit mij zeer.

Heerlijke film over een nog heerlijker Italie.
Ben je een seventies sucker zit je 2 uur goed.
Rollen in de film zouden door niemand beter vertolkt kunnen worden.

60's zelfs wauw. Tja die Italianen lagen voor op de mode en de wegwerpzakdoekjes.

Mijn 10e De Sica en ik zal het zeker niet bij die 10 laten. De Sica is echt een zeer leuke regisseur en het valt me vooral op dat hij na zijn neo-realistische toppers als Ladri di Biciclette en Sciuscià compleet voor een andere stijl is gegaan in de jaren 60 met films als Matrimonio all'Italiana en deze Ieri, Oggi, Domani. Je zou nooit denken dat al deze films van een en dezefde regisseur komen.
Ook al zijn z'n neo-realistische films duidelijk van hoger niveau toch blijf ik ook genieten van zijn latere films.

Ook Ieri, Oggi, Domani is weer een genot om naar te kijken. De acteerprestaties van Sophia Loren en Marcello Mastroianni zijn lekker over-the-top en passen perfect bij deze luidruchtige en lekker luchtige komedie.

Het eerste verhaal is het leukste om naar te kijken en geeft je door zijn gemoedelijke sfeer enorm veel zin om er ook bij te zijn.
Het tweede verhaal is inhoudelijk waarschijnlijk het beste en past nog het meest bij De Sica door de lichte kritiek op de bourgeoisie en het einde waarin een jongetje een paar bloemen aan Mastroianni verkoopt. Na deze 2 verhalen leek de film voor mij dan ook af te stevenen op een dikke 3,5*.
Het derde verhaal deed me dan toch nog twijfelen tussen 3* en 3,5* door het hele gedoe rond die toekomstige priester. Ik had liever gehad dat het verhaal puur op Loren en Mastroianni was gericht, want de scènes tussen hun 2 werken juist wel.

Achteraf gezien heb ik eigenlijk echt wel genoten van deze film en ga ik voor een 3,5*.
Mijn 'De Sica-avontuur' is dus nog lang niet afgerond. Caccia alla Volpe en Il Giardino dei Finzi Contini staan nog op de lijst!