Molokh (1999)

Erg merkwaardige film. Veel mist/donkere kleuren/kale aankleding waardoor alles nogal onwerkelijk wordt. Bij tijd en wijle zelfs erg grappig want karikaturaal waarbij wel veel historische/biografische feiten terug te vinden zijn dus niet zomaar uit de lucht gegrepen, maar vooral een uitvergrote kijk op Hitlers leven op de Obersalzberg. Hier staat een interview met de maker. Opvallend is dat deze film beslist niet moralistisch is.

Molokh is zowel een humoristische als grimmige karakterschets. Het oord op de Obersalzberg als donker, gedempt fort mijlenver van de 'echte' wereld. Dit beeld wordt alleen maar sterker door Sokurov's fotografie en geluidsband, die prachtig zijn. Vooral naar het einde toe wordt de film zwaarder en zo'n laatste dialoog kneep me.

Waarvan die lage score Verhoeven?

De eerste van de drie films van Sokurov over de macht van een drietal bekende machtige mensen uit het verleden, ook de eerste die ik zie,. Hoewel dit het voor mij niet haalt bij de meeste andere Sokurovs die ik zag vond ik 'm uiterst intrigerend. Hitler (en ook Joseph en Magda Goebbels, Eva Braun en Martin Bormann) zitten op een afgelegen plek op de aarde, bovenop een Beierse berg. De film poogt Hitler te demystificeren en stelt 'm voor als iemand die in 1942 uiterst verwarde gedachten had en door alle jaknikkers om zich heen en zijn feitelijke macht nog steeds dacht dat hij een genie was. Het is geen toeval dat de film in 1942 speelt, het moment dat de barsten in het Derde rijk zichtbaar worden en het leger van de Duitsters voor het eerst met serieuze verliezen te maken krijgt. Fascinerend gegeven en Sokurov benadert het verrassend veel pijnlijke humor en dat getuigt wel van lef.

En dat het mooi geschoten is bij Sokurov bijna geen verrassing meer.

3.5*