The Man with the Golden Gun (1974)

Zeker één van de beste Bond films ooit, Film Fan !

Het mooie van deze film vind ik dat er niet van die massale actiescenes in zitten, zoals in bijv. The Spy..., en Thunderball.

Ook zeer vermakelijk is hoe 007 afrekent met Nick Nack

Ik ga er zeker wel in mee dat dit 1 van de mindere bondfilms is. Uiteraard hoort bij Bond een bepaald soort onlogica en over the top actie maar hier gaat het soms toch wat te ver. Hoe weet die politie vriend bijv. dat Bond in die karateschool is? En dat ie vervolgens wegrijdt terwijl Bond nog niet ingestapt is slaat echt helemaal nergens op. Puur een excuus om nog een achtervolgingsscene met boten te doen. Ook de dode vrouw bij de boxwedstrijd was wat te overdreven. Alsof je echt zo mooi blijft zitten nadat je neergeschoten bent. Had liever gezien dat ze een pop gebruikt hadden om Bond naar die plek te lokken (wat het wel duidelijk is). Dan nog de compleet overbodige rol van Amerikaanse toerist / politie agent erbij. Slechts een krappe voldoende 2.5*

Een van de beste Bond-films, vooral door de humor die in de film zit. Moore zet Bond prima neer en het verhaal is zeer vermakelijk.

Geweldige scenes op het eiland met Scaramanga's kleine hulpje .

4,5*

Toch wel dik een van mijn favoriete james bond films, als het niet mijn favoriete is.
Het begin is echt leutig en die dwerg is echt geniaal.

Sowieso de beste schurk in de bond films! (met sterke competitie van goldfinger weliswaar)
Ook is het plot en overwinning deze keer bevredigend: ik bedoel, meestal ontsnapt bond wegens een of andere dwaze fout of hoogmoed van zijn tegenstander maar deze keer is dat net het punt, wat het een stuk aangenamer maakte voor mij.

Vind dit toch wel duidelijk de minste uit de reeks tot dan toe. Weinig memorabele actiescenes, een wel weer erg weinig innovatief verhaaltje en de humor is wat geforceerd. Die scenes met JW waren even leuk, maar dat werd weer behoorlijk uitgemolken. Lee is natuurlijk een leuke badguy, maar vond die zelfgemaakte studio waar hij die een op een battles uitvecht (het enige echt leuke idee in de film) echt een beetje treurig.

Zwakke Bondfilm die , hoewel hij zeker wel kans maakt, net niet zwakker is als Diamonds Are Forever. Zou het iets te maken hebben met de scheiding tussen Saltzman en Broccoli? Guy Hamilton staat weer aan het roer als regisseur en na een aardige Moorefilm te hebben afgeleverd (Live And Let Die) verwachtte ik op zijn minst een evenaardige film. Dat is het dus niet.

Er zitten veel dingen in de film die het niet tot DE Bondfilm kunnen maken die de kijkers verwachten. Het recept is zoek. De vraag met drie Bondfilms die nu zijn voorbijgekomen is ; wat willen de makers nu juist bereiken? Willen ze een Bondfilm dat gericht is op het spionagegedeelte (zoals From Russia With Love , Dr. No en On Her Majesty’s Secret Service) of willen ze een actiespektakel (zoals Goldfinger, Thunderball en You Only Live Twice)? Het probleem is dat ze in Bondfilm 7,8 en ook deze helemaal geen actie stoppen. En daarmee bedoel ik spectaculaire ontploffingen. Het doet pijn om te zeggen dat een film van 1965 (YOTL) spectaculairder is dan de drie films in de jaren 70.

Genoeg nu, we gaan het hebben over The Man With The Golden Gun. In de introscène maken we kennis met Scaramanga, één van de enige positieve punten van de film. Hij is ongelooflijk charmant en waanzinnig goed vertolkt door Christopher Lee. Als je niet beter weet , zou je hem voor James Bond aanzien dan Roger Moore. Een heerlijke scène is wanneer hij zijn gouden pistool in elkaar begint de knutselen. Ook de scène waar Bond en Scaramanga rug tegen rug gaan staan is geweldig aangezien de slechterik aanzienlijk groter is dan de held. Laten we stellen dat Scaramanga één van de memorabelste schurken is uit heel de Bondserie. Roger Moore doet het goed, maar het is jammer dat hij zich moeit in zo’n saai avontuur. We zien hem beter op zijn recht komen in de volgende (en ook meer spectaculaire) film. Een ongelooflijk irritant personage is Goodnight en hier wordt de formule a la Diamonds Are Forever weer overgenomen. Een ongelooflijk dom en blond wicht (kan het nog stereotieper) dat zelfs James Bond niet graag heeft. Het is dus ook een wonder waarom hij er mee naar bed gaat. Nick Nack, het kleine hulpje van Scaramanga is een belachelijke henchmen. Geef mij maar liever Oddjob of Tee Hee. De eindscène met Nick Nack is dan ook om te huilen. Ook wil ik even zeggen dat M hier heel nors is in deze film. In Thunderball neemt hij het zo goed op voor onze geheime agent en hier zegt hij zelfs dat hij het jammer vindt dat de kogel van Scaramanga niet op hem was gericht in plaats van op Gibson. Enorm wreed. Maud Adams is geweldig en het is ongelooflijk jammer dat we niet meer van haar te zien krijgen. Ze weet haar mannetje te staan en is zeer aantrekkelijk.

Voor de rest is de film ook onevenwichtig en zit er totaal geen fut in. De enige explosies die je als kijker te zien krijgt is op het einde. Er wordt ook een prachtige stunt afgeleverd met de rode sportwagen, maar dat krijg je pas te zien rond een uur en een half. En door het belachelijk geluidje , verpesten ze de stunt compleet. In dat eerste anderhalfuur wordt er NIETS gedaan behalve een saaie achtervolging met een bootje en een oninteressant bezoekje aan de vechtschool. Ook hebben de makers in de film een tweede subplot ingestoken. De mainplot is dat Bond op zoek gaat naar Scaramanga maar tevens moet hij ook op zoek gaan naar de Solex Agitator. De twee plotten worden zeer saai samengebundeld en is tevens niet memorabel. Ik was het zelfs al vergeten dat dit ook over de Agitator ging.

De film wordt ondersteunt door een (alweer) saaie Barry compilatie. Wat heeft die man toch. De muziek is vrij eentonig en de titelsong is één van de slechtste die ik ooit heb gehoord. Wat een belabberde tekst is dat toch. Het wordt zelfs nog erger als Lulu (de zangeres van de titelsong) op het einde iets totaal anders zingt qua tekst maar hetzelfde qua melodie. Ook hier is de tekst ongelooflijk simpel. Ach ja over het algemeen is heel de film dat.

Roger Moore (de arme man) heeft zich niet kunnen bewijzen in een film als deze, maar dat wordt gelukkig allemaal goedgemaakt in de volgende film. Na twee ondermaatse werkjes af te leveren hebben ze dan eindelijk door dat Guy Hamilton helemaal niet meer geschikt is voor Bondregisseur. Waat de jaren 60 ongelooflijk veel fut hadden om van elke Bondfilm toch iets goed te maken is het een zwakke oogst in begin jaren 70. Niet zo slecht als Diamonds Are Forever, maar tot nu toe de tweede zwakste Bondfilm die ik heb gezien.

Laat ik deze recensie dan afsluiten met één van de onnozelste zinnen die ik ooit heb gehoord uit één van de hatelijkste personages in de Bondserie.

'I Know you ! You're that secret agent. That English secret agent from England"

Voor zo'n beetje de tiende keer gezien. Blijft leuk, met wat aardige scenes. Het meerendeel is a door mijn voorgangers uitstekend beschreven. Wat ik wel mis in deze film is een wat langer shot van Scaramanga's ruimte met zijn sinistere stomende bakken. Misschien was de film aan het eind nog wat spannender geworden als er niet 1 maar bijvoorbeeld 3 werknemers waren. Zodat Bond na Scaramanga ook met hen moest afrekenen. Wordt dan wat serieuzer dan dat gedoe met Nick Nack.
Onbegrijpelijk wat JW Pepper in Thailand doet,wil hij nog een proefritje maken ook. aub wel de kijkers serieus blijven nemen.
Na het doorklieven van de boot door Bond in de race springen enkele pyjamaschurken wel heel opzichting in het water. Slordig! De sfeerbeelden in de film zijn geweldig. Ook al wordt er behoorlijk gebruik gemaakt van een achtergrond doek, zoals bij de paddestoel.
Lee is geweldig als schurk, Maud Adams is heerlijk maar te weinig in beeld. Hulp ter plaatse laat Bond gewoon in de steek door weg te rijden. Pepper is overbodig. Ekland is te licht en voorspelbaar. M overdreven negatief. Nick Nack is eerder beschreven, Lazar is prima. En wie betaalde Scaramanga ? Hoe heette die vent ook alweer? Zo veel indruk maakte hij. Dus niet..
Funhouse vind ik wel aardig gegeven en in beeld gebracht.
En Moore voldoet uitstekend in het tijdsbeeld van de 70's movies als een wat ' los uit de pols Bond'

Bond goes kung-fu. Het was geen topper deze film, maar was vooral een amusante film. Het is niet echt een film die me zal bijblijven, behalve de stunt met de brug en de dwerg natuurlijk.