Imitation of Life (1959)

Brullen bij deze film! Zelfs m'n zwager hield 't niet droog!
Weetje van de dag: Susan Kohner die de oudere Sarah Jane speelt (waarvoor ze een Oscarnominatie kreeg) is de mama van de Weitz-broertjes, welbekend van American Pie.

Boefje, was dat niet die film die onlangs nog een prijs zou krijgen op het festival van Cannes, omdat die film (en nog een paar andere) vlak voor WO2 waren gemaakt en daarna dus het festival werd stopgezet (ofzo)?

[/quote]

Ik denk dat je je eigen vergist.Douglas Sirk(Claus Detlef Sierck) komt uit Duitsland 26 April 1900,
Hamburg, Germany . maar inderdaad hij maakte top films!!

De film is op DVD verkrijgbaar in de VS - samen op dezelfde disk als de 1934 versie met Claudette Colbert.
De 1934 film is trouwens ook heel goed, maar niet zo goed als deze.

Via ebay heb ik een Chinese dvd met deze film kunnen vinden. Engels gesproken met als keuzemogelijkheid ondertitels in het Engels, Chinees of zonder. Film is zeer de moeite waard.

Wow, ik zie nu pas dat ie in de Tip 150 staat!

briljante film die de juiste snaar weet te raken. vooral de scene dat sarah jane bij de begravenis van haar moeder aankomt. emotioneel breekpunt. . Turner weet me net als in postmen weer te overtuigen, deze keer nog sterker zelfs.

parel uit de jaren '50

5*

Samen met Stella Dallas de ultieme huilfilm.

Volgens velen de grootste "huil-film" allertijden.
Het is inderdaad onmogelijk om niet emotioneel te worden,bij het kijken van deze film,die een gigantische hit was in 1959.

Twee vrouwen ontmoeten elkaar-bij toeval-op het strand.
Beide vrouwen zijn alleenstaande moeders met een dochtertje en kunnen nauwelijks de touwtjes aan elkaar knopen.

De blanke Nora is een onsuccesvolle actrice,op zoek naar werk en de zwarte Annie,kan geen baan krijgen als huishoudster omdat ze een dochtertje heeft en die niet wil opgeven.
Annie en haar dochtertje sarah Jane zijn dakloos en Lora neemt ze in huis.

Annie past thuis op de meisjes terwijl Lora de castingbureau's af gaat,op zoek naar een rol.

Het lukt Lora om een grote ster te worden,maar krijgt grote problemen met haar dochter.
Ook Annie krijgt problemen met haar dochter,die een blanke huid heeft en zich schaamt voor haar zwarte moeder.

Het einde van de film is hartverscheurend,dus zorg voor genoeg kleenex bij de TV.

Lana Turner werkte voor deze film voor een half salaris,maar legde contractueel vast dat ze een percentage van de opbrengst van de film zou krijgen.
De film werd een gigantische hit en leverde Lana miljoenen dollars op.

Niet gek dat iedereen moet huilen. "Trouble of the World" van Mahalia Jackson is de mooiste gospel song ever. Ik kende het al voor ik deze film zag, maar dat maakte het einde niet minder hardverscheurend. Echt prachtig.

Een film die controverse en kritiek niet schuwt. Nu zal dat allemaal geen indruk meer maken maar in de jaren 50 zo praten over racisme, vertroebelde moeder-dochter relatie en dat de rollen in Hollywood in bed verdiend werden en niet op de planken zou toch wel vele mensen niet ongevoelig achtergelaten hebben.

Die thema's worden sterk neergezet. Die stukken over racisme maakten toch wél nog indruk op mij. Enkel jammer van het matig acteerwerk van de huishoudster, had moeite een spontane emotie over te brengen. Zelfde geld voor de oude Susie, die vond ik echt niks toevoegen.

Maar goed, die 2 zwakkere prestaties uit beschouwing gelaten is dit een knap pareltje uit de tip 250.

****

Toevallig de tweede film in evenveel dagen die uit 1959 komt en die beide relaties tussen zwarten en blanken behandelen door middel van een blank uitziende vrouw die van een zwarte etniciteit is. Die andere film was Shadows en ik verbaasde me toen over het onderwerp, omdat ik niet gedacht had dat zoiets gemakkelijk te produceren viel toendertijd. Maar Shadows was dan ook een compleet onafhankelijk geschoten film: grote studiofilms zouden zoiets nooit maken, toch? Kennelijk toch wel. Imitation of Life deed het.

Het meest opvallende is hoe sterk het wel niet uitgewerkt is. Natuurlijk is er het dikke melodrama, waar ik eerlijk gezegd geen groot fan van ben (het enorm sentimentele einde deed me eigenlijk opvallend weinig). Hiertegenover staat echter een enorme subtiliteit en intelligentie, die ver boven de soapafkomst uitstijgt. Dit merkte ik al eerder in Sirkfilms. Hij gebruikt tranentrekkermateriaal geschikt voor huisvrouwen, maar weet deze naar zijn hand te zetten voor scherpe kritieken en beangstigend goede observaties. De schrijvers van Goede Tijden, Slechte Tijden zouden moeten opletten. Tot nu toe had ik wel enige bewondering voor Sirks aanpak, maar Imitation of Life is de eerste van zijn films die ik ook daadwerkelijk voelde.

Niet eens zozeer door de verhaallijn rond Lana Turner, haar carriére en haar relatie met John Gavin. Dit is ook prima uitgewerkt en met name de scènes met haar agent zijn sterk, maar tegenover de relatie tussen Annie en haar dochter is het allemaal gewoon wat minder bijzonder, al moet ik Lana Turner toch een enorme compliment geven voor haar fantastische acteerprestatie. Die tweede verhaallijn rond de zwarte personages lijkt aanvankelijk een klein subplot, maar krijgt in de tweede helft onverwacht alle aandacht. Sterk is vooral dat rassenproblemen hier getoond wordt zonder met een typische Hollywoodoplossing te komen. De zwarte bevolking heeft in het westen nu misschien een betere positie dan ooit, het is nog altijd niet ideaal. Veel van de kracht van Imitation of Life komt eruit voort dat Sarah Jane goed te begrijpen valt. Natuurlijk valt de sympathie meer uit naar Annie en hoe Sarah Jane haar behandelt valt nauwelijks goed te praten. Haar wens om blank te zijn is niet bepaald mooi. Het beangstigende is echter dat deze wens wel te begrijpen valt. Ze heeft kennelijk twee keuzes: haar afkomst verloochenen en met geluk een goede plaats in de wereld vinden of haar afkomst bevestigen en dan waarschijnlijk als arme huishoudster verder te leven. De film laat in het midden wat de beste keuze is en dat is bij Hollywood nog wel eens anders. De pijn die bij dit alles komt kijken is goed voelbaar, het sterkst in een fantastisch shot waarin Sarah Jane in elkaar geslagen wordt, wat we gereflecteerd zien in een ruit waarvoor een bordje 'rent' staat.

De rest van de film steunt op de over het algemeen sterke acteurs en vooral actrices en de gedetailleerde regie van Sirk, met die mooie technicolor als bonus. Fraaie openingscredits ook. Dat het geheel soms iets te sentimenteel wordt naar mijn smaak kan ik hier goed verdringen.
4*

Het einde van de film vond ik persoonlijk niet hartverscheurend omdat ik het personage van Sarah Jane, die haar moeder omwille van haar huidskleur verstootte, te antipathiek vond. De prent vond ik niet slecht, maar hij kon mij toch niet echt onroeren. Als tearjerker is "Imitation of Life" in mijn ogen niet geslaagd.

Aangrijpend sterk melodrama met Turner.

Vooral aankleding, setting, sfeer, acteurs etc zijn zeer goed. De film duurt lang maar daar stoorde ik mij niet aan in deze pracht prent. Het einde wanneer Annie overlijdt is een sterk/ontroerend dramatisch moment. Erg sterk hartverscheurend drama. 4,5.

Prachtige klassieker met een zeer sterke Juanita Moore en ook Lana Turner die haar dochter speelt weet te raken. Met de prachtige zang van Mahalia Jackson. Zeker een aanrader als je hem nog niet hebt gezien (o.a. op Amazon UK te bestellen). Persoonlijk vind ik één van de mooiste scenes die aan 't einde (spoiler!!) wanneer de dochter zich eindelijk niet meer voor haar afkomst schaamt (als je begrijpt wat ik bedoel).