Slacker (1991)

Leuk debuut van Richard Linklater. Veel dialogen over van alles en nog wat, zonder een duidelijke rode draad, maar toch bijna altijd boeiend. ***½

Let ook op de leuke end credits:

This story was based on fact. Any similarity with fictional events or characters is entirely coincidental

Geslaagd debuut van Richard Linklater. Tientallen personages, of beter gezegd typetjes, passeren de revue en de ene is grappiger dan de andere. Je vraagt je steeds af met wat voor idiote theoriën en filosofische redeneringen de volgende slacker op de proppen komt. Erg leuk. 3,5*

Naar Kevin Smith´s eigen zeggen dé inspiratie voor Clerks (geschoten voor hetzelfde budget van 23,000 dollar). Interessant debuut voor Linklater, al is ie hier nog mijlenver verwijderd van zn latere dubbele meesterwerk Before Sunrise/Sunset. 3,5*

Dit zou volgens vele inderdaad de grootste inspiratie zijn voor een groot aantal- slacker/generation x films die halvewege de jaren negentig zo populair waren dus ik wou hem al een tijdje erg graag zien en vanacht was het dan eindelijk zover.
Opnieuw een heerlijke Linklater film weer die ditmaal verder geen rode draad kent en de gehele speelduur maar een beetje voortkrabbelt iets wat wat mijn betreft erg in het voordeel van de film werkte. We krijgen talloze hilarische typetjes te zien die allen wel een idioot verhaal of een belachelijke theorie te vertellen hebben, neem enkel al dat ene meisje dat een schaamhaar van Madonna te koop had . Verder heeft de film zijn ups en downs en zakt het vooral in het midden af en toe wat in en ziet het er net als tijdgenoot Clerks allemaal heel low budget uit maar dat neemt niet weg dat ik het een uiterst vermakelijk filmpje vond vol heerlijke dialogen en geweldig geschreven personages. Voor nu een drie en een half maar later zou daar makkelijk een hafje bovenop kunnen.

3,5 sterren

Een van de eerste films van Richard Linklater waarin je al veel van zijn kenmerken ziet, maar waar de uitvoering nog wel wat mager is. Het is in deze film wel erg veel gelul in de ruimte, daarnaast zit er ook niet echt een verband tussen de verschillende scenes. Neemt niet weg dat er wel enkele zeer geslaagde scenes tussen zitten, waaronder de openingsscene.

Op de een of andere manier heeft het toch wel iets. Het is geen geweldige film, maar er zitten genoeg interessante stukjes en dialogen in om de film toch nog naar een voldoende te trekken. De kleding van de hoofdpersonages is afschuwelijk lelijk trouwens, maar goed.

Leuk hoe de camera de een volgt en dan overgaat op de ander voor weer een stuk nietszeggende dialogen. Dat was wel grappig gedaan.

Beste stukjes over Madonna, Kennedy, de maanlandingen.

Als Clerks hierop gebaseerd is, heeft Kevin Smith het toch wel een heel stuk beter gedaan.

3.0*

Twee jaar later kwam Linklater met z'n beste film. Wat een overgang.

Supergave film en de tweede film die Richard Linklater maakte. Slacker gaat over slackers. Mensen die niets uitvoeren, werkloos, lui en voor veel mensen (lees: werkenden) waarschijnlijk onuitstaanbaar zijn. Achter die eerste kenmerken schuilen echter vaak ontzettend interessante mensen. En dat wordt prachtig in beeld gebracht in deze film.

Sommige oeverloze discussies zijn zeer interessant om aan te horen en de film zit vol met moviequotes waar je langer over na wil denken of in ieder geval even bij stil wil staan. Ik heb genoten van deze film en ik vind dat Clerks, bijvoorbeeld minder goed is geslaagd in deze opzet.

Ook mooi voorbeeld van een invloedrijke indiefilm trouwens en inspiratiebron voor het mumblecore-genre dat begon in Amerika rond de eeuwwisseling.

De '90's he

Apart filmpje dit. Heel loom, allerlei vreemde types passeren de revue, iedere coherentie ontbreekt, monologen zijn nauwelijks te volgen...toch wel vermakelijk en een leuke sfeer- en tijdsschets van een broeierig Austin, gezien vanuit enkele slackers.
Linklater heeft nog een rolletje als allereerste personage in een taxi, met een monoloog over hoe iedere gedachte die mensen hebben die ze niet uitvoeren een aparte tijdslijn zou volgen, zodat oneindig veel tijdslijnen of 'werkelijkheden' naast elkaar lopen; dit alles tegen een taxichauffeur die niets terug zegt.

Leuk eerste werkje van Linklater, erg aparte film die eigenlijk nergens naar toe lijkt te gaan, typisch een film waar je voor moet gaan zitten en gewoon op je laten afkomen.
Voor mij was deze film ervaring heel apart, films als deze zie je eigenlijk maar zelden en het experimentele gehalte is leuk om te mogen aanschouwen

Verre van een meesterwerk, maar toch erg vermakelijk kijk voer en tevens best goed voor een eerste film.

3 sterren.

1992 was een goed jaar voor de Texaanse indie-film, na El Mariachi van Rodriguez kwam ook Linklater aanzetten met Slacker, een film gemaakt voor een peulenschil (20 000$). Het lijkt in eerste instantie een extreem 'cinema vérité' portret te zijn van jongeren in Austin. Mijn teleurstelling was dan ook groot om te ondervinden hoe de personages allemaal ratelende excentriekelingen zijn. De film bestaat vooral uit geforceerde, onecht aanvoelende monologen over samenzweringstheorieën. Bepaalde stukjes zijn wel komisch, maar als geheel te doorzichtig en ingestudeerd naar mijn zin.

Typische debuutfilm waarin Linklater er duchtig op los experimenteert. De narratieve stijl is best origineel te noemen, maar gaat na een tijdje wel vervelen. Inhoudelijk is Slacker dan weer amper de moeite. Als je zeverende jongeren wil zien, kijk je beter Linklaters Dazed & Confused: min of meer een herhalingsoefening van Slacker maar met interessantere personages en een veel hogere nostalgische waarde.