Heaven Can Wait (1943)

Deze film heeft toch niets te maken met Here Comes Mr. Jordon? Behalve dat de remake van Beaty dezelfde titel heeft (remake van Mr. Jordan door beaty heet Heaven Can Wait), maar die heeft hier dus niets me te maken. Een vergelijking tussen Here Comes Mr. Jordan en bijv. A Matter of Life and Death is meer op zijn plaats. Here Comes Mr. Jordan komt trouwens niet eens in de buurt van HCW. Lubitsch. Fantastisch, wat een man.

Het begin beloofde een van de beste films ooit, helaas kwam dat niet helemaal uit. Ontzettend gelachen om die heel beleefde duivel. Daarna is het nog steeds wel leuk, maar de film heeft ook wat kleine inkakmomenten.

Heaven Can Wait is eigenlijk gewoon een klucht, wat je toch al snel krijgt met de verfilming van een toneelstuk. De verhaallijn is nogal eenvoudig en later zou je nog varianten krijgen als It's a Wonderful Life en Stairway to Heaven (a Matter of Life and Death), die beide misschien wel beter waren. Eigenlijk is het vooral een verzameling van sketches en ideeen en wat dat betreft zijn bijvoorbeeld komedies als the Holy Grail and Life of Brian min of meer schatplichtig hieraan. De films van Monty Python doen hetzelfde; ze hebben een uitgangspunt en een settig, dat uitgangspunt vormt de rode draad in de film, die rode draad vormt de basis van een verhaal, om het verhaal heen worden grappen, scenes en situaties bedacht, die dus steeds weer terugkeren naar de basis.

Hier is dat soms wat flauw en achterhaald, meestal gewoon leuk, maar af en toe ronduit hilarisch. De scene aan de eettafel en de ruzie over de funny papers is wat mij betreft (naast het begin) het hoogtepunt. To Be Or Not To Be blijft tot nu toe het hoogtepunt voor mij uit het oeuvre van Lubitsch (die was veel scherper en eigenlijk ook gewoon geestiger), maar deze film is wel weer erg sterk. Voor mensen die oude films niet trekken, is dit geen aanrader. Voor liefhebbers van Capra, Wilder en Powel/Pressburger sowieso wel. 4 sterren.