The Girl Can't Help It (1956)

17 stemmen | gemiddelde 3,29

Verenigde Staten
Komedie99 minuten
geregisseerd door
Frank Tashlinmet
Jayne Mansfield,
Tom Ewell en
Edmond O'BrienTom Miller wordt door gangster Marty ingeschakeld om van diens sexy vriendin Jerri een popster te maken. Ze verknoeit opzettelijk de opname van haar eerste plaat. Optredens van Fats Domino, The Platters, Gene Vincent en Little-Richard en zijn band.
4,0
[permalink] geplaatst op 16 december 2003, 0:11 uurDe beste film die Marilyn Monroe nooit maakte. Maar deze is dan ook met Jayne Mansfield, Jan Cremer's big favorite(s). Sorry. Maar het is nu eenmaal zo'n film. Met veel goeie muziek en een echt verhaal, zo vaak volledig afwezig bij rock & roll films uit die tijd. En Tom Ewell zet de definitie neer voor een "droogkomiek". Nog ver voorbij Walter Matthau of Rijk de Gooijer. vier sterren (jawel).
3,0
[permalink] geplaatst op 11 januari 2008, 22:05 uurLeuke film, goede muziek, prima herinneringen. 4.0. En dan zie je zo weinig stemmen, 't is wat! ... Dit is eigenlijk een klassieker (uit het Rock and Roll tijdperk). En maar musicals op dvd kopen.
3,0
[permalink] geplaatst op 18 januari 2008, 19:15 uurDick2008 schreef:
Leuke film, goede muziek, prima herinneringen. 4.0. En dan zie je zo weinig stemmen, 't is wat! ... Dit is eigenlijk een klassieker (uit het Rock and Roll tijdperk). En maar musicals op dvd kopen.
Kleine correctie bij dit bericht, niet alleen 'the girl', maar menig moviemeter gebruiker kan er niks aan doen. Als ze zo'n oude film op tv niet meer willen uitzenden, wordt het al een stuk moeilijker om hem te zien (ik was hem zelf ook al bijna vergeten). Naast leuke grappen zijn er in de film ook optredens van o.a. Fats Domino, The Platters en Little Richard met de titelsong.
3,0
[permalink] geplaatst op 22 augustus 2011, 22:15 uurDe derde keer nu deze film nog maar eens bekeken maar wel de laatste keer. De eerste keer is echt al heel lang geleden. Dat was dan gezellig in de huiskamer rondom zo'n oud tv toestel. Veel later maar inmiddels toch ook al weer lang geleden, nog eens bekeken en zelfs opgenomen op video maar ook weer gewist. Dus dat was eigenlijk al een signaal. Vandaag nog maar eens gezien maar dan zie je, ik vind hem helemaal niet meer zo leuk. De tand des tijds waar ik mee te maken heb is toch wel een vrij scherpe. Maar aan de andere kant vind ik een niet te lange lijst met favoriete films ook wel fijn.
De visuele grapjes waar ik misschien vroeger wel om moest lachen deden me nu toch vrij weinig. Tom Ewell met zijn droogkloterige rol wat hij vaker speelt was nou ook niet echt wat je noemt grappig. Ik kan ook niet zeggen dat Jayne Mansfield echt een goede actrice was. Eerder nu dan toch gewoon een sexbom. Al is ze ook wat ondergewaardeerd net zoals deze film dus. Terwijl Marilyn Monroe en diens films dan weer worden overgewaardeerd. Maar het zou me verder een rotzorg wezen.
Een toch wel wat saaie film die bomvol zit met muzikale nummers, zelfs veel meer dan gedacht. Veel rock and roll maar ook andere muziek, o.a. Julie London en Ray Anthony met zijn orkest. Mensen die gek zijn op die oude rock and roll zullen deze film wel weten te waarderen en liefhebbers van Tashlin vast ook. Sommige van die muzieknummers blijven dan ook ijzersterk neem alleen Eddie Cochran en Little Richard bijvoorbeeld.
Geen echt slechte film dan ook hoor maar het is voor mijn gevoel niet echt meer wat het is geweest. 3.0.