The Fugitive (1947)

Deze film staat te boek als een klassieker, misschien omdat er twee grote namen aan zijn verbonden: die van regisseur John Ford en acteur John Fonda. Toch vind ik hem nogal gedateerd en ik vraag me af of hij die kwalificatie wel verdient.

Eerst de positieve punten: het verhaal speelt zich af in een niet nader aangeduid Zuid-Amerikaans land, en de broeierige en corrupte atmosfeer van dat land komt in deze film goed tot uitdrukking. Wat dat betreft doet hij wel een beetje denken aan klassiekers als Touch of Evil of The Wild Bunch.

Er wordt gesuggereerd dat het land een communistisch regime heeft en dat elke uiting van religie ten strengste verboden is. Alle pastoors zijn vermoord of het land uitgejaagd, behalve Fonda, die nog steeds weleens in het geheim de mis opdraagt. Hij ziet zich voor een dilemma geplaatst: de dorpsbewoners worden gegijzeld en met de dood bedreigd, als ze hem niet willen verraden. Het dilemma is: moet ik het toelaten dat anderen zich voor mij opofferen, of kan ik mezelf beter aangeven, om verder geweld te voorkomen?

Dat dilemma is zeker interessant, maar ik vind dat Fonda hier nogal mat speelt; het personage blijft een beetje kleurloos. Bovendien is de film overgoten met nogal wat religieuze symboliek: de pastoor is bijna een soort Christusfiguur die zich wil opofferen voor zijn ‘volk’, terwijl de rol van Dolores del Rio als ‘goudeerlijk hoertje’ geïnspireerd lijkt op Maria Magdalena. Vooral de scènes waarin ze met vroom gezicht schuin naar boven kijkt, vond ik er erg dik bovenop liggen.

The Fugitive is een verfilming van een boek van Graham Greene, The Power and the Glory. Vorig jaar zag ik de nieuwe verfilming van The Quiet American, ook al naar een boek van Graham Greene, met Michael Caine in de hoofdrol. Ook daarin gaat het om een communistisch regime en om personages die zich voor een dilemma gesteld zien, maar in dat geval is de uitwerking heel wat interessanter.