Svenskjävel (2014)

Vanaf 17 september in de bioscoop (Just Film)

Een niet al te vrolijk verhaal, dat dan weer zo luchtig gebracht wordt dat het eigenlijk toch een vrolijke film oplevert. Eigenlijk vooral door de ongedwongen manier waarop Bianca Kronlöf door het leven en daarmee door het beeld huppelt - geen tegenslag is haar teveel. En tegenslagen zijn er genoeg, totdat er dan uit onverwachte hoek toch wat terugkomt.

Bianca Kronlöf is misschien niet moeders mooiste, maar zet wel zo'n charmante rol neer dat dat nergens meer opvalt. Leuk gedaan, en ik hoop dat ze in meer films te zien gaat zijn.

Saaiiiiiiii

Goed drama film...

Goed verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Henrik Rafaelsen...

Schokkende te snel camera beweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Goed achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Leuk voor de liefhebber, saai en traag.

Zoals vaak klopt er niets veel van de beschrijving hierboven over deze niet bijzondere Zweeds/Noorse film. Het valt wel mee met al die tegenslagen, of dit moet zich allemaal hebben afgespeeld voor we kennis maken met Dino. De film begint met een dialoogje tussen Dino en een dokter in verband met haar gebroken arm. Ik zelf denk dat actrice Bianca Kronlöf in werkelijkheid een gebroken arm heeft gekregen vlak voor de opnamen begonnen en dat regisseur Ronnie Sandahl deze beginscène in allerijl bedacht heeft. Want verder heeft het totaal geen nut voor het verloop van het verghaal en voor het personage dat Dino met haar arm in het gips loopt. Zo zijn er nog wel meer raadseks: Waarom scheurt Ida de tekeningen uit Dino’s schetsboek en waarom en waar stuurt zij die heen?

Film wel afgekeken lezertje?

Ida stuurt de tekening blijkbaar naar een school waar Dino een opleiding kan gaan doen (einde film).

Arm in het gips of niet, beide heeft geen toegevoegde waarde.

Ik vond het een fijne film om te kijken.

Uitstekend Scandinavisch drama.

Behoorlijk ondergewaardeerd...

Ik vond het wel een mooie film. Toch kon je merken dat Dino geen gebroken arm had. En daar hebben we ook niet veel van gehoord of gezien. Ida vond ik niet zo'n mooie tiener, maar goed dat ze het met Dino kon vinden.

Niet ondersteboven van deze Zweedse productie. Niet slecht, maar ook niet eentje die ik me nog lang zal herinneren. Niet voor het eerst dat ik ervaar dat Zweden stereotiep door hier Noren, maar ook al door Denen, in een minderwaardig daglicht worden gesteld. Was ik me niet zozeer van bewust. Het was in deze film wel frappant toen bleek dat het een gespreksonderwerp was waarbij Dino gewoon aanwezig was.

Dino, een tiener met een rugzakje, tracht een nieuw leven op te bouwen in Oslo. Ze werkt als au-pair bij een rijk Noors gezin. De moeder is afwezig. Het gevoel is eerder luchtig. Alles lijkt vanzelf te lopen, weinig strubbelingen en het verleden wordt stilgezwegen. Vervolgens het traditionele "ik zie jou wel zitten", bah, iets te veel cliché voor mij.