Lost in the Sun (2015)

Op visueel vlak waren de beelden van deze roadfilm, rond twee personen, de een crimineel en de ander, een jonge tiener die niet zo onschuldig was als hij leek, mooi en de productie leek met zorg gemaakt te zijn. Maar helaas miste het verhaal de nodige dramatiek en spanning en werd het veel te veel opgerekt.

actie/drama, ja, zit van elk te weinig in.

Is een leuke film, maar had meer diepgang in kunnen zitten, wat de film eigenlijk een beetje langdradig of saai maakt.

Verhaal is goed en acteerprestaties waren oke.

Net geen voldoende 2,5 *

mooi drama over 2 ogenschijnlijk heel verschillende personen, die steeds meer naar elkaar toe groeien. Het actie gedeelte is niet veel, maar de film houd je wel bezig.

Trage roadmovie waarin man en weesjongen op weg zijn naar het huis van de grootouders van de jongen. Een roadtrip die niet bol staat van de actie.

De film moet het vooral hebben van de sfeertekening en van de interactie tussen beide personages.

De mooie plaatjes van de weidse landschappen, de ontmoetingen onderweg, een sluimerend geheim en de zwijgzaamheid van de personages zijn vakkundig verwerkt in de film. Ze zorgen voor een sfeervol, goed kijkbaar maar helaas ook weinig verrassend reisverslag.

Onderweg geven de twee zich over aan criminele activiteiten. Die gebeuren bijna terloops en achteloos. De activiteiten zijn niet erg spannend gefilmd. Teveel criminele franje zou de filmfocus verleggen naar de actie en juist afleiden van de personages. En in de film draait het juist om de personages. De overvallen zijn slechts het middel dat zorgt voor roering en verandering in de onderlinge verhouding.

De echte spanning zit dan ook in de interactie tussen beide. Het overbrengen van die spanning lukt behoorlijk, maar echter niet gedurende de gehele speelduur. De personages en hun acties zijn gewoonweg niet altijd boeiend genoeg. En ja, dan is de film dat evenmin gedurende de gehele speelduur.

Goed acteerwerk van Wiggins en Duhamel.

Best te doen. Niets nieuws onder de zon maar goed geacteerd en geloofwaardig gespeeld. Mooie plaatjes zeker.

“A scorned woman will tear your heart out, put it between two buns and eat it, just as your life slips away before you. Don´t ever forget that.”

Dit is nu eens zo’n film waar je achteraf van zegt : wat een mooi opgebouwd verhaal rond twee eenzaten waarbij de interactie tussen beiden magistraal gespeeld werd en alles schitterend in beeld werd gebracht. Spijtig dat er echter niet echt iets opwindend in gebeurd, het tempo verschroeiend traag is en je tenslotte concludeert dat deze broeierige road-movie vreselijk saai is. Het verhaal op zich is simpel en ook op die manier verfilmd. Pretentieloos zonder nutteloze nevenplots.

Alles draait rond de tiener Louis (Josh Wiggins) die net de begrafenis van zijn moeder moet verteren en door de lokale priester afgezet wordt aan een busstation met zijn schamele bezitting en een enveloppe vol geld. Net op het moment dat hij de bus wil opstappen, die hem voert naar zijn grootouders die bereidt zijn hem op te vangen, wordt Louis aangesproken door de vreemdeling John (Josh Duhamel), die blijkbaar zijn grootouders kent en er geen probleem mee heeft om hem op zijn bestemming af te zetten. Dat John een egoïstische, ex-gevangene is die mensen gebruikt in zijn eigen voordeel, zal Louis algauw ondervinden.

Ik maakte al snel de vergelijking met “Mud”. Een film die een bijna gelijkaardige opzet heeft. Namelijk een misdadiger die een vriendschap aanknoopt met enkele jonge snaken en deze dan gebruikt om aan de autoriteiten te ontsnappen. Ook al zo’n trage, gezapige film waarbij de persoonlijkheden en de relatie die ontstaat tussen hen, meer centraal staat dan opwindende, actierijke scènes. Alhoewel op het einde van “Mud” er een kortstondige opflakkering is qua actie. In “Lost in the sun” zijn de occasionele overvallen het enige wat voor tijdelijke opwinding kan zorgen. Maar toch krijg je het gevoel alsof dit allemaal toevallig gebeurd en deel uitmaakt van de trip. Zo ook het intermezzo met Mary (Lynn Collins) en haar dochter Rose (Emma Fuhrmann). Een puur toevallige ontmoeting met als enig nut nog eens te benadrukken hoe John anderen zonder scrupules gebruikt om ze naderhand op onverschillige wijze te dumpen. Het gedeelte functioneel naakt in de film, werd hiermee ook geïntroduceerd in de film.

Wat rest zijn de acteerprestaties. En hierop valt nu eens niets aan te merken. Josh Duhamel laat hier duidelijk zien dat hij beschikt voor acteertalent. Beter dan in “Fire with fire”. Maar dat zal dan eerder aan een waardeloos script hebben gelegen. Hij zal er geen Oscar mee winnen, maar het was buitengewoon boeiend om te zien hoe deze gewetenloze nietsnut geleidelijk aan toch blijk geeft in het bezit te zijn van menselijke gevoelens. Maar het is vooral Wiggins die indruk maakt. Deze tengere, jonge knaap, die wel op een piepjonge Matt Damon lijkt, die terecht komt in een wel heel bizarre situatie en wiens gevoelens balanceren tussen haat en genegenheid. Alhoewel ik me eigenlijk na een tijd afvroeg waarom hij nu eigenlijk bij John bleef. Het draait dus allemaal rond karakterontwikkelingen en de band die gecreëerd wordt tussen twee individuen. Wat de uiteindelijke relatie is tussen de twee, is echter wel overduidelijk op een bepaald moment.

“Lost in the sun” is een road-movie met een streepje drama. En wat doe je als je “on the road” bent om de tijd te doden? Inderdaad, het landschap bewonderen. Dat zou ik dan ook doen als je deze rustig voortkabbelende film bekijkt, want die achtergronden zijn een lust voor het oog en vakkundig in beeld gebracht. Cinematografisch is dit wel echt een pareltje. Maar tenslotte is het niet alleen het oog dat wat wilt.

2*

Lekkere wegkijker met fraaie beelden en goed acteerwerk.

Meer drama dan actie maar de film is meeslepend en onderhoudend.

Goed geacteerd met mooie beelden en muziek

De actie is het net niet, en het drama ook niet.

Had er meer in verwacht qua verhaallijn en gebeurtenissen.

Prachtige film, met tranen geëindigd.

Aardige drama/thriller.

Gewoon een leuk filmpje voor even tussendoor.

Stelt allemaal niet heel veel voor maar toch keek het allemaal best redelijk weg.

Ondanks dat er niet al te veel gebeurd in de film weet gelukkig de sfeer, de hele lichte comedy dat af en toe aanwezig is en het acteerwerk wel wat goed te maken.

Ook hier en daar zeker wat mooie beelden bij bepaalde scene's.

Vond het ook wel wat apart dat de jongen zo snel en meegaat met een vreemde en soms ook redelijk snel begint te vertrouwen. Dit vond ik een wat tegenvaller en wat onrealistisch.

Wel moet ik eerlijk toegeven dat het einde voor mij toch een kleine verassing was, zag dit namelijk niet aankomen maar echt groot of een wauw moment was dit ook weer niet maar toch had ik het niet verwacht.

Al met al aardig voor tussendoor om wat tijd de doden.

2,5*

Mooie belden brengt deze film verder zijn het twee mannen die rondrijden. Film heeft potentie tot iets heel goed maar het is over het algeheel wat mat.

Gewoon een leuk tussendoortje.