Hsiao-hsien Hou

Enkel three times en café lumiere van hem gezien, waarvan ik vooral café lumiere bijzonder sterk vond. Three times vond ik enkel het eerste filmpje van zeer hoog niveau, de andere 2 waren duidelijk minder.

Iig zeker benieuwd naar meer van zijn werk.

Ondertussen al 6 van z'n films gezien.

Wat mij betreft ondergewaardeerd filmer. Zit dan ook te weinig verhaal en vaart in voor de doordeweekse westerling. Film drijven op een alledaagse sfeer, lichten er normale personages uit en zinken weg in de banaliteit van zaken.

Hou's films zijn allesbehalve spannend, maar vaak daarom des te mooier. Millenium Mambo en Three Times springen er ver bovenuit. Café Lumière en Goodbye South, Goodbye zijn prachtig. De rest goed, maar niet super.

Hou blinkt uit in het mooi visueel dromerig neerzetten van banaliteit en menselijke personages.

Verder nog geen slechte film van gezien, wat ook telt.

Helemaal mee eens. Ik denk dat Hou Hsiao hsien het beste scoort gemiddeld bij mij. Van de negen films die ik ken is er niet eentje minder te noemen, hoewel ik Millenium Mambo dan wel weer de minste vond. Mijn favorieten: Flowers of Shanghai en Good Men, Good Women.

Het alledaagse, de impact van kleine gebeurtenissen op het leven van mensen en de continue aanwezigheid van van grote gebeurtenissen op de achtergrond (Chinese geschiedenis, economie, oorlog etc), die hele lichte rimpelingen veroorzaken en dan soms toch weer verstrekkende gevolgen hebben...

En dat koppelen aan een visuele flair met, wat mij betreft, magistrale rijders van Mark Lee Ping-bin zijn vaste cameraman. Vaak zijn er motor shots (in Three Times, maar vooral in Goodbye South, Goodbye) die ongeveenaard zijn. Sluit mij helemaal aan bij Onderhond.

Toch is het meditatieve werk (het tweede deel van Three Times en vooral Flowers of Shanghai) met eindeloos zwenkende camera en rustige muziek die mij het meest in vervoering brengen.

Hou is samen met Fred Kelemen, Claire Denis, Aleksandr Sokurov en Kore'Eda Hirokazu mijn absolute favoriet van huidig actieve regisseurs.

Hou blinkt uit in 't gedetailleerd weergeven van een simpele slice of life. Personages die tot leven komen, herkenbare relaties, subtiele emoties, het creeeren van een mooi tijdsbeeld......... die dingen maken Hou tot een fantastisch regisseur. Een soort opvolger van Ozu.

Wat ik hier nou van moet vinden....

Taiwan's Hou Hsiao-hsien plans to direct kung fu movie

HONG KONG: Cannes winner Hou Hsiao-hsien, best known for his art-house movies set in his native Taiwan, is about to try his hand at kung fu cinema.

Hou plans to start shooting the martial arts film starring Taiwanese actress Shu Qi late this year, Venus Chen, a spokeswoman for one of the investors, SinoMovie, told The Associated Press.

Chen said the script is still being written and that the movie's budget hasn't been decided. She said the Taiwan branch of Hollywood studio Fox has also invested in the movie.

The new kung fu movie marks a departure from Hou's examinations of Taiwanese culture. The director has shot movies about a local puppeteer ("The Puppetmaster"), southern Taiwan's gang culture ("Goodbye South, Goodbye") and government oppression ("City of Sadness").

"The Puppetmaster" won the jury prize at the Cannes Film Festival in 1993 and "City of Sadness" won the top Golden Lion prize at the Venice Film Festival in 1989.

But Hou's most recent movie is the French-Taiwanese co-production "The Flight of the Red Balloon," starring Juliette Binoche. The movie is about a single mother who hires a Taiwanese student to take care of her son.

Shu and Hou have collaborated on "Millennium Mambo" and "Three Times," which won Shu best actress honors at Taiwan's Golden Horse Awards, the Chinese-language equivalent of Oscars, in 2005.

(uit The International Herald Tribune)

Iedereen vindt ervan wat hij wil, maar als kung-fu liefhebber vind ik dit geweldig nieuws

Geen idee in welke richting het zal draaien, maar kijkende naar films als The Banquet kan dit heel mooi worden, hoewel ik niet weet of Hou echt voor het visueel overweldigende gaat gaan.

Lijkt me erg leuk, altijd interessant als een regisseur een andere kant opgaat. Ben erg te spreken over de dramafilms van Hou. Nu eens kijken of hij meer kan.

Geef mij maar een 'normale' Hou, is iig mijn eerste reactie.

Zoiets als The Banquet of Yimou's latere werk zal het denk ik niet echt worden. Hoop dat het richting Yamada's Samurai-trilogie gaat. Subtiele vertellingen met veel oog voor de kleine details en normale handelingen. En dan het hele kung-fu gebeuren als achtergrond.

Hier nog iemand die niet direct een gat in de lucht springt bij het idee. Maar misschien weet hij inderdaad op een subtiele en rustige manier met het onderwerp te handelen.
Kleine, alledaagse handelingen als basis, zou wel origineel zijn en voor mij persoonlijk ook aantrekkelijker, vermoed ik.

Ik kijk er toch wel naar uit. De vorige Hou was ook enigzins afwijkend, maar is ook nog door weinigen gezien. Ik weet niet of we die na Cannes nog ergens te zien gaan krijgen...

Ik kan maar moeilijk echt vernieuwing of beter verrassingen terugzien binnen de Kung Fu films die de laatste tijd weer worden gemaakt. Al moet ik zeggen dat ik voornamelijk de varianten ken die in de bios verschijnen en allerlei DVD- (en internet) versies voor mij onbekend blijven.