Kirsanoff maakte ook de experimentele, maar toch tijdloze film Menilmontant (1926). De film komt uit een fascinerend tijdperk waarin de ene avant-garde beweging over de andere buitelde in haar jacht op artistieke (filmische) vernieuwing. In de film is dan ook een mengvorm van Frans impressionisme, Duits expressionisme en Russische montagefilm te zien. De film is fascinerend omdat erin zichtbaar is hoe er gezocht wordt naar een adequate filmtaal. Kijk bijvoorbeeld naar het gebruik van cut-ins, meervoudige belichtingen, Eisensteiniaanse montage (in de beginscene), het ontbreken van tussentitels, het gebruik van close-ups, het gebruik van iris shots. Het resultaat is verre van perfect, maar daardoor juist een zo fascinerend historisch document. Aan de andere kant is bezit de film toch al wel degelijk zeggingskracht, getuige de sleutelscene waarin een van de zusjes, die op straat is beland met haar baby, de compassie van een vreemde mag ontvangen.