À Bout de Souffle (1960)
Alternatieve titel: Breathless
338 stemmen | gemiddelde 3,58
Frankrijk
Misdaad / Romantiek
86 minuten
geregisseerd door
Jean-Luc Godardmet Jean-Paul Belmondo, Jean Seberg en Daniel Boulanger
De jonge kruimeldief Michel (Belmondo) probeert op Humphrey Bogart te lijken. Onderweg naar Parijs steelt hij een auto en vermoordt een agent. Eenmaal naar de lichtstad gevlucht, krijgt hij een relatie met de Amerikaanse Patricia. Zij ontpopt zich sneller dan hem lief is als een vreselijke femme fatale. Tussen de twee ontstaat een amoureuze verhouding. Ondertussen zit de politie Michel op de hielen. Hij weet dat hij dit niet eeuwig volhoudt, en hij neemt steeds meer risico's...
Adrenal
[permalink] geplaatst op 28 februari 2009, 8:30 uurxgogax schreef:
Ik ben nu eigenlijk best wel benieuwd naar je reactie bij het meesterwerk, Je Vous Salue, Marie, van GODard. Daar wordt GOD, in zekere zin, indirect beledigd en bijv. met een vampier vergeleken.
Was dit bericht naar mij bedoeld? Zo ja, dan zal ik hem zeker eens kijken.
3,5 [permalink] geplaatst op 1 april 2009, 23:44 uurVond vooral het begin prachtig omdat het toen nog allemaal lekker fris aanvoelde. Goede muziek en visueel erg leuk. Zoiets simpels als het autorijden aan het begin van de film wordt boeiend om naar te kijken door de montage. Hoofdpersonage Michel is geniaal met zijn gedrag en zijn klassieke hoed, zonnebril en sigaret. Kan me geen scene herinneren waarin hij geen peuk in zijn mond had.
Naast het visuele had de film voor mij verder niet bijster veel bijzonders te bieden. Het Frans met Amerikaans accent werd tegen het einde ook wat vervelend.
3.5*
4,0 [permalink] geplaatst op 19 april 2009, 9:58 uur Indrukwekkend debuut.
In A Bout de Souffle zie je toch dat Tarantino veel inspiratie heeft geput uit Godard. De dialogen zijn heerlijk te volgen in het luchtige sfeertje en het gaat nauwelijks ten koste van het verhaal. Ontspannende score ook, vond het goed passen in het hele geheel. Verder Godard zoals we hem gewoon zijn: Visueel stijlvol met knappe montage.
Jean-Paul Belmondo was ook weer leuk om bezig te zien. Veel talent heeft de man voor z'n luchtige rollen op zich te nemen.
****
4,5 [permalink] geplaatst op 1 juni 2009, 3:21 uur Dit is een prachtige film die niet alleen een heerlijk sfeerbeeld geeft van Parijs in 1960, maar ook nog eens een bloedmooie vrouw bevat, een wonderlijke montage, interessante personages & verhaal en als kers op de taart: een krant in elke scène! Genoten en een beetje verliefd geworden.
Legan
[permalink] geplaatst op 5 augustus 2009, 8:54 uur Onsterfelijk worden en dan sterven. Dat is À Bout de Souffle in één zin.
Het is een aangenaam filmpje met overduidelijk potentie, maar slaagt er niet in deze waar te maken. Grootste minpunt is dat het niet kan kiezen tussen een visuele film of een film met een verhaal. Het blijft maar treuzelen en heen en weer lopen zonder een ferme keuze te maken.
Het begin is uitstekend door de montage, maar al snel daarna moet het inhoudelijke om de hoek kijken en zakt de film helemaal in. Vele scènes zijn te langgerekt en missen de fijne montage. Ook de muziek is aardig maar mist pit. Iets wat de hoofdpersonage, een uitstekende J.P. Belmondo, wel heeft. Zo nu en dan, bijvoorbeeld tijdens het autorijden, veert de film weer op, maar het is te weinig om de aandacht vast te houden.
2,0 [permalink] geplaatst op 24 november 2009, 2:34 uur Ferme tegenvaller voor een zogenaamde klassieker: geen greintje spanning, eindeloos nietszeggend gepalaver en een flutverhaaltje. Alleen de acteerprestaties en de sfeer konden er mee door.
3,5 [permalink] geplaatst op 2 januari 2010, 22:38 uur Blijft toch een klassieker vanwege een aantal zeer memorabele scenes, maar er zou een speciale cut moeten zijn zonder het quasi-filosofische geleuter van Patricia (Jean Seberg).
5,0 [permalink] geplaatst op 14 januari 2010, 8:49 uur haha, ik vind het juist wel schattig dat ze zo haar best doet. Gisteravond maar weer eens opgezet, blijft in alles een heerlijke film.
3,5 [permalink] geplaatst op 14 januari 2010, 20:48 uur Heb 'm een aantal keren gezien, maar het is alweer een tijdje geleden. Wat ik me herinner is dat de film ergens in het midden nogal wat snelheid verloor door het gepraat.
Als Seberg met haar krantjes door Parijs loopt, vind ik haar ook wel schattig.
